خوش اومدي گوگولي؛ نظر يادت نره!
شاخ هفته

خوش اومدي گوگولي؛ نظر يادت نره!

نویسنده : dordanag_d - حامد نادری رتد

خوش اومدي عجقولي؛ نظر يادت نره!


dordanag_d

14/08/94

یادداشت کاربران – پنجره

ساعت 19

 

اولين وبلاگي را كه درست كردم، حتي يادم نيست اسمش را چه گذاشتم، شايد «خش خش برگ‌هاي فلان فصل» يا «دختري در بلاگفا با بهمان رنگ مو!» يادم نيست، هر چه بود در حال حاضر آن‌قدر برايم مضحك است كه حتي نمي‌خواهم تايپش كنم. كم كم ياد گرفتم به جز قالب‌هاي خود بلاگفا، از وبلاگ‌هاي قالب ساز كد كپي كنم و در تنظيمات قالب پيست كنم. همين كار را كردم، اولين قالبي كه گذاشتم نارنجي بود و دختركي در سمت چپ، پايين صفحه مانيتور جا خوش كرده بود. ذوق زده شدم و آدرس وبلاگم را به دوستانم دادم و گوشه وبلاگم نوشتم «خوش اومدين ! نظر يادتون نره!» ، بعد فهميدم كدهايي براي آهنگ و ريختن ستاره‌هاي رنگارنگ و آمدنِ پنجره‌اي براي پرسيدن نام و اين داستان‌ها وجود دارد. هيچ وقت يادم نمي‌رود چند ساعت متوالي پشت مانيتور نشستم تا كد پرسيدن نام و خوش اومدي و ... را پيدا كردم! بعد هي وبلاگم را رفرش كردم و نامم را وارد كردم و پنجره‌اي باز شد كه مي‌گفت خوش اومدی! null   نظر يادت نره!

بعدتر براي تبادل لينك و نظر گذاشتن از بس صفحه نظرات باز كرديم و تايپ كرديم، ظاهر انگشت اشاره‌مان با بقيه انگشت‌ها فرق مي‌كرد! چند مدت كه از اين داستان‌ها گذشت، فهميدم هر چه آدم غمگين‌تر و قالب تيره‌تر و همين طور نوشته‌ها با فونت‌هاي عجق وجق‌تر(!)؛ با كلاس‌تر و خاص‌تر. از اين دوره براي‌تان نگويم كه اين هم گذشت، هر چه صفحه باز مي‌كردي، همه از دم غمگين و خسته و يك سريِ خاص و به طرز عجيب و بيمارگونه‌اي شايد، مي‌ديدي و هر چه كه بود اين دوره خاص شدن هم به نوبه خودش تمام شد و رفت.

پروسه بعدي رمزدار نوشتن بود و ادامه مطلب‌ها بود كه رمزش را فقط جاست فرندها داشتند. از كامنت‌ها هم نگويم كه هركدام خداي ِ قربون صدقه! روند وبلاگ نوشتن ما تا دو، سه سال پيش ادامه داشت كه آخرين وبلاگ‌مان كاملا سفيد، با نوشته‌هايي ساده، آهنگي ملايم خارجي و نظرات غير فعال بود كه اين هم در نوع خودش يك نوع خاص بودن بود. بعدترها كه نسل وبلاگ نويسان كم‌كم رو به انقراض بود و از بلاگفا به اينستاگرام و فيسبوك و غيره، پناه بردند؛ همان يك وبلاگ هم كه پزش را مي‌داديم نيست و نابود شد و ما از هستي بلاگفايي‌ها ساقط. ديگر يك بار هم سراغ بلاگ و بند و بساطش نرفتيم و آسوده و راحت به زندگي‌مان ادامه داديم. اين‌ها فقط در مورد وبلاگ نويسان صدق نمي‌كند، در حال حاضر هم در اينستاگرام و فيسبوك شاهد همچين اتفاقاتي هستيم. البته همیشه هستند عده‌اي كه bioهاي آنچناني مي‌نويسند و عكس‌هايی با ژست‌هاي اينتِلِكچوآليستيكتان در كافه‌هاي آن قشر جامعه پست مي‌كنند، که حساب‌شان جداست. القصه ما بي وبلاگ زنده‌ايم، شما چطور؟

 

حامد نادری راد


فکر کنم این نوشته، یک مرور تمام عیار از فرآیندی بود که الان برای‌مان نوستالژی شده است. من را بردید به روزهایی که فکر می‌کردم هر چقدر احساسی‌تر و شعاری‌تر بنویسم، یعنی خاص‌تر و بهتر است. واقعیت این است که هیچ‌ چیزی جای وبلاگ را نخواهد گرفت ولی مشکل اصلی خیلی‌هایمان این است که انرژی نوشتاری‌مان دارد در سرعت‌گیرهایی مثل تلگرام و اینستاگرام گرفته می‌شود.

وبلاگ‌نویسی همیشه لذت خودش را داشت، چون کسی برای لایک نمی‌نوشت. کسی نمی‌گفت لایک کن برو دنبال کارت(!)، کامنت‌های وبلاگ برای خودش عالمی بود. پر از بحث و حرف و حدیث در رابطه با چیزهایی که «تو» نوشته بودی. کاش وبلاگ دوباره زنده شود...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به چند کتاب محبوب که همیشه جزو پرفروش‌های بازار کتاب هستند

فرمانروایان واقعی کتاب‌فروشی‌ها

٩٦/٠٩/٢٣
سحر مصیبی، کارگردان مستند «صفر تا سکو» در گفت وگو با جیم

در زندگی خواهران منصوریان غیر ممکنی وجود ندار

٩٦/٠٩/٢٣
چهره هفته

جو سحر قریشی نگیردمان!

٩٦/٠٩/٢٣
شاخ هفته

میم من را خوب بشناس

٩٦/٠٩/٢٢
چاپ‌های متعدد و استقبال از «ملت عشق» برای چندمین بار این سوال را مطرح می‌کند که؛ چطور رمان‌های متوسط این

رُمان با لایک اضافه

٩٦/٠٩/٢٣
شگرد

آموزش اتصال به مودم wifi بدون نیاز به رمز عبور

٩٦/٠٩/٢٣
دات کام

مهراب قاسمخانی هستم، دو ماهه پاکم!

٩٦/٠٩/٢٣
NFC فناوری جدیدی که ترند حال و هوای تکنولوژی کشورمان شده

#Near_Field_comunication

٩٦/٠٩/٢٣
شبکیه

جنجال سه بُعدی کاسبان تحریم

٩٦/٠٩/٢٣
جارچی

جارچی 516

٩٦/٠٩/٢٣
کوتاه درباره رمان «ملت عشق» و دلایل محبوبیت آن

رمانی با رگه‌های سریال ترکی

٩٦/٠٩/٢٣
فتوچاپ

فتوچاپ 516

٩٦/٠٩/٢٣
یادداشت

چطور برخی ناشران ما را دور می‌زنند؟

٩٦/٠٩/٢٣
کافه جهان نما

به پایان آمد این کافه...

٩٦/٠٩/٢٣
آنتن

شب‌های مخوف جیم

٩٦/٠٩/٢٣
یادداشت

مربی تایلندی نباشیم

٩٦/٠٩/٢٣
یادداشت

دلم برای پدیده می‌سوزد

٩٦/٠٩/٢٣
یادداشت

اندر حکایت هله هوله خوردن در سینما

٩٦/٠٩/٢٣
تلگجیم

تلگجیم 516

٩٦/٠٩/٢٣
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و کاهش تعطیلات تقویمی

٩٦/٠٩/٢٣
تبلیغات