ماجراهاي ايران و هاليوود
30جيم‌نما

ماجراهاي ايران و هاليوود

نویسنده :

اين قسمت: سينماي ايران
انقلاب، ما را از شر آمريکايي‌هايي که به جان مملکت افتاده بودند و نفت ما را مي‌مکيدند خلاص کرد و محصولات فرهنگي‌شان هم از توي سينما و تلويزيون ما جمع شد. آن اوايل که هنوز سياست‌هاي کلي تدوين نشده بود، جماعت سينمايي ما هم تکليف خود را درست نمي‌دانستند و سالن‌ها پا در هوا بودند، بعد هم که ماجراي طبس و منافقين به اوج رسيد و جنگ تحميلي هم باعث شد حواس جماعت سينمايي از خباثت آمريکايي‌ها پرت بشود. بعد از جنگ هم که بيشتر، فيلم‌هاي مربوط به دفاع مقدس و فيلم‌هاي اکشني که در آن‌ها معمولا قاچاقچي‌ها نقش منفي را بازي مي‌کردند به پرده سينما راه پيدا کرد. اين وسط تک‌وتوک فيلم‌هايي مثل کشتي آنجليکا، ناخدا خورشيد، جنگ نفت‌کش‌ها و توفان شن از نقش منفي آمريکايي و انگليسي بهره مي‌بردند و حس ميهن‌پرستي‌مان را تقويت مي‌کردند. از سال‌هاي 73 به بعد بيشتر فيلم‌هاي اجتماعي به بازار آمد و به کلي فيلم‌هاي اکشن و حادثه‌اي از پرده‌ها جمع شدند. حالا هم که فيلم‌هاي بفروش امروزي اجازه نمي‌دهد فيلم جدي اکران شود. اين است که در عرصه سينما خبر چنداني عليه سياست‌هاي آمريکايي نيست.

اما صدا و سيما داستان ديگري دارد که بسيار هم پر فراز و نشيب است. آن اوايل که فقط شبکه 1 و 2 داشتيم تنها فيلم‌هاي آمريکايي که از تلويزيون ايران پخش مي‌شد، فيلم‌هاي «چارلي چاپلين» و «باستر کيتون» و «جري لوئيس» و امثال اين‌ها بود که بي‌کلام بودند و بيشتر درگير احساسات انساني بودند تا حرف‌هاي سياسي. در عرصه سريال‌ها هم اول سريال‌هاي ژاپني تلويزيون را پر کردند مثل «هانيکو» و «اوشين»، بعد نوبت به سريال‌هاي انگليسي «شرلوک هلمز» و «هرکول پوارو» و «خانم مارپل» رسيد. اين وسط سريال فرانسوي «ناوارو» هم خيلي طرفدار داشت. با آغاز به کار شبکه 3 دست به دامان آلماني‌ها شديم و «کميسر و رکس» و «يک پرونده براي دو نفر» و «کارآگاه درک» تلويزيون‌مان را پرکرد. بعد هم رسيديم به چين و کره و در سال‌هاي بعد هم احتمالا مي‌رسيم به گوام و گينه بيسائو و غيره. اما همين‌طور که شبکه‌ها داشت زياد مي‌شد، واحدي در صدا و سيما درست شد به نام تأمين برنامه. کار اعضاي اين واحد عبارت بود از مراجعه به کلوپ سر جام‌جم و خريد برنامه بدون پرداخت حق کپي رايت. اولين نشانه‌هاي فعاليت اين واحد را در برنامه سينماي سياسي جهان که از شبکه خبر پخش مي‌شد ديديم که 60 دقيقه از هر فيلم را پخش مي‌کرد. بعد هم نوبت رسيد به سينما4 و برنامه‌هاي ديگر. تا آن‌جا که کار به جايي رسيد که اصلا يکي از شعارهاي آقاي ضرغامي در ابتداي رياستش کاهش پخش فيلم‌هاي آمريکايي بود. اما برنامه‌هاي «سينما1» و «سينما پشت‌پرده» و... همه محصول زمان خود ايشان بودند و حتي خيلي فيلم‌هاي سياسي‌تري در زمان ايشان از تلويزيون ايران پخش شد. از سري فيلم‌هاي مردعنکبوتي با آن لباس رنگ پرچم آمريکايش بگير تا شواليه تاريکي که توجيهي بود بر شنود تلفن شهروندان آمريکايي که در آن زمان گندش دامن جورج بوش را گرفته بود. حالا هم که خبر از دوبله سريال 24 و فرار از زندان مي‌رسد. با اين اوصاف به نظر مي‌رسد داريم پا به عرصه جديدي از روابط في‌ما‌بين مي‌گذاريم که چندان هم خصمانه نيست.

نظرات کاربران
کد امنیتی