همان همیشگی
درباره فیلم «360 درجه» که این روزها بر روی پرده سینما اکران می‌شود

همان همیشگی

نویسنده : علیرضا گرانپایه

«سام قریبیان» که از همان ابتدا معلوم بود بازیگری بهانه‌ای است برای ورودش به سینما، توانست با نوشتن فیلمنامه فیلم «گناهکاران» و نامزد سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شدن، خودش را به عنوان یک نویسنده جوان در سینماي جنایی و معمایی مطرح کند. هرچند اگر بخواهیم «گناهکاران» را هم کمی موشکافانه‌تر نگاه کنیم، آنقدرها هم آش دهان سوزی نبود ولی در سینمای ایران که پر شده است از فیلم‌های اجتماعی و پرداختن به دغدغه فرهنگی طبقه متوسط جامعه، وجود «سام قریبیان» و ورود به دنیای جرم، جنایت و معما تحسین برانگیز است. اما چرا «گناهکاران» و در ادامه آن احتمالا «360 درجه» که این روزها بر روی پرده سینماهای کشور است، نتوانسته در ذهن مخاطبان ما بماند؟ یادمان نرود هر چند سینمای ایران سالانه یک یا دو فیلم با ژانر معمایی را در جدول اکران خود می‌بیند ولی مخاطبان این دسته از فیلم‌ها که بیشتر جوانان و نوجوانان هستند، به خوبی بهترین فیلم‌های تولیدی هر سال سینمای دنیا را رصد می‌کنند و می‌دانند که یک فیلم برای جذاب شدن نیازمند چه پارامترهایی است؟ می‌داند که نمی‌توان تنها با نشان دادن خیانت یک پلیس یا چند صحنه خون و خونریزی که حتی بدلکاری آن قابل قبول نیست، مخاطبان جوان را بر روی صندلی میخکوب کرد. مخاطب جوان این ژانر سریال‌های تراز اول دنیا را تماشا می‌کند و به همین دلیل در نگاه اول می‌تواند شباهت تیتراژ ابتدای فیلم «گناهکاران» با سریال پرطرفدار «دکستر» را تشخیص دهد.

راز و رمز حقیقی جهان در آن چیزی است که آشکار است، نه پنهان. این خلاصه داستانی است که عوامل فیلم «360 درجه» برای معرفی فیلم خودآوردند ولی اگر فکر می‌کنید وجه معمایی فیلم به اندازه علامت تعجبی که در این خلاصه داستان نهفته است، شاخص است، سخت در اشتباه هستید. یک روایت معمولی و کاملا دستمالی شده که قبل‌تر در فیلم‌های خارجی شبکه نمایش یا حتی فیلم‌های مسعود کیمیایی دیده بودیم. یک خلافکار که بی گناه وارد زندان شده است و حالا پس از آزاد شدن، به دنبال انتقام و حل معمای مواد مخدر گم شده است. در این بین به سراغ افرادی می‌رود که هیچ کدام حتی ذره‌ای برای مخاطب شخصیت پردازی نمی‌شوند و همین موضوع باعث می‌شود برای حذف هیچ کدام از آن‌ها در داستان، واکنشی نشان ندهد. کافی است چند فیلم از سینمایی معمایی جنایی هالیوود را تماشا کرده باشید که پس از گذشت یک سوم فیلم بتوانید بزرگترین گره داستان را پیدا کنید و در ادامه به راحتی به خوردن پاپ کرن خود مشغول شوید. 

هرچند 360 درجه به هیچ عنوان در حد و اندازه یک فیلم قابل قبول سینمایی معمایی جنایی مطرح نیست ولی یادمان نرود اگر «سام قریبیان» را هم از سینمای کشور کنار بگذاریم دیگر کسی نیست که همین فیلم‌های معمولی را هم بسازد، چه بسا یکی از دلایل ضعف در این ژانر کمبود تولید و نبود چند رقیب برای فتح گیشه‌ها باشد.

نظرات کاربران
کد امنیتی