این مدرسه برای همه جا دارد

این مدرسه برای همه جا دارد

نویسنده : الهام یوسفی

مدرسه امام حسین با بقیه مدرسه‌ها زمین تا آسمان فرق دارد. یک فرق بزرگش این‌که سر کلاس‌هایش همه جور آدمی می‌شود دید. آن‌جا کسی نمی‌آید ببیند موهایت از چهار انگشت بلندتر نباشد یا شلوار لی به پا نداشته باشی. اصلا به سن و سالت هم کار ندارند. خودمانی‌اش می‌شود این‌که درِ مدرسه امام حسین روی همه باز است. 

 

پرده اول: این مدرسه لباس فرم نمی‌خواهد

ماه محرم به حقیقت، ماه بنی‌آدم است. ماه همه فرزندان بشر... ماه ما که خسته‌ایم از این همه در ترازوی سنجش خوب و بد دیگران قرار‌گرفتن. ما که خسته‌ایم از این همه سبک و سنگین‌شدن در نگاه دیگران و رانده‌شدن از صف خوبان. این ماه برای همه آن‌هایی ست که خیلی وقت است در همه آزمون‌ها رد شده‌اند. این جا دیگر برای آمدن در مدرسه او به فرم و مصاحبه و گزینش نیازی نیست. این‌جا تنها جایی ست که از تو هیچ سوالی نمی‌کنند. به رنگ و جنس و نژادت نگاه نمی‌اندازند. مدل لباس و مویت را ملاک قرار نمی‌دهند. گذشته‌ات را چماق نمی‌کنند. یک کلام... تو را آن‌گونه می‌پذیرند که هستی. حتی اگر از همه جا رانده و مانده شده باشی. حتی اگر هیچ کس تو را به رسمیت نشناسد. در این ماه- در هیبت عزادار حسین(ع) و اهل‌بیتش- تو محترم‌ترین میهمان اباعبداللهی. امام با همان آغوش مهربان به استقبال تو می‌آید که به استقبال همه خوبان می‌آید. با همان دست نوازشت می‌کند که همه خوبان عالم را نوازش کرده. این جا بی‌دعوت تو را راه می‌دهند، اشکی را که به حرمت اندوه قصه سیدالشهدا ریخته‌ای با انگشت نوازشی از گونه‌ات می‌زدایند. این‌جا به تو خواهند گفت: هر آن‌که هستی بازآ...

 

پرده دوم: به نام عیسی(ع)؛ به عشق حسین(ع)

موکب عزای‌شان به نام «عیسی‌بن مریم» است، اما سال‌هاست که در همین موکب، سیاه عزای حسین(ع) بر تن می‌کنند و میزبان مهربان زائران حرم و عزادارن امام شهید‌اند. مسیحی‌اند اما آزاده‌، که در هر لباس و در هر آیینی می‌توان آزاده زیست که خود امام فرمود: «ای مردمان! اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید.» که آزادگی مسیر رستگاری است. آزاده که باشی فرقی نمی‌کند مسیحی و مسلمان، شیعه و سنی. آزاده که باشی داستان عاشورا، این خط روشن تاریخ و مسیر نورانی انسانیت و ظلم‌ستیزی ست که امام حسین(ع) سردمدار و قافله سالار همیشگی آن است، این نهضتی که در هماره تاریخ لرزه بر پیکر مهیب ظلم می‌افکند، قلبت را می‌لرزاند، دلت را بیدار می‌کند و چشم و دلت از آن قصه، پر از آب چشم و خون می‌شود. 

این کاروان بزرگ آزادگی برای همه جا دارد، حتی اگر در عاشواری سال 61 هجری نباشی، راه حسین به تو می‌آموزد که تا ظلم هست و تا بی‌عدالتی هست، می‌توان چون حبیب و وهب و حر و زهیر بود؛ فارغ از سن و مذهب و گذشته... وقتی به حسین لبیک گفتی دیگر در قافله عشق جای داری، حتی صدها سال پس از او. و حالا سال‌هاست که اگر گذرتان در بیست روز نخست ماه محرم الحرام به کربلا بیافتد، چشم که بچرخانید موکب عیسی بن مریم را می‌بینید که عکس عیسی(ع) در کنار شمایل حسین(ع) بر پرده‌اش خودنمایی می‌کند، موکبی که زائران را آب و غذا می‌دهد تا پاسدار راه حسین(ع) باشد، در زیر پرچم پیامبر مهربان مسیحیت، که حسین متعلق به همه بشریت است. 

 

پرده سوم: رسم دنیا با سر مردان خدا چنین می‌کند

 قصه یحیی(ع) را شنیده‌ای؟! پیامبری که سرش را ظالم زمانه از تنش جدا کرد. چه شباهت جان‌کاهی است میان قصه او و حسین(ع)! انگار رازی است در این حقیقت، سر مردان خدا را در تشتی زرین به ظالمان زمان هدیه می‌دهند. قرن‌ها از قصه آن پیامبر و آن امام می‌گذرد. سال‌هاست که شیعیان عزادار امام خویش‌اند و صابئی‌ها غم یحیی را در دل دارند. اما مدرسه عاشورایی مکتب عجیبی ست. مدرسه حسین تنها به شیعیانش اختصاص ندارد. حتی محصور در میان مسلمانان نیز نیست. امام، روح بخشنده‌ای ست که هم خون خویش را برای هدایت انسان‌ها نثار کرد و هم در ادامه تاریخ، خط سرخ خونش مسیر هدایت همه بشریت شد. مگر نه این است که هر جا عَلَمی برای قیام علیه ظلم بلند است، می‌توان رد پای حسین را یافت. باز هم اگر ماه محرم زیارت کربلای حسین نصیب‌تان شد تعجب نکنید اگر دست یک صابئی- پیروان دین توحیدی حضرت یحیی-  هدیه‌ای به سوی‌تان دراز کرد. تعجب نکنید اگر هیئت عزاداری مسیحی‌ها و صابئی‌ها همراه شیعیان ذکر مصیبت عاشورا گفت. صابئی‌ها سال‌هاست که به عشق حسین و قصه پرشکوهش به رسم و آیین شیعه عزاداری به پا می‌کنند و موکب‌های‌شان میزبان زائران حسین‌اند. دریافت‌اند که خون حسین(ع) ادامه خون یحیی(ع) است و هر خونی که مقابل ظلم بریزد، ادامه خون حسین(ع) است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به خزترین تبلیغات تلویزیونی که سوژه شوخی‌های بسیاری شده‌اند

تمشک طلایی تقدیم می‌شود به...

٩٦/٠٧/٢٠
تیزر تبلیغاتی چیپ و پر سر و صدای بهنوش بختیاری، چشم همگان را بر فاز جدیدی از خزبازی باز کرد

تبلیغات قبل از تو انصافاسوء تفاهم بود!

٩٦/٠٧/١٩
یادداشت

هوا هوای تازه، وقت راز و نیازه!

٩٦/٠٧/٢٠
درباره انواع کلاهبرداری های اینترنتی و راه مقابله با آن ها

#کلاهبرداری_اینترنتی

٩٦/٠٧/٢٠
این همه چیپ شدگی و زرد بازی از کجا می‌آید؟

ما را زرد نکنید!

٩٦/٠٧/٢٠
آنتن

امان از جیم‌نویسان پاییزی!

٩٦/٠٧/٢٠
به بهانه اکران 4 فیلم توقیفی که بالاخره به پرده سینما رسیدند

بیگانه ها!

٩٦/٠٧/٢٠

نظر شما محترم نیست!

٩٦/٠٧/٢٠
درباره «IT»، که پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای وحشت شد

گرمای ترسناک تابستان سینمای جهان

٩٦/٠٧/٢٠
یادداشت

نگاه های معنادار

٩٦/٠٧/٢٠
پایان‌نامه

وقتی شورش در می‌آید، وقتی در نمی‌آید!

٩٦/٠٧/٢٠
جارچی

جارچی 507

٩٦/٠٧/٢٠
فتوچاپ

فتوچاپ 507

٩٦/٠٧/١٩
یادداشت

زندگی دیگران

٩٦/٠٧/٢٠
مینیمال

نتایج ارشد اومد سربازی قبول شدم

٩٦/٠٧/٢٠
دات کام

2 سایت خوب برای هنری های مشهد

٩٦/٠٧/٢٠
تلگجبم

تلگجیم 507

٩٦/٠٧/٢٠
حکایت هفته

اندر حکایت ابوجارچی و گاو

٩٦/٠٧/٢٠
پاسخ به یک سوال مهم؛ آیا استقلالی‌ها بعد از اخراج مربی، توانستند روند نتیجه‌گیری خود را تغییر دهند؟!

پسا اخراج!

٩٦/٠٧/٢٠
نگاهی به موفقیت مربیان سن و سال داری که نشان دادند، سن همه چیز نیست!

دسته +60 سال

٩٦/٠٧/٢٠
تبلیغات