من و گیم و یک شغل تک!
گزارشی از سلاطین سرزمین گیم‌های الکترونیکی

من و گیم و یک شغل تک!

نویسنده : مریم شیعه زاده

هرچند که در کشور ما هنوز عده‌ای به چشم یک تهدید فرهنگی به آن نگاه می‌کنند اما نباید از این موضوع غافل شد که در قرن 21، گیم یکی از پر سود‌ترین صنعت‌های جهان به شمار می‌رود. صنعتی که در یک سوی آن تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران قرار دارند و در سوی دیگر آن، گیمر‌هایی که بخشی از روزشان را صرف انجام بازی‌های کامپیوتری گوناگون می‌کنند. پای درد و دل گیمرهای حرفه‌ای ایرانی که می‌نشینی، گلایه زیادی از نگاه مردم به شغل‌شان دارند. نگاهی که بعضا باعث می‌شود در برابر این سوال که «شغل شما چیست؟» سکوت کنند یا خودشان را برای رویارویی با لبخند توام با تعجب دیگران، آماده کنند. می‌گویند عامل اصلی این برخوردها، گمنامی آن‌هاست و اوضاع مناسب‌تر بود اگر اطلاع‌رسانی در خصوص کارشان بهتر و بیشتر صورت می‌گرفت. حالا این جوانان گمنام امیدوارند با تبدیل انجمن ورزش‌ها و بازی‌های الکترونیکی به یک فدراسیون مجزا تا از سایه فدراسیون ورزش‌های همگانی بیرون بیایند و اسپانسرها توجه بیشتری به آن‌ها داشته باشند. 

 

اغمای نا به‌هنگام تنها لیگ ایران و قیام حرفه‌ای‌ها

لیگ بازی‌های الکترونیکی در تمام کشورهای دنیا یک لیگ شناخته محسوب می‌شود. لیگی که به واسطه آن، گیمر‌های ممتاز هر کشور در قالب تیم، گرد هم می‌آیند و با یکدیگر به رقابت می‌پردازند. چند سالی می‌شود که خبری از  لیگ بازی‌های الکترونیکی ایران نیست و گیمر‌های حرفه‌ای چشم دوخته‌اند به مسابقاتی که جسته و گریخته برگزار می‌شوند. مسابقاتی که هر چند بی‌نظمی در آن‌ها موج می‌زند، اما شرکت‌کنندگان آن از سطح قابل قبولی برخوردار‌ند. گیمرهای ایرانی تا به اینجای کار و با وجود همه مشکلاتی که پیش رو داشته‌اند، توانسته‌اند در عرصه‌های جهانی نتایج خوبی کسب کنند و امیدوار باشند تا روزی تنها لیگ ایران از اغما خارج شود و همه چیز به قبل بازگردد. 

 

E.S.W.C و W.C.G تورنمنت‌هایی در حد لالیگا! 

ای.اِس.دبلیو.سی(مخفف کاپ جهانی ورزش‌های الکترونیکی) معتبر‌ترین تورنمنتی است که در حوزه بازی‌های الکترونیکی برگزار می‌شود. در این مسابقات، رشته‌های گوناگونی وجود دارد و می‌توان گفت که تمامی بازی‌های الکترونیکی پر طرفدار دنیا را پوشش می‌دهد. مسابقات انتخابی این بازی‌ها هر سال در تهران برگزار می‌شود و مدعیان از سراسر ایران گرد هم می‌آیند و به رقابت می‌پردازند. نفرات برتر که معمولا گیمرهای شناخته شده و مطرح کشور هستند، در قالب تیم ملی به این مسابقات اعزام می‌شوند. حضور در رقابت‌های انتخابی تیم ملی قانون و قاعده به خصوصی ندارد و چهارچوب تعریف شده، همان چهارچوب بازی‌ها است. «مهرداد کمپانی» و «نوید برهانی» دو چهره اصفهانی هستند که تا به اینجا موفق به کسب سهمیه برای حضور در رقابت‌های فیفای ای.اِس.دبلیو.سی سال آینده شده‌اند. علاوه بر این W.C.G نیز از تورنمنت‌های معتبری است که در سطح جهان برگزار می‌شود. نخستین بار در سال 1390 «مرتضی منتظرالظهور»، بازیکن تیم ملی FIFA ایران به این مسابقات راه پیدا کرد و پس از آن، همه ساله گیمرهای ایرانی در این رقابت‌ها حضور داشته‌اند. 

 

رشد گیم در ایران در حد صادرات لژیونر!

«شهریار شاکی»، گیمر 25 ساله عضو تیم ملی، تنها ایرانی است که موفق به حضور در یک تیم مطرح آلمانی شده، تیمی که در لیگ بازی‌های الکترونیکی آلمان از جایگاه خوبی برخوردار است. شهریار در گفت‌و‌گو اختصاصی با جیم می‌گوید: «گیمرهای ایرانی دو مشکل اساسی دارند. اول اینترنت به خاطر تاخیری که در بازی‌های آنلاین دارد و دوم نبود اسپانسر. گیمرهای حرفه‌ای معمولا از چندین سرویس‌دهنده اینترنت استفاده می‌کنند تا اگر مشکلی به وجود آمد، به سراغ دیگری بروند اما در نهایت بازهم موفق نمی‌شوند جلوی برهم خوردن نظم بازی را بگیرند. اگر این مشکل وجود نداشت بسیار راحت‌تر می‌توانستیم درآمدزایی کنیم.» وقتی از او درباره انتخاب گیم به عنوان شغل اصلی‌اش سوال می‌کنیم، می‌گوید: «شاید جالب باشد که من هیچ علاقه‌ای به انجام بازی‌های الکترونیکی به عنوان تفریح ندارم. از ابتدا نگاه من به بازی، یک نگاه حرفه‌ای بود که خدا را شکر به آنچه می‌خواستم رسیدم. هرچند که انتظار داشتم درآمدم بیش از این باشد اما از انتخابم پشیمان نیستم و به آن‌هایی که به بازی‌های الکترونیکی علاقه دارند توصیه می‌کنم زرنگ باشند و با بازی کردن وقت تلف نکنند، چرا که گیم به مرور زمان جایگاه واقعی‌اش را پیدا خواهد کرد و آن‌ها كه جدی‌تر بوده‌اند، موفق‌تر خواهند بود.» 

نظرات کاربران
کد امنیتی