انفجاری از جنس دخترانه؛ این بار! دخترها فریاد میزنند
گفتوگویی صمیمی جیم با دو تن از افتخارآفرینان تیم ملی فوتسال بانوان

انفجاری از جنس دخترانه؛ این بار! دخترها فریاد میزنند

نویسنده : طاهره سادات بهشتی

در تاریخ فوتبال کشورمان سوتهای پایان بسیاری وجود داشت که همگان را در مقابل جعبه جادویی میخ‌کوب کرده بود و بیاندازه منتظر به صدا درآمدن‌شان بودیم. این بار اما هیچ کس فریاد گنگ سوتی که در دست داور چشم بادامی بود را نشنید. این بار همه گوش به زنگ رسانهها بودیم تا فقط خبرهای دلنشین افتخار آفرینی دخترهای ایرانی را نظارهگر شویم. امروز پای صحبت آفرینندگان این افتخارات مینشینیم که شاید کمترین توقعشان دیدهشدن و رسانهای شدن باشد. به سراغ سپیده زرینراد و فرزانه توسلی بازیکنان تیم ملی فوتسال کشورمان رفتیم.

 

از گل کوچک خیابانی تا سالن کوثر مشهد

«سپیده زرین‌راد» که نماینده دخترهای مشهدی در بین ستاره‌های فوتسال بود از استارت دوران فوتبالی‌‌اش گفت و از این‌که در سن 15 سالگی به طور جدی ورزش را شروع کرده‌‌است. زرین‌راد گفت: «فوتسال را به صورت حرفه‌ای از سالن کوثر مشهد شروع کردم». در حین مصاحبه منتظر بودیم تا یک نام از اعضای خانواده و یا اطرافیان به عنوان مشوقش در امر ورزش بیاورد اما زرین‌‌راد از علاقه بیش از حد خودش در دوران کودکی سخن به میان آورد و اینکه در آن زمان در کوچه فوتبال بازی می‌‌کرده است.

 

در جاده سازندگی مظفر

تمامی سوالات‌مان را با آرامش تمام پاسخ می‌‌داد. از هر 10 کلمه صحبت‌‌های‌اش 5‌تای آن «شهرزاد مظفر» بود. مربی با ارزشی که سپیده درباره او می‌گفت: «نه تنها در دوران حضورش خدمات فراوانی برای فوتبال و فوتسال بانوان عرضه داشت، بلکه تا مدت‌‌ها بعد، افتخارآفرینی‌‌های نسل زیر نظرش همه را تکریم وی وادار می‌‌کند». شاید این عرض ارادت هم به این خاطر باشد که سپیده استارت فوتبال حرفه‌‌ای‌‌اش در سن 20 سالگی، در باشگاه راه‌‌آهن تهران و در کنار شهرزاد مظفر زده بوده است.

 

همین که حجاب‌مان را پذیرفتند، خوشحالیم!

در بخشی از صحبت‌های‌مان به سراغ بحث حجاب رفتیم و به عنوان یکی از بزرگترین مشکلات‌‌شان از آن نام یاد کردیم که زرین‌راد  خیلی سریع در پاسخ به ما گفت: «مشکلی که با حجاب نداریم و آن طور که بقیه فکر می‌‌کنند برای‌مان سخت نیست. همین که مسئولین فوتسال جهانی حجاب ما را پذیرفته‌‌اند یک دنیا خوشحالیم».

 

جای خالی یک عابر بانک

در پایان گفت وگوی‌مان از زرین‌راد در مورد درآمد فوتبالی‌‌اش پرسیدیم که او با اشاره به بی‎‌مهری به فوتسال و ورزش بانوان، پاسخ داد: «اگر یک دهم فوتبالیست‌‌های مرد کشورمان هم درآمد داشته باشیم، با وجود غیرمنصفانه بودنش جای شکرش باقی است، اما متاسفانه این گونه هم نیست». او یکی از دلایل اصلی ضعف مالی ورزش بانوان را در نبود اسپانسر می‌دانست اما امیدوار بود روزی فوتسال بانوان هم مورد توجه سرمایه‌‌داران قرار بگیرد و عابر بانک‌های فوتبالی در جهت تقویت روحیه این ستاره‌‌ها نیز دست به جیب شوند.

***


سنگربان تیم ملی فوتسال: کاش زودتر از این‌‌ها به ما اهمیت می‌‌دادند

«فرزانه توسلی» سنگربان تیم ملی فوتسال سهم زیادی در قهرمانی این تیم داشت و به عنوان بهترین دروازه‌بان زن جام ملت‌هاي آسیا 2015 مالزی انتخاب شد. وقتی سر صحبت را با او درباره این مسابقات و موفقیت‌شان بازکردیم او با بیان خوشحالی از اینکه توجه رسانه‌‌ها به فوتسال بانوان جلب شده است، گفت: «کاش زودتر از این‌‌ها و برای افزایش روحیه‌‌مان، به ما اهمیت می‌‌دادند».

 

اگر ده‌‌بار دیگر متولد شوم، بازهم دروازه‌‌بانم

توسلی که سابقه انتخاب به عنوان بهترین دروازه‌‌بان زن ایران را هم دارد درباره شروع فوتسالش را این طور بیان کرد؛ «بازی حرفه‌‌ای در لیگ برتر را با محافظت از سنگر استقلال جنوب دزفول آغاز کردم و از آنجا بود که کم کم مدارج را طی کردم.» او که همانند بسیاری فوتسالیست‌‌های خانم کشورمان، «شهرزاد مظفر» را رمز موفقیت بانوان این رشته‌‌ها می‌‌داند، ادامه می‌دهد: «مظفر برای اولین بار من را به تیم تهران دعوت کرد و با این پشتوانه من در سال 82 به تیم ملی دعوت شدم». توسلی در پاسخ به این سوال من که اگر فوتسالیست نمی‌‌شدی چه شغلی را انتخاب می‌‌کردی، گفت: «فکر می‌‌کنم اگر ده بار دیگر هم متولد شوم بازهم فوتسالیست و بازهم دروازه‌‌بان شوم».

 

قدمی بر رده پای عقاب!

از سنگربان تیم ملی در مورد الگوی فوتبالی‌‌اش پرسیدیم که او بی‌درنگ به ما گفت: «فقط در انشاهای بچگی‌ام بود گه‌‌گاهی دوست داشتم معلم شوم اما آنقدر عاشق «عابدزاده» کاپیتان تیم ملی فوتبال بودم که مطمئنم یکی از دلایل روی آوردنم به این پست الگوی با ارزشی مثل او بوده ‌‌است». 

 

سنگربانی بدون مربی!

دروازه‌بان تیم ملی فوتسال دختران کشورمان در پایان صحبت‌‌های‌اش از افزایش سطح توقع مردم نسبت به این رشته گفت و از اینکه باید بیش از پیش به آن‌ها اهمیت داده شود. برای ما هم باور پذیر نبود اینکه دروازه‌‌بان تیم ملی از داشتن مربی مخصوص گلرها محروم باشد اما به راحتی می‌‌شد اثرات گلایه‌‌های این موضوع را در گوشه‌‌ای از صحبت‌‌هایش دید. جایی که او گفت:«قطعا قلب ما برای ایران می‌‌تپد و همه نگران پایمال شدن استعدادهای این ورزش در نبود امکانات هستیم».

نظرات کاربران
کد امنیتی