در حسرت طلا!
روزهای خاکستری کشتی آزاد و فرنگی در مسابقات جهانی «لاس وگاس» آمریکا

در حسرت طلا!

نویسنده : مازیار حکاک

مسابقات جهانی کشتی در «لاس وگاس »آمریکا آبستن حوادث زیادی برای کشتی کشورمان بود. نتایج ضعیف و بعضا نادوری از همان روز اول رقابت‌ها گریبان کشتی گیران فرنگی کشورمان را گرفت و این ماجرا تا پایان کشتی‌ها در رشته آزاد ادامه داشت. 16 ورزشکار کشورمان اعزامی به مسابقات جهانی از کسب مدال طلا بازماندند و تیم کشورمان به یک مدال نقره و 2 برنز در کشتی فرنگی و 2 مدال نقره و 2 مدال برنز در کشتی آزاد بسنده کرد تا روزهای تلخی برای ورزش اول کشورمان رقم بخورد. در این بین البته کشتی آزاد توانست عنوان نایب قهرمانی خود را تکرار کند اما کشتی فرنگی با نتایج ضعیف نه تنها در حد و اندازه‌های یک مدعی قهرمانی ظاهر نشد بلکه در بین 3 تیم برتر هم جا نداشت و روی سکو نرفت. 

 

چرا باید نگران کشتی باشیم؟!

تنها 10 ماه به مسابقات المپیک ریودوژانیرو برزیل باقیمانده است. در حالی که ورزش کشورمان در المپیک 2012 لندن با 3 مدال خوشرنگ کشتی فرنگی و چند مدال نقره و برنز در کشتی آزاد توانست موفقیتی بی‌سابقه را رقم بزند، مسابقات جهانی نشان داد که حال کشتی به ویژه کشتی فرنگی اصلا خوب نیست و نباید انتظار تکرار نتایج گذشته را داشت. در مسابقات جهانی«لاس وگاس» در کشتی فرنگی تنها 3 ورزشکار کشورمان موفق به کسب سهمیه المپیک شدند که اگرچه رقابت‌های زیادی برای کسب سهمیه باقی است اما این نتایج و به ویژه افت ورزشکاران طلایی کشورمان نظیر قاسم رضایی و حمید سوریان به شدت نگران کننده است. البته تنها نگرانی‌مان محدود به نتایج و ناآمادگی مدال آورمان نیست و کم شدن سهمیه کشتی در المپیک و کاهش آن از 7 سهم به 6 سهم از عوامل دیگری است که می‌تواند شانس ما را در کسب مدال کم کند. البته در مسابقات جهانی آمریکا مسابقات در 8 وزن در هر دو رشته آزاد و فرنگی برگزار شد اما وزن‌های 61 و 70  کیلوگرم کشتی آزاد و 71 و 80 کیلوگرم کشتی فرنگی در جمع اوزان المپیکی نیستند. برای این که بیشتر این موضوع برای‌مان ملموس شود کافی است بدانیم «حسن یزدانی» بهترین کشتی گیرمان در این مسابقات که به غیر از مسابقه فینال در سایر رقابت‌ها بسیار خوش درخشید در وزن 70 کیلو کشتی می‌گرفت که برای حضور در المپیک مجبور است در یک وزن پایین‌تر و یا بالاتر کشتی بگیرد. جایی که در وزن بالاتر «جردن باروس» آمریکایی بی‌رقیب است و از سوی دیگر کاهش 5 کیلوگرم وزن و رسیدن به وزن 65 کیلوگرم برای مسابقات المیپک کمی دور از ذهن است!

 

کشتی آزاد پرامیدتر از فرنگی

تیم کشتی آزاد کشورمان از زمان حضور خادم کمتر مدال طلا داشته است حتی در دو دوره اخیر مسابقات جهانی، 5 آزادکار کشورمان به فینال رسیده‌اند اما تنها به مدال نقره بسنده کرده‌اند. با این حال در هر دوره کشتی‌گیران جوان زیادی در عرصه جهانی معرفی شده‌اند که بسیار قابل تامل است. فارغ از این که در مسابقات جهانی «لاس وگاس» کشتی آزاد نتایج بهتر و کسب سهمیه بیشتری نسبت به فرنگی داشت مهمترین مزیت برای تیم آزاد، تیمی جوان و دگرگون شده‌ای بود که از دل مسابقات انتخابی گام به این رقابت‌ها گذاشته بود و 6 کشتی‌گیر ایران برای نخستین بار حضور در میدان جهانی بزرگسالان را تجربه می‌کردند. در مجموع هم کشتی گیران آزاد کشورمان به غیر از طحان و احسان‌پور عملکرد خوبی داشتند، به ویژه این که در بیشتر اوزان سخت‌ترین حریفان در گروه ورزشکاران کشورمان قرار داشتند. این در حالی است که در کشتی فرنگی بیشتر کشتی‌گیران سابقه چندین و چند سال سابقه پیراهن تیم ملی را داشتند و با این سابقه بعضا اسیر حوادثی شدند که اگر برای کشتی‌گران جوان آزاد اتفاق می‌افتاد بیشتر روا بود.

 

جای خالی بنای کشتی فرنگی

محمد بنا کسی است که با کشتی فرنگی برای ما اسطوره شده است. در این روزهای عدم نتیجه‌گیری در این رشته بیشتر از هر چیز جای خالی او احساس می‌شود. اگرچه بنا در خصوص نتایج کشتی فرنگی حاضر به اظهار نظر نشده است اما به نظر می‌رسد وقت آن رسیده است که تحت هر شرایطی او به تیم ملی بازگردد. بعد از مسابقات جهانی از محمد بنا، جمشید خیرآبادی و حسن رنگرز به عنوان گزینه‌های جانشینی احد پازاج یاد می‌شود. البته شرایط برای بازگشت محمد بنا کمی سخت‌تر است و نزدیکان سرمربی سابق تیم ملی کشتی فرنگی معتقدند آقای خاص کشتی فرنگی دنیا مایل به بازگشت نیست و شاید تنها راه بازگشت بنا، برکناری بابک باشد. از سویی خیرآبادی هم نیز با تیم کشتی فرنگی آذربایجان قرارداد دارد و تا المپیک در این کشور باید حضور داشته باشد. این در شرایطی است که فرصت کمی تا مسابقات المپیک باقیمانده و با دست دست کردن در خصوص کادر فنی کشتی فرنگی تکرار ناکامی مسابقات جهانی در المپیک نیز قطعی است. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
درباره مهم ترین تکنولوژی روز یعنی دستیارهای شخصی که در حال تبدیل شدن به انسان اند

#virtual_asistant

٩٧/٠٢/٢٧