هم شاگردی سلام ...
به یاد روز اولی که اولی شدیم

هم شاگردی سلام ...

نویسنده : امیر سعید صبا

بسیاری از آدم ها یا شاید بتوان گفت قریب به اتفاق همه آدم ها یکسری تجربه های مشترک دارند. تجربه هایی که حاصل احساساتی چون دوست داشتن، شادی، ترس و اندوه است. در زندگی بسیاری از ما روزهای فراموش نشدنی زیادی وجود دارد. بدون تردید روز اول مدرسه یکی از همین روزهاست، روزی که احساساتمان قروقاطی می شد و در عین حالی که کمی ترسیده بودیم و به خاطر اولین دور شدن از خانواده اندوهگین بودیم اما خنده هم بر لبانمان بود و دلمان ضعف می رفت برای بدست آوردن یک تجربه جدید. 

یادتان هست؟ اصلا مگر می شود کسی یادش برود، حتی هنوز خیلی ها هر وقت یادشان می افتد کمی استرس می گیرند. حق هم دارند. خیلی فرقی نمی کند چند سال تان باشد یا چقدر تحصیلات داشته باشید. روز اول مدرسه، از آن روزهایی است که خیلی دیر از یاد آدمی می رود. غریبه ای که بین مان نیست، حتی همین آقایی که الان 120 کیلو وزن دارد و به اتفاق خانواده مشغول خواندن جیم است هم، وقتی توسط ناظم به صف شد و قرار شد وارد کلاس درس بشود، حتما یک بار برگشته و نیم نگاهی به مادرش که دم در حیاط ایستاده بوده، انداخته و کمی دلش لرزیده است. حالا کاری به آن هایی نداریم که از ترس نیاز مبرم به حمام پیدا کرده بودند یا آن هایی که با ضرب سیلی و اوردنگی به مدرسه آورده (کشانده) شده بودند!

زمان ما تنها وجه اشتراک بچه های کلاس اولی فقط و فقط کله های تراشیده بود، اما حالا علم پیشرفت کرده و خیلی چیزها با هم ست شده است، از رنگ و طرح روپوش مدرسه بگیر تا کیف و کفش و جامدادی و مداد گلی همه یکی شده است، حتی بعضی جاها خوراکی های زنگ تفریح نیز مثل هم است، نه مثل زمان ما که یکی سیب قاچ شده می آورد و یکی مانده کوفته تبریزی شام دیشب را و یکی از بوفه سرایدار مدرسه ساندویچ نون با طعم کالباس می خرید! خلاصه خیلی چیزها تغییر کرده ولی آن چیزی که خدا را شکر به واسطه پیشرفت علم هنوز پابرجاست همان ایستادن مادرها دم در مدرسه است. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

ساده نویسی یا محاوره نویسی؟

٩٥/١٠/٢٩
کافه جهان نما

هلند، گل سرسبد اروپا

٩٥/١٠/٣٠
شاخ هفته

دندان‌های نا اهل

٩٥/١٠/٣٠
مینی‌ها

مینی ترفند 471

٩٥/١٠/٣٠
روایت‏هایی ازآداب زندگی با پوششی به نام چادر

شیک، به روز، با وقار... چتدری

٩٥/١٠/٣٠
شوخی با پریسلی، تعطیل کردن فارسی1، نامه به پوتین و دیگر شاهکارهای حسام نواب صفوی

#آقای_یقه

٩٥/١٠/٣٠
ناصرخان آکتور سینما

كلا بستگى داره!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

فتوچاپ 471

٩٥/١٠/٢٩
جارچی

تلگجیم 471

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

اندر باب مریدان و دستگیری ع.ز

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیسم در فوتبال ما چه تفاوتی با فوتبال جهان دارد؟

محبوبیت یعنی دو هیچ از بقیه جلوتری!

٩٥/١٠/٣٠
آنتن

خواب کم و لگد قوی

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

سرکار خانم رئیس جمهور

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

همه اش زیر سر کارمندان است

٩٥/١٠/٣٠
مروری بر تکرار ملال آور موضوع قصاص در آثار سینمایی کشورمان

نکشی مارو!؟

٩٥/١٠/٣٠
پایان‌نامه

مصوبه‌ای برای بابای بچه!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

پهنای باند فراخ می شود

٩٥/١٠/٣٠
محوری

از بلاژویچ، تونی و دیگران تا کی‌روش‌که‌ الحق باید او را شاه پوپولیست‌ها نامید

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست کیست و چرا در جامعه ما جواب می‌گیرد حتی در ورزش؟!

حکمت پوپولیست پروری

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست پرتغالی

پوپولیست پرتغالی، کارلوس کی روش

٩٥/١٠/٣٠
تبلیغات
تبلیغات