فوت و ایضا فن!
پایان نامه

فوت و ایضا فن!

نویسنده : سعید برند

همانطور که مستحضرید بعضی هنرها صرفا نزد «ما» است و بس. از جمله این هنرها «شبیه سازی» است. مثلا: یک توریست دوچرخه سوار که از بلاد چین به ایران سفر کرده بود در شهر سه نقطه، دوچرخه اش توسط یک سه نقطه نما به سرقت می رود، بعد مسئولان سه نقطه برای دلجویی از وی، یک دوچرخه بهتر به او می دهند البته چینی مذکور دوچرخه را تحویل نمی گیرد و می گوید: دوچرخه من چینی بنجول بود ولی دوچرخه اهدایی شما، تولید ملی است! خلاصه پس از کلی تعارف تیکه پاره کردن حاضر می شود دوچرخه را بگیرد و طبق اخبار واصله هم اکنون چست و گاهی چابک در حال رکاب زدن است. و اما هنر شبیه سازی: همین فردا کلی از «ما» در پوشش توریست خارجی به وسیله پراید راحت السرقت به سه نقطه سفر کرده و تا پرادو تحویل نگیریم، سه نقطه را بدرود نمی گوییم!

از دیگر هنرهای اصیل «ما» همانا رنگ کردن است. این هنر بومی که در گذشته در صنعت گنجشک رنگ کنی، مورد استفاده قرار می گرفته اکنون در صنعت نان مورد بهره‌برداری قرار می گیرد. طوری که یک مسئول در تایباد اعلام کرده است برخی نانواها در خمیر نان، از رنگ قالی استفاده می کنند. طبق اخبار واصله این طرح مورد استقبال برخی آقا پسرهای ابرو قشنگ، شیطونی و هشتی قرار گرفته است، آن ها برای رنگ دار شدن پرزهای معده خود (به صورت 6 ماهه) از این نان ها استفاده می کنند تا خیلی شیک و مجلسی به چشم بیاید. سایر آقایان و خانم ها که پرز بی رنگ و ساده را ترجیح می دهند می توانند بعد از خوردن نان، یکی دو قُلُپ تینر فوری بنوشند.

اما هنر آخر که هیچ ربطی به دو هنر بالا ندارد، هنر ضایع بازی است و به غیر از برخی پزشکان در خیلی از «ما» وجود دارد. یک روزنامه نگار استان فارس از استندآپ سجاد افشاریان در خندوانه گلایه تندی کرده بود که چرا وی روحیه کار و تلاش شیرازی ها را مسخره کرده است؟ ولی ما از همین جا به علی مشهدی اولتیماتوم می دهیم که مدیون است اگر با چغک، شله و به خصوص یره شوخی نکند! 

نظرات کاربران
کد امنیتی