لهجه مشهدی، گنجینه ادبیات فارسی دری است
عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد

لهجه مشهدی، گنجینه ادبیات فارسی دری است

نویسنده : سحر نیکو عقیده

دکتر زهرا اختیاری عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد  که چند طرح پژوهشی، مقاله و چند کتاب در مورد گویش های مختلف به رشته تحریر در آورده اند، در گفت وگو با جیم از لهجه مشهدی می گوید:

 چرا تمایل به استفاده از گویش ها کم شده است؟

در گذشته صحبت کردن به گویش خود خیلی اهمیت داشت اما در دهه های اخیر فاجعه ای رخ داده است. برای مثال به ما القا شد که فرزندان ما باید بدون لهجه صحبت کنند و متاسفانه من و امثال من با فرزندان خود با گویش صحبت نکردیم. این مهلک ترین ضربه بر پیکره گویش های فارسی است. چندی است عده‌ای از اهل فن و بزرگان علمی این مرز و بوم به فکر جمع آوری گویش ها برآمده اند. شاید پاسخ شما را در مورد این که «چرا تمایل به استفاده از گویش ها کم شده است؟» این گونه بتوان داد که خودباوری ما کم شده است، گویش‌ها و زبان مادری جزئی از هویت ماست. بایستی با خودباوری به این هویت بها داد. 

چرا گویش ها مهم هستند؟

خیلی از واژه ها و اصطلاحاتی که در گویش ها داریم، در فارسی معیار متروک شده و از بین رفته است. اما در شاهنامه، کتب ابن سینا و... به وفور این واژه ها را می توان یافت. این موضوع اصالت گویش ها را نشان می دهد. گویش ها نه فقط به لحاظ زبان بلکه به لحاظ فرهنگی هم اهمیت دارند. چراکه یک پشتوانه چندین هزارساله فرهنگی را نشان می دهند.

گویش مشهدی چقدر اصالت دارد؟

ما در گویش های خراسانی با افعالی رو به رو می شویم که ریشه در فارسی بستان و سانسکریت دارند و می توان گفت گویش مشهدی از جملة گرانبهاترین گنجینه‌های زنده ادبیات فارسی اصیل دری است. گویشی که بسیار نزدیک است به فارسی دری. اتفاقا آثار ادبی شفاهی گویشی زیادی هم از گذشته برای ما باقی مانده است اما متاسفانه جمع آوری نشده اند.

برای حفظ آن باید چه کرد ؟

نگاه خانواده به این مسئله اهمیت زیادی دارد. مادرها باید در کنار فارسی معیار این گویش ها را هم به فرزندان خود بیاموزند. رسانه ها هم می توانند خیلی موثر باشند.

نظرات کاربران
کد امنیتی