من 137 واحد درد مردم داشتن می‌خواهم
شاخ هفته

من 137 واحد درد مردم داشتن می‌خواهم

نویسنده : f_eftekhari - سید مصطفی موسوی

من 137 واحد درد مردم داشتن می‌خواهم


f_eftekhari

04/05/94

یادداشت کاربران – محرمانه

ساعت 17

 

صد و پنجاه و هفت رشته در مقابلت است هر کدام را می‌خواهی انتخاب کن. نمی‌فهمند که در سالی که گذشت آنقدر درگیر رتبه بودی که حتی فرصت نداشتی به آرزوهایت فکر کنی و حالا رسیده‌ای به جایی که هر چه بخواهی از آنِ توست اما تو فقط آرامشی، ثانیه‌ای می‌خواهی جدای از کنکور و کتاب و تست و آزمون و کلاس و رتبه و...

کاش لحظه‌ای سیستم سازمان سنجش گوش بدهد به آدمی که دوازده سال زندگیش را به هدف کنکور خوانده است و سال آخر را به هدف رتبه و این روزهای آخر خسته‌تر از آن است که بگوید چه می‌خواهد.

نه حقوق با آن همه قانون و تبصره، نه ادبیات با آن همه شعرهای دوست داشتنی، نه ادیان و عرفان با آن همه درس خواندنی، هیچ کدام مرا به سر ذوق نمی‌آورد. من همین پژوهش‌گری ساده را می‌خواهم که در آسیب‌های اجتماع حل شوم و حل شوم... من 137 واحد درس نمی‌خواهم؛ من 137 واحد درد مردم داشتن می‌خواهم.

پی نوشت: این یک بیماری نادر نیست که نصیب من شده باشد! این یک بیماری همگانی است که در خیلی از دوست‌هایم می‌بینم؛ این که تمام سال را دویده‌ایم برای چیزی که ارزشی نداشته است برای هدفی که از همان اول نباید هدف میشد، برای یک هدف اشتباهی. خدا نکند به دانشگاه برسیم و رشته دانشگاهی آنچه فکر می‌کنیم نباشد...

 

 

سید مصطفی موسوی

می‌توان گفت کمی زود خسته شده‌اید، خستگی بیشتر رو دانشجویی درک می‌کند که بعد از انتخاب شاید رشته مورد علاقه‌اش 4 سال درس می‌خواند، تلاش می‌کند ولی بعد از گذشت این 4 سال و گذراندن 147 واحد درسی، می‌بیند که این درس و کتاب و امتحان خیلی دردی از خودش و جامعه دوا نمی‌کند و تنها وقت خود را برای گرفتن مدرکی گذاشته که شاید امروزه در جامعه ما مهم‌تر از چیز یاد گرفتن باشد. به هر حال به نظرم به موقع به فکر افتاده‌اید به قول معروف هر ‌وقت جلوی ضرر را بگیری منفعت است. از این نکته هم غافل نشويم که یادگیری علم بسیار مفید است ولی علمی که مفید واقع شود.

نظرات کاربران
کد امنیتی
ساره
ساره
٩٤/٠٥/٠٨
٠
٠
فوق العاده بود... ی حس مشترک :)