یک فوتبال و چند چالش اساسی
سال فوتبالی با چالشهای ریز و درشت تحویل می‌شود

یک فوتبال و چند چالش اساسی

نویسنده : سید مصطفی صابری - مازیار حکاک

لیگ برتر فوتبال کشور از حدود دو هفته دیگر شروع میشود و با استارت لیگ برتر عملاً سال فوتبالی کشورمان هم استارت میخورد و باشگاهها، رسانهها، تیمهای ملی بزرگسالان و ... تا اردیبهشت 95 کش و قوسهای فراوانی خواهند داشت. لیگ برتر در حالی شروع میشود که تا زمان نگارش این پرونده فوتبال کشور عملاً با چالشهای جدی مواجه خواهد بود. شاید در کمتر مقطعی از فوتبال کشورمان سراغ داریم که همزمان این حجم از معضلات با هم گریبان فوتبال کشور را گرفته باشند. چالشهایی که هرکدام میتواند تیمهای لیگ برتر، تیمهای ملی بزرگسالان و پایه و ... را با بحران مواجه کند. بهعنوان مثال در فصل نقل و انتقالات تیمهای پرسپولیس، استقلال هر سال برای قهرمانی بسته میشوند و ستارهها را به دنبال فشار هواداران جذب میکنند اما امسال از معدود سالهایی است که این دو تیم به زحمت نفرات موفق فصل قبلشان را حفظ کردند و معدود نفرات جدیدی هم که جذب کردند سابقه ملی چندانی ندارند (جز رحمتی در استقلال) و در حالی این دوتیم فقط به حفظ ترکیب فصل قبل اکتفاء کردند که لیگ گذشته، فصل کابوس وار هر دو تیم بود و گرنه سپاهان امسال هم با حفظ ترکیب تیمش که قهرمان شده و اضافه شدن امثال پادوانی مدعی قهرمانی است. این نکته در کنار مشکلات ریز و درشت دیگری که همیشه قرمز و آبی‌های پایتخت به عنوان پرطرفدارترین تیمهای فوتبال کشور و پشتوانه تیم ملی، با آنها درگیر نشان میدهد باید انتظار فصل فوتبالی سختی را برای این دو تیم داشت.

 

خصوصی‌سازی؛ داستانی در محاق

پرونده نیمه باز خصوصی‌سازی از سال گذشته به سال 94 کشیده شد. در حالی که بر اساس مصوبه مجلس دو تیم استقلال و پرسپولیس تحت حمایت وزارت ورزش می‌بایست تا تیرماه امسال منحل می‌شدند، خصوصی‌سازی سرخابی نا‌فرجام ماند تا این دو تیم باز هم زیر نظر دولت و با کمک‌ها و پول‌های گاه و بی‌گاه وزرات ورزش اداره شوند. تا پیش از این هر زمان صحبت خصوصی شدن دو باشگاه محبوب پایتخت شد همه می‌دانستند این موضوع تنها شانتاژ خبری و رسانه‌ای است و هیچ گاه رنگ واقعیت نمی‌گیرد تا این‌که سال گذشته با جدی شدن مزایده و چند مرحله‌ای شدن آن هواداران فوتبال به واگذاری دو تیم پایتخت و حل شدن مشکلات مالی دو تیم امیدوار شدند. اما چه در اثنای کار و چه در مراحل پایانی باز هم معلوم شد که اراده جدی برای واگذاری دو تیم از سوی دولت وجود ندارد. با توجه به اینکه قرمز و آبیها همچنان دولتی و به تبع بیپول ماندند بعید نیست این فصل شاهد چندین و چند باره تغییر مدیرعامل و تعطیل شدن تمرین به خاطر نرسیدن حقوق باشند. 

 

تیم‌هایی که وضعیت مشخصی ندارند!

در حالی که فصل نقل و انتقالات لیگ پانزدهم یکم مردادماه یعنی یک هفته دیگر به پایان می‌رسد و بازی‌های لیگ برتر بر اساس برنامه اعلام شده از تاریخ 11 مرداد آغاز می‌شود، هنوز چند تیم لیگ برتری بلاتکلیف هستند. با رای جنجالی و عجیب کمیته استیناف وضعیت دو تیم راه آهن و پیکان تا این لحظه کاملا مبهم است. از سوی دیگر تیم مس کرمان صعود کننده به مرحله پلی‌آف خواهان تجدید بازی صعود به لیگ برتر است! به غیر از این تیم‌ها فولاد نوین تازه اواسط این هفته وضعیتش مشخص شد و مالکیتش به برادران شفیع‌زاده رسید و با این شرایط وضع نابه سامانی برای بازگشت به لیگ برتر دارد. تیمی که زمانی با فیروز کریمی تا نایب قهرمانی لیگ برتر هم پیشرفت اما به مرور افول کرد و حتی به  لیگ دسته دوم سقوط کرد.  به غیر از این تیم‌ها هنوز چند تیم لیگ برتری سرمربی خود برای فصل جدید را انتخاب نکرده‌اند و در نقل و انتقالاتی هم فعالیتی نداشته‌اند! 

 

لژیونر بی لژیونر!

چند سال می‌شود که حتی از رقیبان آسیایی خودمان هم جا مانده‌ایم و ‌‎بازیکنی در حد و اندازه لیگ‌های مطرح اروپایی نداریم. در دو سال اخیر به سردار آزمون و علیرضا جهانبخش دل بسته بودیم اما این دو هم اگرچه در اوایل راه هستند اما آن مسیری که هواداران فوتبال ایرانی انتظار داشتند را طی نکرده‌اند. آزمون این فصل هم در روستوف تیمی که از سقوط نجاتش داد، ماندگار شده است. جهانبخش هم علی‌رغم اخبار متفاوت از پیشنهاد تیم‌های لیگ برتر انگلیس و حتی سلتیک اسکاتلند احتمالا در لیگ هلند به کارش ادامه خواهد داد. الباقی بازیکنان شاخص ایرانی هم از تیم‌های اروپایی دیپورت شده‌اند و یا خواهند شد. نکونام و انصاری فرد در اوساسونا جایی ندارند. علیرضا حقیقی هم بعد از مدتی حضور قرضی در لیگ پرتقال به روبین کازان بازگشته، جایی که مدت ها در آن نیمکت نشین محض بود. دانیال داوری هم به تیم آرمینیا بیله‌فلد در دسته دوم آلمان پیوسته است که با این شرایط می‌توان گفت بعد از سالها هیچ لژیونری در لیگ‌های معتبر و کلاس بالای اروپایی نداریم!

 

پرونده‌های بی‌شمار باشگاه‌های ایرانی روی میز فیفا

در گذشته وقتی کوچکترین اتفاقی برای بازیکن یا مربی در لیگ می‌افتاد، او فدراسیون و باشگاه متبوعش را به شکایت از طریق فیفا تهدید می‌کرد. در آن زمان این سئوال در ذهن ایجاد می‌شد مگر فیفا بیکار است که به این همه پرونده از لیگ ایران رسیدگی کند؟! اگرچه این موضوع در آن زمان برای ما درون مایه طنز داشت اما در حال حاضر یکی از امور مهم و حساس در فیفا رسیدگی به شکایات و پرونده‌های مرتبط به باشگاه‌های ایران است. تقریبا قریب به اتفاق خارجی‌های دو تیم محبوب پایتخت در سال‌های اخیر در فیفا علیه این تیم‌ها طرح دعوا کرده‌اند. شاید هواداران پرسپولیس با فشار زیاد به ذهن‌شان «ممدوتال» و «ولاتکو» را به خاطربیاورند اما یکی از پرونده‌های جدی پرسپولیس در ماه‌های اخیر پرداخت مطالبات این بازیکنان و خطر کسر 6 امتیاز از این تیم در لیگ پانزدهم بوده است. به غیر از این پرونده‌ها پرسپولیسی‌ها از رای و جریمه قرارداد خلعتبری نیز شوکه شده‌اند. موضوعی که معلوم نیست چه کسی در آن مقصر است و همه تقصیر را به گردن دیگری می‌اندازند.

 

تعدا داوران سرشناس کمتر از انگشتان یک دست!

اوضاع ملتهب داوری در روز پایانی لیگ چهاردهم شرایط بدی را برای داوری کشورمان ایجاد کرده است. علیرضا فغانی داور بین‌المللی کشورمان به شدت در این مدت مورد فشار قرار گرفته و حتی از چند بازی ابتدایی لیگ پانزدهم محروم است. از همه مهم‌تر این که مقبولیت بهترین داور حال حاضر و نفر اول فهرست داوران بین‌المللی کشورمان از بین رفته است. به غیر از فغانی، قهرمانی و ترکی دو داور مطرح و سرشناس دیگر هم سال گذشته هر کدام به دلایلی از دنیا داوری به دور بوده‌اند و یا قضاوت کمتری داشته‌اند. سعید مظفری‌زاده هم دو سالی می‌شود که کلا سوتش را کنار گذاشته و در کانادا در حال تحصیل است. با این شرایط فدارسیون در حد انگشتان یک دست هم داور مطرح برای قضاوت دیدارهای حساس ندارد. اگرچه سال گذشته چهره‌های جدید و جوان فرصت قضاوت در لیگ برتر را پیدا کرده‌اند اما هیچ کدام در حد و اندازه‌های یک داور مطرح و قاطع نبوده‌اند و به بیان ساده‌تر کاریزمای لازم را نداشته‌اند. وقتی داوران با تجربه و خوب داشتیم وضع آن بود، امسال اشتباهات به کجا برسد معلوم نیست!

 

تماشاگران و حق پخش

مسئله کم شدن تعداد تماشاگران و عدم استقبال از بازی‌های لیگ برتر مسئله تازه‌ای نیست اما آمار لیگ چهاردهم نشان می‌دهد که نباید به حضور تماشاگران در فصل آتی هم امیدوار باشیم. فاصله گرفتن استقلال و پرسپولیس از جمع تیم‌های مدعی باعث شده است طرفداران این دوتیم در سراسر کشور رغبتی آن چنانی به تماشای مسابقات لیگ برتر نشان ندهند. آخرین رقابت و جدال دو تیم پرطرفدار به عنوان دو مدعی عنوان قهرمانی مربوط به اولین دوره رقابت‌های لیگ حرفه‌ای است و این دو تیم در 13 دوره بعدی نتواسته‌اند رقابت جدی با هم داشته باشند. ستارههایی مثل کریمی و مجیدی هم که تماشاگران را حتی در روزهای بد تیمهایشان به ورزشگاه میکشاندند دیگر حضور ندارند. به غیر از موضوع تماشاگران داستان حق پخش تلویزيونی هم از جمله ماجراهایی است که راه حلی برای آن نیست. قرار است دوباره مذاکرات فدارسیون و سازمان صدا و سیما برای افزایش حق پخش تلویزيونی انجام شود اما بعید به نظر می‌رسد که این موضوع فرجامی داشته باشد و پول قابلی دست باشگاه‌ها را بگیرد.

نظرات کاربران
کد امنیتی