این نقاشی‌های غیر مجاز!
گرافیتی، هنری درحال رشد که حرف¬هایی برای گفتن دارد

این نقاشی‌های غیر مجاز!

نویسنده : زهرا خنداندل

ممکن است تا به حال برای‌تان پیش آمده باشد که روی در و دیوار شهر متوجه یک نقاشی عجیب و غریب شده باشید که انگار یک شبه روی یک دیوار، سبز شده است! طرحی در ظاهر شلوغ و بعضا خشن که برای آن که متوجه مفهوم آن شوید یا باید یکی دو ساعت از زوایای مختلف به آن نگاه کنید یا جناب طراح به طرح ضمیمه شود و درباره آن توضیح دهد. اما در اصطلاح اهل فن به این نقاشی‌های پیچ در پیچ، دیوارنگاری یا گرافیتی می‌گویند. اگر طرفدار برنامه تلویریونی «خندوانه» هم باشید حتما دیده اید که در یکی از آیتم‌های کوتاه این برنامه، کلمه خندوانه توسط دو جوان گرافیتی بر روی یک دیوار نوشته می شود. به بیان خیلی ساده گرافیتی به نقاشی‌هایی گفته می‌شود که با اسپری و ماژیک‌های مخصوص روی دیوار کشیده می‌شوند البته این کار تقریبا در بیشتر دنیا با منع قانونی مواجه است آن‌هم به خاطر این است که دیوارهای تازه ساز و نماهای شهری را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. البته از دید برخی، گرافیتی یک نوع هنر هست که بعضا خالقان آن اثرهای بی‌نظیر و زیبایی را خلق می‌کنند. برای اینکه گرافیتی و گرافیتی‌کاران را بهتر بشناسیم می‌پردازیم به معرفی این هنر که در سال‌های اخیر محبوبیت نسبی هم بین برخی جوانان پیدا کرده است.

 

گرافیتی از کجا آمده است

در اوایل دهه ۶۰ میلادی شخصی به نام «کیث هارینگ» نقاشی‌های خود را بر روی کاغذهای بزرگ چسبانده و در سرتاسر نیویورک بر روی دیوار نصب می‌کرد. ناشناس بودن خالق این آثار و فراگیر بودن آن‌ها باعث شد این عمل مورد توجه مطبوعات قرار گیرد و به گفته عده‌ای شروع ایده هنر گرافیتی از این زمان رقم خورده است. بعدها از «کیث هارینگ» داستان‌های زیادی به چاپ رسید و او از این طریق به شهرت و ثروت قابل ملاحظه‌ای دست یافت. 

در همین دهه نوشته «TAKI 183» سرتاسر دیوارهای نیویورک و ایستگاه‌های متروی آن شهر را فرا گرفت. هیچ کس نمی‌دانست این نام چیست و چه کسی آن را می‌نویسد. در طول ۱۰ سال، تاکی ۱۸۳ به شهرت رسید. در سال ۱۹۷۱ میلادی روزنامه نیویورک تایمز او را پیدا کرد. «دیمیتریوس» جوانی یونانی الاصل ساکن خیابان ۱۸۳ منهتن نیویورک بود. بعد از مصاحبه این روزنامه با «دیمیتریوس» خیل عظیمی از جوانان به این عمل دست زدند و سرتاسر نیویورک و شهرهای دیگر از تگ‌ها و یا همان امضای هنری این افراد پر شد. کمی بعدتر، با پیشرفت علم و تکنولوژی اسپری‌های رنگ به ابزار ثابت و اساسی گرافیتی تبدیل شد و از اسپری برای نوشتن واژه‌ها و نقاشی‌های روی دیوارهای شهر استفاده می‌شد و این روند ادامه داشت تا این که کم‌کم گرافیتی به صورتی در آمد که امروز شاهد آن هستیم. در نقاشی گرافیتی هنرمندان معمولا لقب خود و یا اسم گروه خود را با فونت و با شکلی بعضا ناخوانا و البته زیبا و جذاب و با اسپری به روی دیوار می‌کشند آن‌ها معمولا دارای نوعی امضای هنري هستند که هم در پایین اثر هنری‌شان دیده می‌شود و هم امضای‌شان را جداگانه هرجایی ممکن است بزنند! گرافیتی مدرن‌ترین نقاشی دنیا به شمار می‌رود. در نقاشی گرافیتی هوش هنرمند و فکر باز اوست که باعث می‌شود رنگ‌ها در کنار هم حالتی حیرت‌انگیز پیدا کنند. جالب است بدانید که در کشورهایی مثل آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و استرالیا گرافیتی نقش مهمی در زندگی روزمره مردم دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

 

هدف از به وجود آمدن این هنر چه بود

گرافیتی به شیوه امروزی با اوج گیری اعتراضات سیاه پوستان خواستار آزادی شکل گرفت و درست از همان زمان به نوعی ابزار رسانه‌ای برای اعتراض سیاسی تبدیل شد که وسیله مناسبی بود برای جوامع سیاه پوستانی که از لحاظ جایگاه اجتماعی در اقلیت بودند و در محله‌های فقیرنشین زندگی می‌کردند تا به بیان عقاید خویش بپردازند. اما این یک طرف ماجراست طرف دیگر ماجرا این است که گروه‌های نژادپرستی و گنگسترها هم برای ابراز وجود خود و حتی شاید برای ایجاد رعب و وحشت در میان مردم از گرافیتی استفاده می‌کردند، آن‌ها اسم گروه و رهبر گروه را روی دیوارها می‌نوشتند و برای رقبای خود از این طریق خط و نشان می‌کشیدند و به نوعی رجزخوانی می‌کردند. بعد از این وقایع گرافیتی که به نقدهای سیاسی می‌پرداخت این خاصیت خود را به مرور زمان از دست داد و بیشتر روی حالت هنری این کار تاکید شد. هنگامي که گرافيتي مدرن رونق بيشتري يافت هنرمندان براي اينکه کارهاي‌شان با يکديگر اشتباه گرفته نشوند، مجبور شدند که تگها را به عنوان امضايي در زير آثار با ارزش خود به کار گيرند. باید به این نکته اشاره کنیم که گرافیتی هنری خیابانی و شهری است که همیشه بین موافقان و مخالفانش کش مکش‌های بسیار جدی وجود داشته است. برخی آن را هنر می‌دانند و عقیده دارند نوعی ابراز احساسات مردمی است اما برخی آن را معضل و مشکلی که به زیبای شهری لطمه و آسیب جدی می‌زند، می‌دانند. در طول تاریخ گرافیتی مخالفان سرسخت بسیاری نیز داشته است از سیاستمدارن گرفته تا مردم عادی. 

 

جایگاه امروزی این دیوار نگاری‌ها 

پس از گذشت آن دوران و با زیاد شدن این پدیده دولت‌ها تصمیم به مقابله با آن را گرفتند. برای مثال در انگلیس بازی‌های رایانه‌ای در زمینه گرافیتی در این کشور برای افراد کم سن ممنوع شده است و حتی بیانیه‌ای را مقامات این کشور امضا کردند که در آن آمده بود: گرافیتی یک هنر نیست و ما می‌خواهیم بشر را از شر این پدیده مخرب نجات دهیم. در آمریکا فروش اسپری رنگ به همه افراد آزاد نیست و محدودیت سنی دارد همچنین کشیدن نقاشی گرافیتی روی دیوار جریمه نقدی دارد. به عبارتی کشورهای غربی از سه دهه قبل تصمیم گرفتند با این پدیده که در حال فراگیر شدن بود برخورد جدی داشته باشند. اما هنر گرافیتی رفته رفته به فرهنگ‌ها و کشور‌های مختلف راه پیدا کرد و کاربرد‌های متفاوتی نیز پیدا کرد. اکنون این هنر در بسیاری از کشورها عملی شناخته شده و مورد توجه است که در شاخه‌های مختلفی دسته‌بندی می‌شود. به طوری که در بسیاری از کشورها شهرداری‌ها اقدام به احداث دیوار‌های آزاد برای این هنرمندان کرده‌اند و بسیاری از مردم نیز با آثار آنان که جنبه هنری و زیبا شناختی‌شان بارزتر است کنار آمده و درصدد پاک کردن آن‌ها برنمی‌آیند. حتی در بعضی کشورها از نقاشی‌های گرافیتی به عنوان جاذبه های توریستی استفاده می‌کنند و یکی از وظایف شهرداری ها حفاظت از نقاشی‌های گرافیتی مشهور و قدیمی است که در داخل شهر وجود دارد. به طور مثال در کشورهای آلمان و استرالیا از گرافیتی به عنوان جاذبه توریستی استفاده می‌شود و سالانه میلیون‌ها توریست به تماشای نقاشی‌های گرافیتی بر روی دیوار برلین می‌روند و یا حتی در انگلیس که قوانینی سفت و سخت برای مقابله با گرافیتی وجود دارد وقتی یکی از ماندگارترین طرح‌های گرافیتی که تصویر یک گوریل دارای ماسک  بود توسط شهرداری به اشتباه پاک شد، مسئولان از مردم به خاطر این اشتباه معذرت‌خواهی کردند.

 

نظرات کاربران
کد امنیتی
eli_mah
eli_mah
٩٤/٠٤/٢٨
٠
٠
ماشالا این سیاه پوستان در هر چیزی که مد میشود دست داشته اند ها شلوار پاره←سیاه پوستان رپ←سیاه پوستان جمبش آزادی خواهی←سیاه پوستان گرافیتی←سیاه پوستان