دانش‌گاه يا پاس‌گاه
وقتي دغدغه درس به باد داده شده

دانش‌گاه يا پاس‌گاه

نویسنده :

اول مي‌خواستم مطلب تند و تيزي بنويسم و شما را به صلابه بکشم. مي‌خواستم محاکمه‌تان کنم و بگوييم چه وضعي است. مي‌خواستم در لفافه بپرسم چرا خجالت نمي‌کشيد. بگويم چرا تکاني به خودتان نمي‌دهيد. مي‌خواستم بپرسم چرا اين همه بي‌خياليد و دنيا و مافي‌ها برايتان هيچ است. اما پشيمان شدم. فکر کردم چرا اين‌طور قضاوت مي‌کنم. فکر کردم از کجا معلوم که اين‌طوري باشد. تازه اگر اين طوري باشد هم کي مي‌تواند بگويد که به اين جور نگاه ‌کردن اعتراض کنم و محاکمه کنم و محکوم کنم. به چه حقي؟ من، خودم را مي‌گويم.

مي‌گويند فضاي دانشگاه‌ها عوض شده، ديگر آن چيزي نيست که در تصور جامعه از دانشگاه وجود داشت. اين را دانشجويان ترم اولي که براي قبول شدن در کنکور، سال‌ها سرشان در درس و کتاب بوده، وقتي فضاي دانشگاه توي ذوقشان مي‌زند، بهتر از ديگران درک مي‌کنند.

فقط کافي است سر کلاس‌ها حاضر شوي، جز بعضي استادها که کار عملي مي‌خواهند و رس دانشجو را مي‌کشند، بقيه استادها کاري به کارتان ندارند، همان چند روز امتحان که جزوه‌ها و کتاب‌ها را بخواني و گاهي هم فرصت تقلب دست بدهد، مدرک گرفتنت تضمين شده است.

کتابخانه دانشگاه زياد شلوغ نيست، فقط بخش پايان‌نامه‌ها طرفدار دارد. هر وقت بيايي عده‌اي نشسته‌اند و از روي پايان‌نامه‌هاي ديگراني کپي مي‌زنند که بيشتر آن‌ها هم براي نوشتن پايان‌نامه چنين رنجي را متحمل شده‌اند. البته به روز نبودن بيشتر کتابخانه‌هاي دانشگاهي را هم بايد يک دليل اين استقبال نکردن دانست.

از راه‌پله‌هاي شلوغ که پايين بيايي، دانشجويان را مي‌بيني که با خيال راحت در حياط، روي سکوها و نيمکت‌ها نشسته‌اند، گپ مي‌زنند و شيطنت مي‌کنند. يکي از اين جمعيت دغدغه درس ندارد، اگر هم اضطرابي در چهر‌ه‌شان باشد از مشکلات اداري است که پيدا مي‌شود!

اين تصوير دانشگاهي است که همواره از آن به عنوان نهادي تاثيرگذار در فعاليت‌هاي علمي ياد شده، تصوير دانشجوياني که به عنوان گروه‌هاي مرجع جامعه بر ساير افراد تاثير گذارند.

نياز جامعه، افراد را بار مي‌آورد. هر دوره‌اي ميدان خاص خودش را باز مي‌کند. يک دوره انقلاب است، يک دوره سازندگي، يک دوره جنگ و يک دوره... افراد هر دوره بر اساس نيازها و پيچيدگي‌هاي خاص آن دوره رشد مي‌کنند. جامعه امروز ايران به دانشجوياني نيازمند است که در عرصه علمي تلاش کنند و از جريان‌هاي مختلف کشور و جهان هم آگاهي کامل داشته باشند. نياز امروز، جهاد در حوزه علم است. مي‌توان گفت با وضعيتي که وجود دارد، ما دچار تغيير ذائقه دانشجويي شده‌ايم.

دانشجويان اوقاتشان را به بطالت مي‌گذرانند. در کلاس 50 نفره هر کس کار خودش را انجام مي‌دهد. فقط دو سه نفر به درس گوش مي‌دهند، بعضي‌ها با موبايل بازي مي‌کنند، بعضي‌ها مي‌گويند پايه درسي‌شان از مدرسه خوب نيست، بنابراين درس را نمي‌فهمند و گوش نمي‌دهند، بعضي‌ها هم لحظه حاضر غايب در کلاس پيدايشان مي‌شود. به جاي همه مسائل مربوط به درس، بانک اطلاعات همکلاسي‌هايشان هستند. بسياري از بچه‌ها در دانشگاه بيشتر به فکر مخ‌زني‌اند، قرارهاي بيرونشان را مي‌گذارند، از استادي هم که سخت بگيرد بدشان مي‌آيد و زيرآبش را مي‌زنند.

تعدادي از شيطنت‌هاي دانشجويي به طبيعت جواني‌ باز مي‌گردد و در همه دوره‌ها هم در دانشگاه‌ها وجود داشته است، ولي اين شيطنت‌ها وقتي به حدي بيش از معمول مي‌رسد و منجر به فاصله گرفتن آن‌ها از درس مي‌شود، نگران کننده است. در مقابل بعضي دانشگاه‌ها به روش سختگيرانه‌اي مثل اخراج دست مي‌زنند، ‌اما اين راه‌حل مسئله نيست.

اين افزايش ظرفيت متناسب با توانايي علمي ما نبوده و فضاي دانشگاهي مديريت نشده است. بنابراين به سمت فضايي رفته‌ايم که دانشگاه‌ پاس‌گاه شده است؛ يعني مکاني براي گرفتن واحد و پاس کردن، نه دانش‌آموزي.

بحران بزرگ شدن قاعده هرم جمعيتي در نيمه اول دهه 60 به دانشگاه رسيده و افزايش ظرفيت دانشگاه‌ها را درمان مشکل بيکاري دانشجويان دانسته‌اند. چنان که يکي از مديران دانشگاهي کشور گفته بود حداقل فايده افزايش ظرفيت دانشگاه‌ها اين است که بحران بيکاري را 4 سال عقب بيندازيم. احتياجي نيست به دانشجويان بگوييم چه کنند، مهم‌ترين وظيفه بستر سازي است. اگر اين اقدام صورت بگيرد، دانشجويان جز ميداني براي عرصه کار و خلاقيت چيز ديگري نمي‌خواهند. اگر بسترسازي شود اين فعاليت‌ها صورت مي‌گيرد ولاغير.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
تلگجیم

تلگجیم 491

٩٦/٠٤/٠١
برگزیدن یک موقعیت شغلی متفاوت

عشق و زندگی در نقطه‏ صفر مرزی

٩٦/٠٤/٠١
برگزیده سایت

سه راهکار تضمین شده برای کوتاه‌ نویسی!

٩٦/٠٤/٠١
هر سال احسان علیخانی در ماه عسل یادمان می‌اندازد که بعضی‌ها عجیب دوست دارند مشکلات زندگی‌شان را در بوق

کی از همه بدبخت ‌تره؟!

٩٦/٠٤/٠١
شاخ هفته

کاش حوصله شان سر برود

٩٦/٠٤/٠١
فتوچاپ

فتوچاپ 491

٩٦/٠٤/٠١
معرفی تلگرام‌های غیررسمی و پاسخ به این سـوال که آیا آن‌ها قابل اعتمادند؟

تلگرام‌ های فارسی!

٩٦/٠٤/٠١
کافه جهان نما

سوئد، اینجا همه چیز سرجای خودش است

٩٦/٠٤/٠١
پایان‌نامه

به دولت کمک کنید!

٩٦/٠٤/٠١
چهره هفته

من هم یک خمار هستم!

٩٦/٠٤/٠١
مینیمال

قحطی پوشک در ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ!

٩٦/٠٤/٠١

نگاهی به رایج‌ ترین موقعیت‌ هایی که یکهویی بیچاره‌ ترین می‌شویم!

٩٦/٠٤/٠١
جانونی

قصه شیخ بهایی و اختراع نان سنگک!

٩٦/٠٤/٠١
جارچی

جارچی 491

٩٦/٠٤/٠١
حکایت هفته

اندر حکایت دزدیده شدن شمشیر نادرشاه و مریدان

٩٦/٠٤/٠١
دات کام

کلاس ترک اعتیاد اسمارت فون‌ها

٩٦/٠٤/٠١
درباره افول ستاره‌ها در تیم‌های بزرگ و عاقبت نافرجام نقل و انتقالات پر سر و صدا

بمب‌هایی که نترکیدند!

٩٦/٠٤/٠١

پاسخ به یک سوال مهم آیا تیم‌های ایرانی می‌توانند سیاست بایرن را در نقل و انتقالات دنبال کنند؟

٩٦/٠٤/٠١
ناصرخان آکتور سینما

حكمت همه و هيچى!

٩٦/٠٤/٠١
فصل دوم سریال «شهرزاد» در برهوت سریال پخش شد

موتور «شهرزاد2» روشن نشد!

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات