تکرار کربلا در کربلای غواصان
محرمانه مستقیم

تکرار کربلا در کربلای غواصان

نویسنده : حامد نادری راد

جنگ هولناک است. توی هر دلِ آرامی هراس می‌اندازد. جنگ میدان کف دست گرفتنِ جان است. جنگ اصلا آسان نیست. به قول شهید چمران: «وقتی شیپور جنگ نواخته شود فرق بین مرد و نامرد، تشخیص داده می‌شود». جنگ تلخ است. جنگ میدان دل کندن است. گاه رفتن عزیزان است، زمانه امید و چشم انتظاری و صبر است. جنگ در هیج کجای دنیا زیبا نیست.

جنگ راحت نیست. مرد میدان می‌خواهد. دل شیر می‌خواهد. ایمان می‌خواهد. جنگ جراحت دارد. اسیری دارد. درد دارد... و درد بزرگ‌تر آن است که خیلی وقت‌ها جنگ‌ها درست در پیچ تاریخ قرار می‌گیرند و تاریخ تحولات اساسی دنیا اینطوری با جنگ قاطی شده است. جنگ‌ها مثل تاریخ تکرار می‌شوند. تا زمانی که ظلم باشد، جنگ هست و حالا که جنگ هست مرد میدانش هم باید باشد.

بیراه نیست اگر بگوییم که جنگ ما یکی از همان پیچ‌های تاریخ بود و سخت‌ترین نبرد در این پیچ تاریخی «کربلا» نام گرفت. انگار کربلا همیشه باید قلب تاریخ بماند. انگار دشوارترین روزها و مشکل‌ترین نبردها باید کربلایی باشد. کربلایی که روایت تشنگی در کنار آب است و آب جوهر حرکت کربلاییان است و غواص‌ها این روندگان راه نینوا هستند. غواص‌هایی که قرار بود ماهی باشند تا برسند به جزیره ماهی، تا بروند پشت کانال ماهی...

175 شهید غواص عینی‌ترین روایت تلخی‌های جنگ‌اند. روایتی واقعی از جنگی که یک رویش شهادت و اسیری است. تصویری از عزیزانی که در شب حزن‌انگیز کربلای 4 اسیر شده‌اند و سپس توسط بعثی‌ها با دست بسته زنده به گور! غواص‌ها روایتگر تمام روزهایِ مادرهایی هستند که سال‌ها چشم انتظار چند تکه استخوان بودند. روایت پدرهایی هستند که در پیچ و خم روزگار رفتند و خاموش شدند ولی همیشه خدا را به خاطر ادای درست امانت شکر کردند. روایت عموها و دایی‌هایی است که عکسشان را سال‌هاست روی دیوار خانه‌مان می‌بینیم ولی هیچ وقت صدایشان را، خنده‌شان را و گریه‌های بی ریایشان را ندیده‌ایم.

غواص‌ها کربلایی‌اند و کربلا بارها و بارها تکرار می‌شود. حق و باطل هنوز هم پس از قرن‌ها از وقوع کربلا تغییری نکرده‌اند. لشکر عمر سعد و بعثی‌های آن روز عراق و داعشیان امروز، همگی پیرو همان شجره ملعونه‌ای هستند که خدا و رسولش آن را نفرین کرده‌اند. اگر روزی دست اسیران جنگی توسط بعثی‌های دیروز بسته می‌شود و بهترین جوان‌های این مملکت در سنین بین 19 تا 22 سال بر خلاف تمامی قوانین بین‌المللی و حتی انسانی(!) زنده زنده دفن می‌شوند، در همین روزگار ما هم در اسپایکر1، درست بین همان دو رود، درست مثل غواص‌ها، آدم‌هایی به دست داعشیان دست بسته زنده به گور می‌شوند.

جنگ هنوز هم ادامه دارد و هر روز کربلا در نینوا تکرار می‌شود. اگر کسی دنبال شناخت غواصان است، داستان کربلا را بخواند.2

 

***

(1) اسپایکر نام پایگاه آموزشی نیرو هوایی در غرب شهر تکریت است. در جریان حمله داعش به عراق در خرداد ماه 93، 1700 نفر دانشجوی شیعه دانشکده نیروی هوایی بر اثر خیانت مسئولان محلی به دست داعش اسیر می‌شوند. تمامی این افراد به طرز بسیار وحشیانه‌ای در همان روز کشته می‌شوند. برخی تیرباران، برخی زنده به گور و برخی را نیز در دجله غرق می‌کنند. متوسط سن این شهدا بین 18 تا 22 سال بود.

(2) اشاره تلویحی به سخنی از شهید مرتضی آوینی: «هر که می‌خواهد ما را بشناسد، داستان کربلا را بخواند»

نظرات کاربران
کد امنیتی
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٤/٠٣/٠٧
٢
٠
چقدر دلخراش بود این نوشته... جنگ همیشه تلخه ولی این دیگه نامردیه اسمش جنگ نیست...
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٤/٠٣/٠٧
٢
٠
جنگ راحت نیست. مرد میدان می‌خواهد. دل شیر می‌خواهد. ایمان می‌خواهد. جنگ جراحت دارد. اسیری دارد. درد دارد... چقدر تلخ :(
pdram
pdram
٩٤/٠٣/٠٩
٠
٠
سلام و درود..بسیار تاثیر گزار بود...ولی کی هست که دل از خانه و کاشانه بکند..از میزدانشگاه تا اداره یا بازار بگزرد و پا به میدان عمل بگزارد به جای حرف ها...من از خودم شرمنده ام..
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٣/٠٩
١
٠
این ها همان هابیل هایی هستند که با زمزمه ی بسم الله راهی مرزهایی نفرین شده -شدند |این خطوط یادمان میاندازد که قرار بود* راهشان *را ادامه بدهیم ولی *راحت* ادامه میدهیم -ادامه میدهیم با همین چشم های خالی از درک /چقدر خوب نوشتید*جنگ راحت نیست. مرد میدان می‌خواهد. دل شیر می‌خواهد. ایمان می‌خواهد. جنگ جراحت دارد. اسیری دارد. درد دارد*چقدر خوب نوشتید|