«صبح جمعه با شما»، رادیو و آبگوشت!
چرا باید رادیو گوش بدهیم؟

«صبح جمعه با شما»، رادیو و آبگوشت!

نویسنده : الهام یوسفی

صبح جمعه‌های کودکی‌ام همیشه یک بو و یک صدای مشخص داشت. بوی آبگوشت ظهر و صدای درهم و نا مفهومی که از رادیوی کوچک پدر و از حیاط خانه به گوش می‌رسید. صدای لطیفه‌های برنامه همیشگی «صبح جمعه با شما»، که پدر خیلی دوستش داشت. اصلا همین صدا بود که به یاد من می‌آورد که: جانمی جان! امروز جمعه است. در کنارش تصویری تقریبا ثابت از پدرم با لباس راحتی خانه که توی حیاط کنار رادیوی باتری‌دارش، موتورش را تعمیر می‌کرد و گاه آهسته و گاه بلند می‌خندید و باز همان رادیو نقلی را با خودش از اتاقی به اتاق دیگر می‌برد و به کارها و تعمیرات مردانه خانه می‌رسید. راستی آن رادیوی عتیقه پدرم الان کجاست؟

رفیق شفیقی به نام رادیو

در گذشته نه چندان دور، پیش از آن‌که رسانه‌های تصویری، از تلویزیون گرفته تا فضاهای مجازی سر و کله‌شان پیدا شود، رادیو رفیق شفیق بسیاری از خانواده‌ها بود. این نوشته، سوگنامه‌ای در رثای آن مرحوم درگذشته(!) نیست، بلکه بزرگداشتی برای رسانه‌ای است که با همه توانایی‌های منحصر به فردش، کم‌کم داریم روانه خاطراتش می‌کنیم. اگرچه باید پذیرفت که تلویزیون، خوب توانسته خودش را توی دل دوست‌داران قدیم رادیو باز کند اما این به آن معنی نیست که توانسته مزایای رادیو را از آن خود کند. مزایایی که باید مجاب‌مان کند که دوباره با رادیو آشتی کنیم.

 

رسانه‌ای که حسود نیست!

رادیو بر خلاف سایر رسانه‌های دیداری و شنیداری، وسیله‌ای کم‌حجم، با حمل آسان و توی جیب جاشو است. مخصوصا با موبایل‌های امروزی که امکان شنیدن رادیو با کیفیت خوب را دارند. رادیو را می‌توان با خود به همه جا برد، به دامن طبیعت، کوه، بیابان‌ و دشت، پیک‌نیک و هر کجا که امکان دریافت موج‌های رادیویی وجود داشته باشد. اگرچه پیدا ‌‌می‌شوند عده‌ای که تلویزیون‌شان را می‌زنند زیر بغل و می‌برند در دامن طبیعت سریال ببینند! اما در حقیقت این فقط رادیوست که می‌توان آن را در همه حال گوش داد؛ مثل پدر من در حال تعمیر لوازم منزل، یا در حال رانندگی یا طبیعت‌گردی و حتی نظافت خانه. چرا که رادیو خلاف تلویزیون یا اینترنت، آدم را زمین‌گیر نمی‌کند. اصولا تلویزیون و رسانه‌های تصویری آن‌قدر حسودند که همه حواس آدم را در اختیار می‌گیرند و نمی‌توانی از جایت جم بخوری. تازه رادیو به خاطر مدیومش این اجازه را به مخاطب در خانه و ... می‌دهد که ارتباط چشمی‌اش را با اطرافیان به خصوص خانواده حفظ کند. از طرف دیگر، رادیو رفیق موقعیت‌های غیرعادی هم هست. اگر خدای ناکرده، سیل و زلزله بیاید یا شرایط جنگی باشد، هر رادیویی می‌تواند اخبار را در کنج پناه‌گاه‌ها کنار گوش‌ات زمزمه کند؛ در موقعیت‌هایی که نشستن پای تلویزیون یک حرکت مسخره و خنده‌دار است، رادیو گوش دادن یک اتفاق عادی است.

 

لطفا خودتان تصویرها را  بسازید!

نمی‌خواهیم بین رادیو و تلویزیون دعوای رسانه‌ای راه بیندازیم و بگوییم این خوب‌تر است و آن بدتر. هر کدام سر جای‌شان خوبند. اما واضح است که رادیو ابزار قدرت‌مندی در افزایش تمرکز شنیداری و نیز تقویت قوه تخیل آدم‌هاست. از سویی رادیو به ما که اصولا شنونده‌های خوبی نیستیم، شنیدن را یاد می‌دهد و از سویی دیگر قوه تخیل ما را تحریک می‌کند، در حالی که تلویزیون و اینترنت و رسانه‌های مبتنی بر تصویر، راه هرگونه تخیل را می‌بندد و آن‌چه را که می‌خواهد و در قاب دوربینش گنجانده توی حلق مخاطب فرو می‌کند. رادیو چون تصویری ندارد، اجازه می‌دهد هر مخاطب با قوه تخیل خود تصویری از آن خبر، واقعه، داستان یا هر چیز دیگری بسازد. یعنی به تعداد آدم‌های شنونده هر موضوع، تصویر برای آن موضوع وجود دارد. 

تنها یک میکروفن فاصله میان ماست!

اما از این‌ها گذشته، برنامه‌های رادیوکه با امکانات بسیار کمتر از سایر رسانه‌ها آماده و پخش می‌شوند، می‌توانند با سرعت بیشتری اخبار را منتقل کنند، حتی در لحظه. چرا که برای بیان خبر به یک گوینده نیاز است و یک فرستنده. اما برای سایر رسانه‌ها باید زنجیره‌ای از آدم‌ها را به کار گرفت که با همکاری هم و در فرصتی بیشتر یک برنامه تصویری را روی آنتن ببرند. از همین روست که رادیو، رسانه صمیمی‌تری است، چرا که بین گوینده و مخاطب، تنها یک میکروفن واسطه است و همین موضوع هم باعث می‌شود تاثیر سلایق آدم‌های تولیدکننده برنامه در مسیر انتقال مفهوم به مخاطب کاهش جدی داشته باشد. از سوی دیگر رادیو اثرگذاری عمیق‌تری دارد. این را ما نمی‌گوییم، جامعه‌شناس‌ها و روان‌شناس‌ها گفته‌اند! و گفته‌اند که رادیو چون تاثیر بصری ندارد، کمتر می‌تواند حقایق را وارونه و اخبار را با کمک جلوه‌های بصری کوچک‌تر یا بزرگ‌تر جلوه دهد، کاری که تلویزیون به راحتی انجام می‌دهد. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨
برای اولین بار رونمایی از راهنمای اصطلاحات جلسه موضوع ویژه

از همش نزن تا خیارشورکنار جوجه!

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
پیشنهاد جیم برای تاسیس یک وزارت خانه جدید:

وزارت تعطیلات حواسش به همه شنبه‌ها هست

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
پایان‌نامه

خاموش کردن آتش در مشهد با تی!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

خلاق‌های اینستاگرامی

٩٥/٠٩/١٨