آشتی با امواج خاطره انگیز دریای صد
پرونده‌ای برای نجات رادیو که هر روز مهجورتر می‌شود

آشتی با امواج خاطره انگیز دریای صد

نویسنده :

یک زمانی بود که رادیو دریچه‌ای بود برای مردم به سمت دنیای بیرون. به سمت فرهنگ، به سمت دنیای اخبار، به سمت ادبیاتی داستانی و... به لطف رادیو با زندگی دیگر مردم دنیا آشنا می‌شدیم، از آخرین اخبار اطلاع پیدا می‌کردیم، گزارش مسابقات ورزشی را با استرسی خاص که تجربه‌اش با تلویزیون ممکن نیست گوش می‌دادیم و... حتی رادیو خیلی از ما را به سمت دنیای کتاب هل می‌داد. اما حالا خبری از رادیو نیست. یا برنامه‌ها دلنشین نیستند یا مخاطب دیگر کششی به سمت این رسانه ندارد. هر چه هست رادیو این رسانه خاطره انگیز مهجور مانده است. رسانه‌ای که زمانی مثل یک شبکه اجتماعی بود، می‌توانستیم از طریق برنامه‌هایش برای عزیزانی که کنار ما نیستند پیام بفرستیم، راحت روی خط بیاییم و با دیگران صحبت کنیم و نظرمان را در میان بگذاریم و... اما پخش برنامه‌های پر مخاطبی مثل «جوان ایرانی سلام» در ساعتی که مخاطبان در راه مدرسه و دانشگاه و محل کار هستند ثابت می‌کند برنامه خوب در رادیو هنوز مخاطبش را پیدا می‌کند. موضوع ویژه هفته درباره این است که چرا هنوز باید رادیو را جدی گرفت؟ چرا رادیو باید تقویت شود؟ چرا از رادیو فاصله گرفته‌ایم؟ روزها و برنامه‌های خوبش کی و کدام بوده؟ در این رابطه با عوامل رادیو و برنامه‌هایش هم کلام شدیم که بخشی از این گفت‌وگوها در این شماره، بخشی به صورت کامل‌تر در سایت جیم و گفت‌وگوی اصلی با مدیر شبکه رادیویی جوان در شماره بعدی جیم تقدیم‌تان می‌شود. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
تبلیغات
تبلیغات