مراسم اسکار
30جيم‌نما

مراسم اسکار

نویسنده :

در شماره قبل راجع به جشنواره‌ها و فلسفه پولي و مالي آن‌ها صحبت کرديم بنابراين در اين شماره تصميم گرفتيم به معرفي يکي از اين جشنواره‌ها بپردازيم. ذکر اين نکته هم ضروري است که در اين‌جا مقصود ما از جشنواره هر نوع مراسم و تشريفاتي است که در انتها به فيلم‌هاي برتر از ديدگاه داوران جايزه اهدا مي‌شود و‌‌الا مراسمي مثل اسکار و گوي طلايي مشمول تعريف کلاسيک جشنواره نمي‌شوند. با اين توضيح مي‌پردازيم به اين‌که مثلا مراسمي مثل اسکار که هر ساله اين همه مشتري دارد و اين‌قدر معتبر است از کجا شروع شده و به کجا مي‌رود.

در جشنواره‌ها که چند روز به طول مي‌انجامند، فيلم‌هايي شرکت دارند که پيش از آن در سينماها پخش نشده‌اند حال آن‌که يکي از شرط‌هاي اوليه براي شرکت در مراسم اسکار اين است که فيلم متقاضي حداقل يک هفته بر پرده سينماها باشد و به همين دليل برخي از فيلم‌ها هرچند هنوز ناقص باشند براي شرکت در مراسم يک هفته اکران محدود دارند. اما اسکار از کجا شروع کرد: اين مراسم از همان اول که اين‌قدر پر زرق و برق و سروشکل يافته نبود. اولين مراسم اسکار در قالب يک مراسم شام در هتل روزولت هاليوود و در روز 16 ماه مي سال 1929 برگزار شد که به شمسي مي‌شود 26 ارديبهشت سال 1308. اين مراسم براي تقدير از فيلم‌هاي برتري که در سال 1928 و 1929 ساخته شده بودند برگزار شد، قيمت بليت آن 5 دلار بود و تنها 270 نفر در آن شرکت داشتند. اين مراسم که فقط يک جشن بود نه از راديو و نه از تلويزيون پخش نشد و تنها 15 دقيقه به طول انجاميد. برندگان جوايز اين مراسم هم از 3 ماه قبل مشخص شده بودند و يکي از نکات جالب در مورد آن اين است که برخي از برندگان به خاطر دو يا چند اثر هم‌زمان يک جايزه را گرفتند؛ مثلا اميل جنينگز هم‌زمان به خاطر دو فيلم «فرمان آخر» و «راه تمامي موجودات» برنده جايزه بهترين بازيگر نقش اول مرد شد. اين اتفاق هرگز در سال‌هاي بعد تکرار نشد.

مراسم اسکار اولين بار به ابتکار لوئيس مه‌ير برگزار شد و در نخستين سال در 12 رشته به برگزيدگان، جوايز اسکار اهدا شد. اولين مجسمه اسکار نيز توسط سدريک گيبونز که آن زمان کارگردان هنري متروگلدوين مه ير بود طراحي و ساخته شد. جالب است بدانيد مراسم فرش قرمز که پيش از مراسم اصلي برگزار مي‌شود و اين روزها جزو قسمت‌هاي اصلي مراسم است در ابتدا وجود خارجي نداشته و مدت‌ها بعد به تقليد از جشنواره کن به اين مراسم راه يافته است. تعداد رشته‌هايي که براي آن‌ها اسکار در نظر گرفته مي‌شود هم به مرور افزايش يافته و به 23 رشته رسيده است.

بزرگ‌ترين انتقادي که به اين مراسم و بسياري جشنواره‌هاي ديگر وارد است، بحث سياسي‌بودن بسياري از انتخاب‌هاست. از نمونه‌هايي که من خودم به ياد دارم، اهداي جايزه بهترين بازيگر اول مرد و زن به 2 بازيگر سياه‌پوست در سال 2000 بود که کاملا جنبه سياسي داشت و هرچند دنزل واشنگتن و هالي بري هر دو بازيگران قابلي هستند ولي همه مي‌دانستند که آن سال راسل کرو در يک ذهن زيبا و نيکول کيدمن در فيلم ديگران بهترين بازي‌هاي سال را ارائه داده‌اند. اين جور جوايز اعتبار جشنواره‌ها را نزد مخاطبين پايين مي‌آورد ولي خب چه مي‌شود کرد؟!

نظرات کاربران
کد امنیتی
تبلیغات
تبلیغات