ارث و میراث قهرمانی!

ارث و میراث قهرمانی!

نویسنده : مازیار حکاک

از گذشته انتخاب شغل پدر و پدری رایج بوده است. حالا که ورزش قهرمانی به یک شغل تبدیل شده است به ارث بردن ورزش از پدر یا برادر و یا حتی جلو زدن از آن‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد. عوامل مختلفی در بروز این پدیده تاثیر گذارند که در این مطلب به اختصار به ذکر مهم‌ترین دلایل پرداخته‌ایم.

 

لذت قهرمانی موروثی!

وقتی که در خانواده‌ای ورزشکاری وجود دارد که مایه تفاخر است و برای قهرمانی‌ا‌ش شهر و محل را آذین می‌بندد و همه از قهرمانی او مسرورند، قطعا افراد کوچک‌تر در آن خانواده دوست دارند همانند او باشند و یا حتی بهتر. خود این موضوع عامل انگیزشی بسیار قوی است که صرفا محدود به ورزش نیست و در سایر عرصه‌ها مثل عرصه‌های علمی، هنر و ... هم به همین شکل است اما در ورزش با توجه به مطرح شدن از طبقات ضعیف‌تر نقش پررنگ‌تری دارد. جدای از این موضوع افراد در یک خانواده معمولا از لحاظ فیزیکی شباهت زیادی به هم دارند که مربوط به ژنتیک و وراثت از پدر و مادر است. به همین خاطر است که بعضا از یک خانواده 3 و یا 4 نفر حداقل به یک ورزش نظیر والیبال رو می‌آورند که ویژگی بارزش داشتن قد و قامت مناسب، دستان کشیده و قدرت بدنی بالاست. اگر بعضی از نمونه‌های نسبت‌های فامیلی را در ذهن مرور کنیم فیزیک بدنی مشابه به ویژه در بین برادران ورزشکار بسیار زیاد است. به عنوان نمونه شهرام و بهنام محمودی در والیبال، برادران نیکخواه بهرامی در بسکتبال یا برادران روحانی در کاراته.

 

مسیری که تمام چراغ‌هایش سبز است

معمولا کسانی که ورزشکاری در خانواده‌شان دارند مسیر هموارتری برای رسیدن به قهرمانی دارند. این به معنا نیست که این افراد همیشه موفق هستند اما مزیت این قشر نسبت به سایر ورزشکاران این است که اولا مسیر برای‌شان کاملا مشخص است و در ثانی رسیدن به قله‌های ورزشی برای‌شان بسیار سهل الوصول‌تر است. نوعا اگر یک ورزشکار نوجوان و تازه‌کار برای تست دادن و بازی در تیم‌های مطرح با سختی‌های زیادی مواجه است و به لابی‌ها و رایزنی‌های زیادی نیازمند است، اما کسی که برادر یا پدرش در زمینه ورزش فعالیت داشته به راحتی اجازه حضور در کنار تیم‌ها یا بازیکنان و یا حتی تمرین از سنین بسیار پایین را دارد. کسی در ورزش قهرمانی منکر این نیست که لحظه‌ها زندگی یک ورزشکار را زیر و رو می‌کند. حال این که شاید فرصت و زمان برای این دست ورزشکاران با ژن فامیلی بیشتر است. 

ورزشکاران از این دست الگوهای خوبی هم دارند که در بزنگاه می‌توانند مشاورانی بسیار خوبی باشند آن هم در شرایطی که بسیار داریم ورزشکارانی که به دلیل مشاوره‌های غلط عمر قهرمانی‌شان کوتاه است. جدای از این‌ها وقتی پدر یا برادری در جایگاه مربی فرزند يا خواهر و برادرش قرارمی‌گیرد، دلسوزی بیشتری دارد و از جان و دل مایه می‌گذارد. نمونه بارز در این زمینه پدران کشتی‌گیر هستند که اگرچه خودشان از قهرمانی بازمانده‌اند اما تمام انگیزه‌شان را پای بچه‌های‌شان می‌گذارند تا آن‌ها نام بزرگی را برای خودشان و پدرشان دست و پا کنند.

 

پول و شهرت دو عامل مهم انگیزشی

ورزش کردن این روزها شغل پر درآمدی است و در بعضی ورزش‌ها درآمد دکتر و مهندس‌‌ها را هم در جیبش می‌گذارد. گذشته از این شهرتی که ورزشکاران دارند کمتر کسی دارد و به همین خاطر است که حتی سرمایه‌داران مطرح کسب شهرت را از دنیای ورزش شروع می‌کنند. با این شرایط اهالی ورزش کمتر علاقه‌ای دارند که از این رشته فاصله بگیرند و حتی تلاش زیادی می‌کنند تا نزدیکان و اقوام نزدیک خود را هم در آن دخیل کنند. حتی حاضرند برای حفظ این دو موضوع در خانواده هر هزینه‌ای را انجام دهند و دست به هر ریسکی بزنند. در بعضی از رشته‌ها به ویژه فوتبال بعضی از بازیکنان سر جهیزیه‌ای پدران در کسوت مربی و سرمربی آن تیم هستند و با ارقام کذایی که در فوتبال مطرح است حتی در حد یکی دو فصل که در تیمی باشند بارشان را بسته‌اند. کافی است اسم بعضی از این پسرها که کلا ضرب المثل «پسر کو ندارد نشان از پدر» را زیر سئوال برده‌اند را در اینترنت یا بعضی شبکه‌های اجتماعی جست‌و‌جو کنید تا ببینید شهرت پدر برای آن‌ها چه درآمدی داشته است.

نظرات کاربران
کد امنیتی