اسپورت فَمیلی آن‌ور آبی‌ها!
نگاهی به چند ستاره خارجی که خانواده‌ای ورزشی دارند

اسپورت فَمیلی آن‌ور آبی‌ها!

نویسنده : محمد رضا ضیا

آن‌ور مرزهای ایران هم خانواده‌های ورزشی زیادند. ورزش‌هایی که بیشتر رنگ و بوی فامیلی گرفته‌اند هم بیس‌بال، هاکی روی یخ، فوتبال آمریکایی و بوکس هستند. ورزش‌هایی که معمولاً از دایره محبوبیت ما خارج است و افراد خاص‌تری آن‌ها را دنبال می‌کنند. متاسفانه یا خوشبختانه فوتبالی‌ها تعدادشان در این زمینه زیاد است. با این وجود سعی کردیم سراغ گزینه‌های غیر فوتبالی مطرح هم برویم.‌ در ضمن حتماً اسم‌های زیاد دیگری وجود دارند که ما به خاطر کمبود فضا از کنارشان رد شدیم. 

 

دو برادر، همزمان فوتبال!

برادرهایی که در دوره حاضر، همزمان با هم در مسیر حرفه‌ای مستطیل سبز پا به توپ هستند، انگشت شمارند و از ابتدای تاریخ، هر چه زمان می‌گذرد تعداد این برادرهای فوتبالی کم و کمتر شده است. 

یحیی و کلو توره شاید مطرح‌ترینِ آن‌ها باشند. این روزها یحیی در منچسترسیتی توپ می‌زند و کلو قرمزِ لیورپول را می‌پوشد. هر دو برادر هم از یک باشگاه ساحل آجی جذب اروپا شدند. در رده دوم برادران مطرح فوتبالی حال حاضر از بواتنگ‌ها می‌توان نام برد. ژرومه و کوین پرینس بواتنگ! هر دو در حومه برلین آلمان به دنیا آمدند. اما کوین که برادر بزرگتر است، تصمیم می‌گیرد در تیم ملی سرزمین پدر و مادرش – غنا – بازی کند و ژرومه لباس تیم ملی آلمان را می‌پوشد. هر دو برادر فوتبال خود را از هرتابرلین شروع کردند و در حال حاضر هم هر دو در آلمان بازی می‌کنند. علاوه بر این دو، می‌توان از فابیو و رافائل برزیلی که آن‌ها هم مانند برادران توره، هر دو در انگلیس بازی می‌کنند، نام برد.

 

فورلان‌ها و سه نسل ستاره

اتفاقی که برای خانواده فورلان افتاده در تاریخ بی سابقه است. «دیه‌گو مارتین فورلان کرازو» ستاره سال‌های نزدیک فوتبال اروگوئه که در روزهای اوجش، بازی‌های درخشانی در ویارئال و اتلتیکومادرید داشت، پدر و پدربزرگی در سطح خودش دارد. پدر او پابلو فورلان ستاره سال‌های دور آبی‌پوشان بوده و دو بار با این تیم به جام جهانی رفته! پدربزرگش کارلوس کرازو هم در سال‌های دورتر فیکس تیم ملی بوده! دیه‌گو در حال حاضر در روزهای نزدیک به بازنشستگی‌اش در یک تیم ژاپنی توپ می‌زند. یکی از به یادماندنی‌ترین افتخارات او کسب عنوان «بهترین بازیکن» در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی بود.

 

فریاد بلند دوقلوها و مدال طلای المپیک 2012 لندن

باب و مایک برایان یک زوج منحصر به فرد و دو تنیسور دوبل استثنائی هستند. برادران دو قلوئی که با اختلاف چند دقیقه در 29 آپریل 1978 به دنیا آمده‌اند و در حال حاضر حدوداً 37 ساله‌اند. طرفداران تنیس این تنیسورهای دوبل را با خوشحالی جالب‌شان بعد از گرفتن هر امتیاز، می‌شناسند. آن‌ها برای تک‌تک امتیازاتی که می‌گیرند، به هوا می‌پرند، قفسه سینه‌شان را به هم می‌کوبند و همزمان فریاد می‌کشند. جالب اینجاست که مایک راست دست است و باب چپ دست! و این ویژگی مشخصی است که دو تنیسور دوبل بهتر است داشته باشند. دوقلوهای آمریکایی در المپیک لندن مدال طلای این شاخه از تنیس را برای آمریکا آوردند! علاوه بر این، و اول شدن در تعداد زیادی گرند اسلم، آن‌ها رکوردی تاریخی ثبت کرده‌اند. تا آپریل 2015، این دو برادر 411 هفته رنک یک تنیسورهای دوبل جهان را نگه داشته‌اند. هیچ دو نفری تا به حال این اندازه در این جایگاه جا خوش نکرده‌اند.

 

مالدینی کوچک، روی دست مالدینی بزرگ

در ورزش موارد کمی اتفاق می‌افتد که پسر بهتر از پدر شود. پائولو مالدینی بدون شک یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال جهان است. بر خلاف عرف که معمولاً پسر را به واسطه پدر می‌شناسند، مردم بالاتر از اسم چزاره، پائولو مالدینی را می‌شناسند. چزاره مالدینی مدافع سال‌های دور آث میلان ایتالیا از 1954 تا 1956 است. چزاره دو سال هم بین 1996 تا 1998 در آخرین سال‌های سرمربی‌گری مربی لاجواردی‌پوشان چکمه اروپا شد. مالدینی پدر هم یک فوتبالیست خوب بود و در مربی‌گری هم به بالاترین سطح فوتبال رسید. این طرف مالدینیِ پسر کارنامه درخشان‌تری دارد. او 25 سال حرفه‌ای فوتبال بازی کرد و تمام این مدت پیراهن هیچ تیمی جز میلان را نپوشید! این رکورد پائولو بعید است حالاحالاها شکسته شود. پنج قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و 7 قهرمانی در سری آ، بزرگترین افتخارات باشگاهی او هستند.

 

پدر معمولی و پسر ستاره روی سبد بسکتبال

جو برایانت نمونه دیگری از یک پدر ورزشی است که پسری بهتر از خودش تربیت کرده است. نام کوبی برایانت حتی برای کسانی که خیلی بسکتبال را دنبال نمی‌کنند، یک نام آشناست. ستاره بی‌مانند نسل طلایی بسکتبال آمریکا و به اعتقاد خیلی از کارشناسان، یکی از سه بسکتبالیست برتر دنیاست. او سال‌هاست به عنوان اصلی‌ترین پایه لس‌آنجلس لیکرز شناخته می‌شود، 5 بار قهرمان ان بی ای شده، تقریبا همیشه در تیم ستارگان ان بی ای حضور داشته و دو مدال طلای المپیک را در کارنامه دارد. جو برایانتِ پدر بازیکن سال‌های دور باشگاه Philadelphia 76ers  بوده و در دوران مربی‌گری بعد از هدایت چند تیم آمریکایی از جمله لس‌آنجلس اسپارکس، در حال حاضر مربی یک باشگاه ژاپنی است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محبوب‌ترین اسباب‌بازی سال 2017 که رقیـب بـازی‌های انـدرویدی است!

#fidget_spinner

٩٦/٠٥/٢٦
هشت قسمت از فصل دوم «شهرزاد» پخش شد اما خاطره قبل تکرار نشد!

تو آن عهدی که با من بسته بودی؟

٩٦/٠٥/٢٦
درباره مالکان ثروتمند فعلی باشگاه‌های اروپایی چه می‌دانید؟

بریز و بپاش آسیایی‌ها در اروپا!

٩٦/٠٥/٢٦
آنتن

بدن‌سازی به سبک جیم!

٩٦/٠٥/٢٦
تلگجیم

تلگجیم499

٩٦/٠٥/٢٦
مینیمال

‏اندر مزایای تعطیلی روز جمعه

٩٦/٠٥/٢٦
درباره ناکامی بزرگ «اوسین بولت» در آخرین مسابقه زندگی‌اش

خداحافظی تلخ ابرقهرمان!

٩٦/٠٥/٢٦
به بهانه واقعه میرزا اولنگ، موضوع ویژه این‌ هفته دیباچه‌ای است بر درد و غم جانسوز همسایه هم‌خون‌ و فره

از رنج برادر افغانم

٩٦/٠٥/٢٦

اندر مصائب خاص بودن!

٩٦/٠٥/٢٦

جوابی که کسی را ناراحت نکند!

٩٦/٠٥/٢٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 499

٩٦/٠٥/٢٦
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و جوانی

٩٦/٠٥/٢٦
شاخ هفته

امتحان کردن هنر نمی‌باشد

٩٦/٠٥/٢٦
ناصرخان آکتور سینما

نکشی ما رو با رکورد‌هات!

٩٦/٠٥/٢٦
آیا اکران «زادبوم»، می‌تواند آغازی برای نمایش فیلم‌هایی که مشکل پروانه نمایش داشتند، باشد

زادبوم، شروع یک پایان؟!

٩٦/٠٥/٢٦

لحظه نبودنش

٩٦/٠٥/٢٦

علی دایی و باز هم گل

٩٦/٠٥/٢٦
روایت‌هایی درباره پذیرفتن یا نپذیرفتن اشتباهات‌مان

پذیرش یا توجیه اشتباه؟! مسئله این است...

٩٦/٠٥/٢٦
پایان‌نامه

خیلی مارمولکی!

٩٦/٠٥/٢٦
فتوچاپ

فتوچاپ 499

٩٦/٠٥/٢٦
تبلیغات