4 نکــــــــــــته مهم که در احــــــــوالپرسی به دادتــــــــان می‌رسد

4 نکــــــــــــته مهم که در احــــــــوالپرسی به دادتــــــــان می‌رسد

نویسنده : مهدیه جوادی

سلام علیکم، قربان شما، ممنون، خانواده خوبن، سلامت باشید، بزرگواری شما، فدای شما و... در بیشتر مواقع در برخورد با دوستان و یا اقوام‌ از این کلمات و یا کلمات مشابه استفاده می‌کنیم و اغلب موارد مثل این است که دو طرف که به هم می‌رسند دو فایل صوتی از پیش ضبط شده را اجرا (پلی) می‌کنند و بدون توقف شروع به تکرار این کلمات می‌کنند حتی گاهی بدون این‌که متوجه بشویم از کلمات بی ربط استفاده می‌کنیم و این‌قدر تند این اتفاقات و جملات را ادا می‌کنیم که خودمان هم گیج می‌شویم. شاید یکی از دلایل این اتفاق این باشد که هیچ وقت به خودمان و طرف مقابل‌مان اجازه احوالپرسی درست را نمی‌دهیم و انگار که مجبور به انجام یک کار خسته کننده و اجباری هستیم و دلمان می‌خواهد زودتر از شرش خلاص شویم و شروع به اداي کلمات می‌کنیم! یک جورهایی وقتی از پس این کار خسته کننده بر می‌آییم یک نفس راحت می‌کشیم و خدا را شکر می‌کنیم که نفس‌مان وسط این همه تند تند حرف زدن بند نیامد و همچنان عمرمان به دنیا است.

 

با انرژی باشید

موضوعی که در سلام و احوالپرسی خیلی وقت‌ها اصلا به آن توجه نمی‌شود نحوه سلام کردن و لحن و صدا  است، این موضوع اهمیت زیادی در کیفیت احوالپرسی دارد. فرق زیادی بین یک سلام و احوالپرسی خسته و معمولی با یک سلام پر انرژی و پر از احساس وجود دارد که  پیام آرزوی سلامتی شخص سلام رسان را به مخاطب منتقل می‌کند. همیشه طوری احوالپرسی کنید که طرف مقابل شما بتواند متوجه خوشحالی شما از دیدار با خود بشود و در مقابل مخاطب‌تان را سر ذوق بیاورید. البته قرار نیست مثل گوینده برنامه‌های صبح رادیو سلام کنید. فقط کمی از انرژی سلامتی را در کلام‌تان بگنجانید یعنی وقتی سلام می‌کنید و حال طرف‌تان را می‌پرسید حواس‌تان باشد که دارید درباره سلامتی طرف مقابل صحبت می‌کنید، چیزی که مهمترین شاخصه وضعیت یک نفر است.

 

استفاده کردن از حالت چهره 

از آن‌جایی که رنگ رخساره خبر می‌دهد از سر درون، حواس‌تان به حالت چهره‌تان باشد و توجه کنید که شنیدن یک سری کلمات محبت‌آمیز بدون حالت چهره به شدت مصنوعی به نظر می‌رسد و در خیلی از مواقع کاملا مشخص است که شما خیلی هم از دیدن دوست‌تان خوشحال نشدید، اما با اغراق می‌گویید: «مشتاق دیدار» که خودش یک کاریکاتور رفتاری است؛ در صورتی که احوالپرسی و لذت پرسیدن حال دیگری و پاسخ خوب بودن حال خودمان،  اگر درست و به جا باشد در نوع خودش یک نوع لذت در ارتباط به شمار می‌آید. پس سعی کنید شبیه گوینده خبر تلویزیون نباشید و از حالت چهره‌ و لبخندي کوچک استفاده کنید. کلا استفاده از حالات مجریان رادیو و تلویزیون در احوالپرسی کردن درست نیست.

 

گله و شکایت ممنوع

در فرهنگ  ما بیشتر احوالپرسی‌ها جنبه  شکرگزاری از خداوند و احساس رضایت از وضعیت فعلی را به خودمان القا می‌کند و کمتر کسی در جواب: «حالت چطور است؟» جواب می‌دهد: «خوب نیستم.» و این موضوع اگر با خودآگاهی اتفاق بیفتد نتایج فوق‌العاده‌ای دارد؛ یعنی ما وقتی وارد جمعی می‌شویم به تعداد افرادی که حال‌مان را می‌پرسند شکرگزاری می‌کنیم و احساس رضایت از اوضاع را به آن‌ها هم می‌گوییم که این خودش در خوب‌تر شدن حال ما تاثیر بسیاری دارد. برای همین سعی کنید تا جایی که امکان دارد از کلماتی که بار منفی دارند در احوالپرسی کردن استفاده نکنید و فراموش نکنید که شکر نعمت، نعمتت افزون کند. پس همیشه جلوي دیگران و در خلوت خودتان شکرگزار وضعیت خود و خانواده‌تان باشید.

 

صبر داشته باشید

وقتی جمله‌ای را تمام می‌کنید صبر کنید و جواب آن را بشنوید نه این‌که تند تند تمام کلمات و جملاتی را که بلدید بگویید چون قرار نیست در مسابقه تندگویی برنده شوید. بعضی وقت‌ها اینقدر تند احوالپرسی می‌کنیم که این نوع احوالپرسی به دل خودمان هم نمی‌چسبد،  حتما شما هم افرادی را دیده‌اید که بعد از احوالپرسی و نشستن دوباره از طرف می‌پرسند: «خب حالتان خوب است؟» و بعد دوباره بعد از این‌که چند لحظه‌ای گذشت می‌پرسند «خانواده خوبند انشاءا...» و این یعنی اصلا یادش نمانده که این سوالات را قبلا پرسیده و احتمالا یک جوابی هم شنیده است. همیشه سعی کنید طوری احوالپرسی کنید که خودتان هم از آن لذت ببرید و از کلمات بصورت شمرده و با آرامش استفاده کنید و همچنین اجازه لذت بردن از جمله: «من هم خوب هستم» گفتن را به دیگران بدهید.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠
همه چیز درباره مهم ترین اتفاق شبکه های اجتماعی در سال 2018

#رسوایی_فیسبوک

٩٧/٠١/٣٠