پا طلایی ایرانی، سلطان کوهستان!
کسب دومین سهمیه المپیک 2016 ریو توسط «حسین عسگری» دوچرخهسوار کشورمان

پا طلایی ایرانی، سلطان کوهستان!

نویسنده : مجید حسین‌زاده

نام: حسین عسگری

افتخارات: حضور در بین 5 دوچرخهسوار برتر جهان در سال 2007، مرد سال دوچرخه سواری آسیا در سال 2009 و ...

سال تولد: 1354

محل تولد: خمین

---- 

رکاب زد، رکاب زد و رکاب زد تا برای خودش و کشورش افتخار آفرید و اولین رکابزن ایرانی برای حضور در المپیک 2016 شناخته شد. این خودش، فردی نیست جز «حسین عسگری» که همین چند روز پیش، قهرمان دوچرخه‌سواری آسیا شد و با همین قهرماني در آسيا، دومین سهميه المپيک 2016 ريو را برای کشورمان کسب کرد. این ملیپوش دوچرخه سواری کشورمان در مسابقه «تایم تریل جاده» رقابتهای قهرمانی آسیا که در تایلند برگزار شد، دومین سهمیه المپیک 2016 را برای ایران به دست آورد اما «حسین عسگری» کیست و چه قدر میتوان به درخشش او در المپیک 2016 امیدوار بود؟

 

رکاب زدن در 38 سالگی در حد تیم ملی!

«عسگری» متولد ۳ فروردین ۱۳۵۴ در خمین یکی از شهرهای استان مرکزی است. او اکنون عضو تیم دوچرخهسواری پیشگامان کویر یزد و سابقه حضور در باشگاه دوچرخهسواری پتروشیمی تبریز که بهترین باشگاه دوچرخه‌سواری ایران است را دارد. عسگری از 13 سالگی دوچرخهسواری را به صورت حرفهای شروع کرده است و تنها یک سال بعد و در 14 سالگی در مسابقه جاده، قهرمان باشگاههای ایران شده است. این دوچرخهسوار ملی‌پوش در 19 سالگي به اردوی تیم ملی جوانان دعوت شده و برای اولین بار به مسابقات قهرمانی آسیا اعزام شد و در اوج ناباوری در اولین حضور خود در مسابقات آسیایی، مدال برنز را به دست آورد. او در حال حاضر در 38 سالگی هنوز رکاب میزند، رکابزدنی در حد تیم ملی!

 

رکوردی به نام 6 دوره حضور در بازیهای آسیایی

«حسین عسگری» حدود 30 مدال با رنگهای مختلف در مسابقات آسیایی و جهانی کسب کرده است و به غیر از این مدالها، صدها عنوان مختلف مانند «سلطان کوهستان» در تورنمنتهای بین‌المللی به دست آورده و حضور در 3 دوره المپیک و مرد سال قاره آسیا در سال 2008 و 2009 و قهرمان تورنمنتی که در سطح A دنیا قرار داشت و همچنین حضور در 6 دوره مسابقات بازیهای آسیایی، تنها بخشی از افتخار آفرینیهای این ملیپوش دوچرخه سواری کشورمان است. به گفته «حسین عسگری»، حضور در 6 دوره بازیهای آسیایی در تمام رشتههای ورزشی ایران یک رکورد است و بعید است ورزشکاری داشته باشیم که 6 بار در بازیهای المپیک آسیایی حضور داشته باشد. تعدادی از مدالهای این ملیپوش دوچرخه سواری کشورمان در مسابقات معتبر عبارتند از: مدال نقره در بازیهای آسیایی بوسان در سال 2002، مدال نقره در بازیهای آسیایی دوحه در سال 2006، مدال برنز در بازیهای آسیایی گوانگ‌ژو در سال 2010 و مدال برنز در بازی‌های آسیایی اینچئون در سال 2014 و قرار گرفتن در بین 50 دوچرخه سوار برتر المپیک در سال 2012.

 

حضور در جمع 5 رکاب زن برتر جهان

«عسگری» در سال 2007 با حضوری قدرتمند در تورها و مسابقات جاده در جهان و آسیا توانست با کسب 333 امتیاز در سکوی نخست آسیا بایستد و به عنوان قهرمان و نماینده قاره کهن آسیا به همراه 4 دوچرخه سوار برتر قارههای دیگر در مراسم تجلیل از قهرمانان سال 2007 حضور یابد و مورد تقدیر فدراسیون جهانی دوچرخه‌سواری (UCI) در ایتالیا قرار بگیرد. او در راه کسب این عنوان در مسابقات قهرمانی جهان در اشتوتگارت آلمان در سال 2006 نیز بسیار خوش درخشید و توانست در سنگینترین مسابقه جهانی دوچرخهسواری مسافت 270 کیلومتر را با سرعت متوسط 40 کیلومتر در ساعت در مدت زمان بیش از 7 ساعت رکابزنی کرده و در سکوی 72 این مسابقه قرار بگیرد. این برای اولین بار بود که ملیپوشان کشورمان توانسته بودند در مسابقات قهرمانی جهان در سکوهای زیر 100 قرار بگیرند.

 

امیدی که به او برای المپیک 2016 داریم

باید قبول کنیم که روزهای خوب تیم ملی دوچرخه سواری کشورمان از راه رسیده است. بعد از المپیک پکن که «حسین عسگری» بهترین نتیجه تاریخ دوچرخه سواری ایران را با قرار گرفتن در بین 50 دوچرخه ‌سوار برتر گرفت، این روزها دیگر آروزهایش خیلی بزرگتر شده است. این ملی‌پوش دوچرخه سواری بعد از کسب سهمیه المپیک 2016 گفت: « پتانسیل من در حال حاضر خیلی بالاتر از سال 2012 است و می‌خواهم در المپیک 2016 جزو 10 دوچرخه سوار برتر دنیا قرار بگیرم». به احتمال 99 و نیم درصدی این المپیک آخرین دوره حضور عسگری در تیم ملی دوچرخه سواری ایران است و امیدواریم نام او در تاریخ دوچرخه سواری کشورمان برای همیشه ثبت شود.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
آنتن

وقتی کسب و کار شدنی نیست!

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠