با چند مربی خوب خارجی، مثل والیبالی‌ها می‌شویم
روزبه ارغوان، ملی پوش بسکتبال

با چند مربی خوب خارجی، مثل والیبالی‌ها می‌شویم

نویسنده : مازیار حکاک

روزبه ارغوان بازیکن مشهدی تیم ملی بسکتبال و این فصل دانشگاه آزاد است که با 2 متر و 12 سانتی‌متر قد در پست 5 (سنتر یا مرکزی) بازی می‌کند. با او که متولد سال 1367 است و از جمله بازیکنان نسل جدید بسکتبال ایران است، پیرامون لیگ حرفه‌ای بسکتبال و شرایط تیم ملی و خودش هم کلام شدیم که در ادامه می‌خوانید.


پ به عنوان اولین سوال برگزاری دو دوره مسابقات لیگ با تفاوت حضور بازیکنان خارجی می‌تواند به بسکتبال ما کمک کند؟

- برگزاری مسابقات به این شکل تصمیمی است که مسئولان فدراسیون گرفتند و بیشتر به خاطر میدان دادن به جوان‌ها بوده است. اگرچه مشکلاتی بود و جوان‌ها به آن شکل به چشم نیامدند، اما همین که بعضا فرصت بازی پیدا کردند، اتفاق بدی نبود. از طرفی من فکر می‌کنم شرایط لیگ حرفه‌ای به مراتب بهتر باشد و حضور بازیکنان خارجی با توجه به رفع نقاط ضعف تیم‌ها را به هم نزدیک‌تر کند و باعث رشد بازیکنان داخلی شود.

پ فشردگی این مسابقات بازیکنان ملی پوش را اذیت نمی‌کند؟

- آن‌طور که اعلام شده ما 10 روز بعد از پایان مسابقات لیگ باید در اردوی آماده‌سازی تیم ملی برای انتخابی المپیک ریو 2016 شرکت کنیم. فشار زیادی به بازیکنان آمده، اما سال‌های پیش هم به همین شکل بوده و ما با یک استراحت خیلی کم در همین حد، در ادوی تیم ملی حاضر می‌شدیم.

 در سایر کشورها هم داریم جايي را که مسابقات به این شکل در دو مرحله برگزار شود؟

- من فکر نمی‌کنم در لیگ‌های مطرح و معتبر بسکتبالی چنین چیزی را داشته باشیم. البته من اطلاعات خیلی زیادی ندارم اما فکر می‌کنم در بعضی از کشورهای آسیایی مثل چین، مسابقات به همین شکل برگزار می‌شود.

 خود شما به عنوان یک بسکتبالیست لیگ‌های حرفه‌ای را دنبال می‌‌کنی؟

- بعضا NBA را نگاه می‌کنم و فیلمش را از دوستانم می‌گیرم، البته نه همه مسابقات را. بیشتر مسابقات مهم و حساس.

 به نظرت چقدر تفاوت سطح بین لیگ ما و لیگ‌های مطرح ‌وجود دارد و ریشه این موضوع کجاست؟

- ببینید تفاوت خیلی زیاد است. هم به لحاظ امکاناتی که دارند و هم به لحاظ کار حرفه‌ای و نوع تمرینات و برگزاری مسابقات. حضور مربیان خوب و به روز هم مسئله مهمی است. من معتقدم ما اگر 2-3 مربی خارجی خوب داشته باشیم مثل والیبالی‌ها می‌شویم و می‌توانیم در عرصه جهانی موفق ظاهر شویم. والیبال با همه کارهای پایه‌ای‌اش از وقتی توانست در عرصه جهاني عرض اندام کند که چند مربی کارکشته جهانی را بالای سر خودش دید.

 به لحاظ فیزیکی بازیکنان ایرانی چیزی کم ندارند، پس چرا ما در این سال‌ها نتوانستیم خیلی خودمان را به قدرت‌های جهان نزدیک کنیم؟

- در بسکتبال رشد یک دفعه‌ای اتفاق نمي‌افتد و حاصل زحمات سال‌هاست. همان‌طور که می‌گویید ما در بحث فیزیک مشکل نداریم و جزو بهترین‌های دنیا هستیم، اما به لحاظ تاکتیکی با ابرقدرت‌ها فاصله داریم. همین مسابقات جام جهانی در اسپانیا نشان داد تیم ما از خیلی از تیم‌های جهان بهتر است و با کمی کار بیشتر و حضور مربیان شناخته شده و کاربلد استحقاق حضور در جمع بهترین‌ها را دارد. همین جا بگویم برای بسکتبال باید از پایه کار کنیم. نقش مدارس پایه و آکادمی بسکتبال خیلی مهم است که خدا را شکر الان در کشور چند نمونه‌ای داریم. درست است که به اندازه همه نیست ولی از همین مدارس، بسکتبالیست‌های خوبی وارد دنیای حرفه‌ای و تیم ملی می‌شوند.

با توجه بالا رفتن سن بعضی از بازیکنان بسکتبال به نظر یک تغییر نسل را باید شاهد باشیم، به نظرت کی این اتفاق می افتد؟

- بازیکنان قدیمی تیم ملی زحمت خیلی زیادی کشیدند و توانستند بعد از سال‌ها در بسکتبال قهرمانی بیاورند. این که کم‌کم دارند به سال‌های پایانی بازی‌شان نزدیک می‌شوند نکته درستی است اما ما سعی می‌كنیم از تجربه قدیمی‌های تیم ملی استفاده کنیم و بتوانیم جایگزین خوب و به حقی برای آن‌ها باشیم. البته این که می‌گویم ما منظورم تمام بازیکن جوان‌تر تیم ملی است وگرنه در خصوص خودم در پست 5 بازیکنان خیلی خوبی داریم که شایستگی زیادی دارند.

 لژیونر شدن به عنوان هدف برای نسل جدید بسکتبال ما مطرح بوده؟

- قطعا برای همه بازیکنان این موضوع بسیار مهم است. پیشنهادات زیادی هم بوده. خود من در این 5- 6 سالی اخیر پیشنهاداتی از ایتالیا، فرانسه و سایر کشورها داشتم اما به خاطر مشکل سربازی نمی‌توانستم از کشور خارج شوم.

 مگر قانون قهرمانان ملی شامل حال شما نمی‌شود؟

- صرف حضور عضویت در تیم ملی و حضور در مسابقات آسیایی یا جهانی دلیلی برای معافیت نیست. البته اگر ما در مسابقات آسیایی اینچئون کمی خوش شانس بودیم و قهرمانی را در لحظات آخر واگذار نمی‌‌کردیم این شانس وجود داشت ولی آن هم نشد.

نظرات کاربران
کد امنیتی