شير نخوري آب مي‌شي!
5 نكته دربــــــــاره مصرف شير

شير نخوري آب مي‌شي!

نویسنده : حمیده زمانی

تا دلتان بخواهد در این زمینه که کدام نوع شیر بهتر است، نظر و حرف وجود دارد؛ بعضی‌ها می‌گویند شیر باز (فله) که خودت بجوشانی‌اش، بعضی‌های دیگر می‌گویند شیر پاستوریزه و یک عده هم روی شیرهای مدت دار متفق‌القولند! اما شما چه فکر می‌کنید؟ به نظر شما کدامیک بهتر است؟ اگر بخواهید مثل قدیمی‌ها فکر کنید لابد می‌گویید شیر کیلویی یا همان شیر باز! اما دریغ از این‌که آن زمان مجبور بودند خودشان شیر را بگیرند و بجوشانند، اما از وقتی که روش‌های پاستوریزه‌کردن و استریلیزه‌کردن آمد، دیگر نیازی به این کارها نیست. شاید باورتان نشود، اما بهترین شیر، شیر استریلیزه است که به شیرهای ماندگاری بالا، فرادما و uht  هم معروفند! یعنی روی بسته‌بندی پاکتی آن‌ها این عبارات نوشته شده است. 

 

 بهترین گزینه: شیرهای استریلیزه پاکتی!

ماجرا از این قرار است که شیرهای استریل شده با فرآیند حرارتی uht را در دمای بین 135 تا 150 درجه سانتی‌گراد فقط بین 2 تا 15 ثانیه گرم می‌کنند و بعد به سرعت تا دمای خیلی پایین مثلا 5 درجه سانتی‌گراد سردش می‌کنند. حالا شیر تبدیل شده‌است به شیری کامل و سالم و بدون آلودگی! شیر استریلیزه به خاطر این‌که تمام میکروب‌هایش در این درجه حرارتی از بین رفتند، قابلیت ماندگاری بالایی دارد! البته با یک شرط: آن هم نحوه بسته‌بندی این مدل شیر است، که باید حتما پاکتی باشد.

 

چرا پاکتی؟

دقت کرده‌اید که شیرهای استریلیزه پاکتی هستند و داخل پاکت هم یک روکش از آلومینیوم است. به این نوع بسته‌بندی می‌گویند، آسپتيك! آسپتیک یعنی شیر استریل می‌رود داخل پاکت‌های استریل و تحت شرایط استریل. این پاکت‌ها از ورود نور و اکسیژن به شیر جلوگیری می‌کنند. این جوری مواد معدنی شیر سالم می‌ماند، تا شما نوش جانتان کنید. فقط یادتان باشد! شیر مدت‌دار هم که باشد، باید بعد از باز شدن دربش، برود داخل یخچال و طی چند روز استفاده شود.

 

 کدام شیر برای کدام محصول؟

شیرهایی که وارد کارخانه می‌شوند، دسته‌بندی می‌شوند؛ از شیر با کیفیت تا شیرهای کم کیفیت. شیر با کیفیت همان شیرهای استریل شده با چربی کم یا زیاد هستند. شیرهای کم کیفیت هم تبدیل می‌شوند به همان شیرهای طعم‌دار خودمان مثل شیرعسل و شیرخرما و ... باز از آن کم کیفیت ترش تبدیل می‌شود به بستنی! در ضمن اگر می‌خواهید واقعا شیر سالم بخورید شیر ساده و بدون طعم بخورید، بیشتر موادی که به عنوان طعم‌دهنده وارد شیر می‌شوند، به نوعی روی مواد معدنی داخل شیر اثر گذارند. 

 

شیرِ باز؛ نه! چرا؟

در مورد شیرهای باز باید خدمت‌تان عرض کنیم که بسته به نوع دامداری و وجدان دامداران عزیزی که در آن دامداری کار می‌کنند، کیفیت شیر از زمین تا آسمان متفاوت می‌شود. یعنی مورد داشتیم که طرف شیر ترش شده را با وایتکس به خورد مردم داده است یا شیر کم چرب را با روغن پالم برای اینکه چرب شود یا حتی شیر با آب! این روش‌های کلاه‌گذاری مخصوص کارخانه‌ها نیست بلکه در همین لبنیاتی سر کوچه شما هم امکان دارد اتفاق بیفتد. در مورد خوراک دام هم که لابد شنیده‌اید، نان‌های کپکی و کاغذ و کارتن و ...! بسته به تغذیه دام و بیمار بودن یا نبودنش کیفیت شیر متفاوت است. حالا اگر توانستید یک لبنیاتی با وجدان یا مورد اعتماد پیدا کنید یا برایتان شیر تازه دوشیده شده از گاو آوردند بايد برويد و سالمش كنيد كه خودش ماجرايي دارد!

روش معمول این بوده است که شیر را حدود 20 دقیقه بگذاریم روی حرارت تا خوب بجوشد و حتی ته بگیرد! شیر وقتی با دمای بیشتر از 90 درجه سانتی‌گراد آن هم به مدت چند دقیقه بجوشد، نه تنها پروتئین‌هایش تجزیه می‌شود بلکه برخی از ویتامین‌هایش را هم از دست می‌دهد و سفیده‌هایی که به ته دیگ‌تان چسبیده است، می‌گویند کلسیمی است که از شیر جدا شده! 

 

 پس چه کار کنیم؟

با این روش شیرِ باز (فله) را سالم کنید: شیر را در ظرفی بریزید، روی شعله ملایم حرارت قرار دهید و از همان لحظه اول شروع به هم زدن آن کنید. حتی یک لحظه هم از هم زدن دست نکشید. دلیلش هم این است که حرارت به صورت یکنواخت به تمام قسمت‌های شیر برسد. زمانی که اولین حباب جوش خوردن شیر به چشم‌تان خورد، شیر را از روی حرارت بردارید. همین! حالا شیرتان سالم شد و پروتئین‌هایش تقریبا تجزیه نشده و چیزی از بین نرفته است.

نظرات کاربران
کد امنیتی