زندگي واقعي

زندگي واقعي

نویسنده :

يک روز برفي است و شما توي برف و بوران شديد از خانه بيرون مي‌رويد، به مدرسه، دانشگاه يا محل کارتان مي‌رسيد و در تمام اين مدت از سرما يخ مي‌زنيد،‌ در موقع منتظر اتوبوس ماندن ناراحت و عصباني مي‌شويد، نوک بيني‌تان قرمز مي‌شود و خيس و خسته به محل مورد نظر مي‌رسيد و بعدش هم دوباره به خانه برمي‌گرديد، در تمام اين مدت اگر سوار تاکسي يا اتوبوس شويد يا با کسي هم‌صحبت شويد، غر مي‌زنيد، آه و ناله مي‌کنيد و از اعصاب درب و داغان‌تان مي‌گوييد و روزتان که خراب شده است ولي اگر در همين حالت دسترسي به دنياي مجازي داشته باشيد (منظور اينترنت است)، حرف‌هاي خوب مي‌نويسيد و شعر مي گوييد و عکس‌هاي قشنگ به اشتراک مي‌گذاريد و درباره موضوعات، نظرات با کلاس و هنرمندانه مي‌دهيد. توي همين نظردادن‌هاي هنرمندانه و باکلاس مجازي از دنياي واقعي فاصله مي‌گيريم و به دنياي مجازي که بسيار هم گل و بلبل است نزديک مي‌شويم، دوستان مجازي‌مان زياد مي‌شوند و دوستان واقعي‌مان مي‌پرند، اگر هم نپرند و توي دنياي مجازي کنارمان باشند، داريم براي‌شان نقش بازي مي‌کنيم و با فرستادن ايميل‌هاي فانتزي و خوشحال‌کننده آن‌ها را کنار خودمان نگه مي‌داريم. نمونه معمولي‌ترش هم همين پيامک‌ها هستند، شعرهايي که براي هم مي‌فرستيم بدون اين‌که واقعا به آن‌ها اعتقادي داشته باشيم يا حس و حالش را درک کنيم (‌بعضي‌ها که عميقا شاعر مسلک هستند و يا شعرخوان و شعردان خوبي هستند را از اين مجموعه جدا مي‌کنم!) آدم‌ها اين روزها خيلي غيرواقعي هستند، اين غيرواقعي بودن يا مجازي‌شان کرده و يا فانتزي. بعضي‌ها آن‌قدر به اين علاقه‌مندي‌ها وابسته هستند که اگر روزي تلفن همراهشان را نداشته باشند احساس ناامني و عصبي بودن دارند، اگر سايت يا وبلاگ مورد علاقه‌شان تعطيل شود انگار چيز بزرگي را گم کرده يا از دست داده‌اند. عضويت در سايت‌هاي بازي‌هاي آنلاين و مديريت اقتصادي و نظامي و ورزشي، داشتن وبلاگي به عنوان يک روزنامه شخصي و روزنامه نگار شدن در يک دنياي خصوصي، عضويت در شبکه‌هاي اجتماعي، دريافت و ارسال ايميل‌هاي فان گروهي، خستگي درکردن با خواندن احساسات آدم‌هاي مختلف در وبلاگ‌هاي مختلف و حتي پيامک فرستادن، همه و همه به معني غيرواقعي بودن و مجازي شدن است، آدم‌ها اين روزها بيشتر از هميشه به آرمان‌شهرشان احتياج دارند و اشتباهي شهرهايي را مي‌سازند و آباد مي‌کنند، که معلوم نيست واقعا شهر باشند و آبادي‌شان واقعا آبادي! زندگي مجازي متنوع‌تر از زندگي واقعي است و دليل فرار آدم‌ها و رفتن‌شان به دنياي مجازي هم شايد همين تنوع باشد، اما اين تنوع قرار است تا کجا ادامه پيدا کند و تا چند وقت و چند سال زندگي ما را تأمين کند؟ شما هم فکر کنيد...

نظرات کاربران
کد امنیتی