رسانه‌ها در اين زمينه ضعيفند...
گپ و گفتی با کارشناس علوم ارتباطات

رسانه‌ها در اين زمينه ضعيفند...

نویسنده : مریم شیعه زاده - سحر نیکو عقیده

 مبحث طنز را می‌توان در سه بخش دسته‌بندی کرد: طنز، هجو و هزل. طنز فاخرترین نوع است و در پشت آن اندیشه و هدفی خاص نهفته است. اما در هزل و هجو، شخصی مورد تمسخر واقع می‌شود. شاید بتوان جوک‌های بی‌پایه و اساس قومیتی را در همین دسته قرار داد. شاهرخی مدرس دانشگاه و کارشناس ارشد علوم ارتباطات با این تعریف از طنز می‌گوید: ساختن جوک‌های قومیتی امروزه یک تهدید خاموش تلقی می‌شود و متاسفانه قوم‌هایی که تاثیرات مثبت فراوانی در تاریخ کشور داشته‌اند مورد هجمه این‌گونه جوک‌ها و تمسخر‌ها قرار می‌گیرند.

به نظر شما علت توجه به این جوک‌ها چیست؟

 در همه کشورها، زبان معیاری برای کتب درسی، محاور‌ه‌ها و... دارند. برای برخی از افراد با قومیت‌های مختلف که با زبان فارسی آشنایی زیادی ندارند، رساندن مفاهیم به زبان فارسی دشوار است. این موضع به انضمام تفاوت‌های فرهنگی باعث می‌شود که برخی فارسی زبان‌ها این را یک نوع نقص تلقی کنند و برای مقایسه، فرهنگ خود را معیار قرار دهند و احساس برتری کنند. اما در علوم ارتباطات هم بحثی وجود دارد به نام نسبیت فرهنگی. ما در آن می‌خوانیم که هیچ فرهنگ برتری وجود ندارد. هر قوم باید با توجه به معیارهای فرهنگی خودش مطالعه شود. علت دیگر هم می‌تواند عدم توازن بین امکانات رفاهی، اقتصادی و... بین مرکز نشینان و ساکنان شهرستان‌ها باشد. این‌گونه تمسخرهای بی پایه شاید ریشه در ضعف شخصیتی افرادی داشته باشد که می‌خواهند از این طریق، برتری خود را اثبات کنند. اما بسیاری از افراد ناآگاه و بی‌اطلاع هستند. متاسفانه امروزه شبکه‌های اجتماعی به بستری برای ترویج این‌گونه توهین‌ها و تمسخرها تبدیل شده‌اند. این را می‌توان از آفت‌های فناوري دانست. 

 آیا ساختن این‌گونه جوک‌ها در کشورهای دیگر هم رواج دارد؟

 بله، در همه جای دنیا این مسئله وجود دارد اما در ایران شاهد افراط هستیم.

 شما برای  مقابله با ترویج آن چه راهکاری پیشنهاد می‌کنید؟

 اهالي رسانه گروه مرجع هستند و متاسفانه در این زمینه ضعیف عمل می‌کنند. اهل قلم باید در شبکه‌های اجتماعی در راستای مقابله با این موضوع قلم بزنند و از همین شبکه‌های اجتماعی برای نشر افکار مثبت استفاده کنند.

نظرات کاربران
کد امنیتی