سرآشپزهاي جديد!
نسل جدیدی از سینماگران جوان در سینما ایران در حال ظهور هستند، آیا آن‌ها می‌توانند جا پای بزرگان بگزارند؟

سرآشپزهاي جديد!

نویسنده : علیرضا گرانپایه

برای پیدا کردن آخرین فیلم سینمایی تحسین شده داریوش مهرجویی باید کمی ذهنتان را اذیت کنید و به سال‌ها قبل برگردید. این اتفاق در مورد مسعود کیمیایی نیز صادق است. مجید مجیدی سال‌ها درگیر پروژه محمد رسول‌ا... است و دیگر فیلم‌هایش از دنیای اجتماعی فاصله گرفته است، امثال پوراحمد، افخمی، تبریزی، فرهادی، حاتمی‌کیا، رئیسیان و ... هم تاحدودی آن‌قدر کم کار شده‌اند که نباید خیلی دل‌مان را به آن‌ها خوش کنیم. بنظر می‌رسد در اوج ناامیدی به با تجربه‌های سینمای ایران، در بین جوانان آینده‌دار سینما میتوان به دنبال فیلم‌های جدید و متفاوت باشیم. در این مطلب نگاهی انداخته‌ایم به کارگردان‌هایی که می‌توانیم در آینده نزدیک دلمان را به فیلم‌هایشان خوش کنیم.

 

هاتف علیمردانی به خاطر پونه مورد توجه است

هاتف علیمردانی متولد سال ١٣۵۵ در تهران؛ دارای مدرک کارشناسي نقاشي وتئاتر است. در سال ١٣٨٨، اولین فیلم سینماییاش، «رازدشت تاران» را کارگردانی کرد. «یک فراری از بگبو» دومین تجربه کارگردانی اوست. او از سینماي کودک شروع کرد ولی به دلیل کم توجهی به او، موضوع فیلم‌های علیمردانی مانند بسیاری از کارگردان‌های جوانمان به سمت درام‌های اجتماعی رفت.

فیلم شناسی: راز دشت تاران، یک فراری از بگبو، بهخاطر پونه، مردن به وقت شهریور، مشرف به کوچه بی‌نام و...

چرا علیمردانی آینده‌دار است؟ پس از جدایی از دنیای کودک و در ژانر اجتماعی فیلم «بهخاطرپونه» اکران عمومی شد که با بازی خوب بازیگران و کارگردانی خوب علیمردانی مورد توجه مخاطبان و منتقدان قرار گرفت. 

چه چيزهايي عليمرداني را تهديد مي‌كند؟ از سال 1390 تا به امروز هر سال یک فیلم سینمایی را کارگردانی کرده است و این یعنی پرکاری که شاید کیفیت کارهای او را پایین آورده باشد. «مردن به وقت شهریور» در صف اکران امسال است و «مشرف به کوچه بی‌نام» در راه سی و سومین جشنواره فیلم فجر. این دو فیلم به خوبی عیار هاتف علیمردانی را نشان خواهند داد.

 

روح الله حجازی و زندگی های خصوصی

متولد سال 58 در شهر آبادان است ولی پس از شروع جنگ برای زندگی به اصفهان رفت. حجازی تحصیلات حوزوی و دیپلم تجربی دارد. او فنون فیلمسازی را به صورت تجربی کسب کرده و پس از ساخت چند فیلم کوتاه، «در میان ابرها» را در سال 86 به جشنواره فجر آورد که جایزه بهترین کارگردانی فیلم اول را بدست آورد.

فیلم شناسی: در میان ابرها، زندگی خصوصی آقا و خانم میم، زندگی مشترک آقای محمودی و بانو، مرگ ماهی

چرا حجازی آینده‌دار است؟ پس از در میان ابرها، حجازی دو فیلم موفق زندگی خصوصی آقا و خانم میم و  زندگی مشترک آقای محمودی و بانو را کارگردانی کرد که هر چند با حواشی فراوان همراه بود ولی فیلم‌نامه و کارگردانی کم نقصش، فیلم‌هایش را در بین بهترین‌های سال قرار می داد. حجازی تنها کارگردانی است که توانسته ابراهیم حاتمی‌کیا را برای بازیگری در فیلمش مجاب کند.

چه چيزهايي حجازي را تهديد مي‌كند؟ نزدیکی نام و موضوع دو فیلم اخیر حجازی این نگرانی را در ذهن مخاطبان قرار داده است که حجازی دچار تکرار در فیلم‌سازی شود. عده‌ای میگویند مرگ ماهی سه گانه حجازی را کامل میکند. باید دید حجازی پس از مدت‌ها که بدون حاشیه در جشنواره حاضر شده است، چه می‌کند.

 

بهرام توکلی، مرد اقتباس از کلاسیکها

توکلی متولد 1355 در شهر تهران است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد فیلمنامه‌نویسی از دانشگاه تربیت مدرس است. توکلی فعالیت سینمایی خود را در سال 76 با کارگردانی چند فیلم کوتاه آغاز کرد که با توجه به تعدد جوایز دریافتی توسط جشنواره‌های مختلف باعث شد او کارش بسیار جدیتر در زمینه‌های مختلف از جمله مستند و تاتر ادامه دهد. «پا برهنه در بهشت» اولین فیلم سینمایی او بود که با دریافت 5 سیمرغ بلورین جشنواره فجر همراه شد.

فیلم شناسی: پابرهنه در بهشت، پرسه در مه، اینجا بدون من، آسمان زرد کم عمق، بیگانه، من دیگو مارادونا هستم.

چرا توکلی آینده‌دار است؟ توکلی را باید یک فیلمنامه نویس اقتباسی موفق در سینما ایران نامید. جایی که فیلمنامه نویسان ما عادت به استفاده از رمان‌ها برای طرح داستانی خود ندارند، توکلی با فیلم‌های اقتباسی خود توانسته در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی کلی جایزه بگیرد.

چه چيزهايي توكلي را تهديد مي‌كند؟ باید «اینجا بدون من» را نقطه اوج کارنامه توکلی دانست. کیفیت آثار توکلی پس از آن شیب نزولی به خود گرفته است، تا «بیگانه» که این روزها اکران عمومی شده، به هیچ وجه نتواند رنگ و بویی از موفقیت‌های «اینجا بدون من» و «پرسه در مه» را تداعی کند. شاید افزایش سرعت توکلی در ساخت آثار باعث کاهش کیفیت فیلم‌هایش شده است، شاید هم دنیای خاص آثارش کم‌کم مخاطب را پس میزند.  

 

مصطفی کیایی، کمدی ساز موفق

مصطفی کیائی متولد سال 1355 در شهر کرج است. او فعالیت هنری خود را از سال 1373 در مرکز آموزش فیلمسازی ارشاد آغاز کرد و از سال 1376 همزمان با تحصیل در رشته فیلمسازی در دانشگاه به عنوان دستیار کارگردان در مجموعههای تلويزیونی و سینمایی مشغول به کار شد. کیایی سال 88 توانست اولین فیلم بلند سینمایی خود را به نام «بعد از ظهر سگی سگی» که اقتباسی از فیلم خارجی به همین نام بود جلو دوربین ببرد.

فیلم شناسی: بعد از ظهر سگی، ضد گلوله، خط ویژه، عصر یخبندان.

چرا کیایی آینده‌دار است؟ مصطفی کیایی را بیشتر باید یک فیلم‌نامه نویس موفق دانست تا کارگردان. کیایی از معدود فیلم‌سازان جوانی است که ژانر کمدی را برای کار در سینما ایران انتخاب کرده و سعی می‌کند داستان‌های متفاوتی مثل ضد گلوله و خط ویژه را روایت کند. کیایی در سی امین جشنواره فجر بهخاطر ضد گلوله سیمرغ بهترین فیلمنامه را دریافت کرد.

چه چيزهايي كيايي را تهديد مي‌كند؟ کم‌بودن ویترین جوایز کیایی و فیلم‌سازی او در ژانر کمدی باعث شده است عده‌ای کیایی را فیلم‌ساز گیشه بنامند. ایده جذاب «خط ویژه» که می‌توانست درامی تلخ، گزنده و خیابانی باشد بنا به ذائقه فیلمسازی او تبدیل به اثری سرخوش شد. کیایی خوب داستان تعریف می‌کند ولی فیلم‌هایش از لحاظ کارگردانی کم میآورد. شاید سی و سومین جشنواره فیلم فجر نقطه عطف زندگی کیایی با «عصر یخبندان» باشد.

 

هومن سیدی، کارگردانی را جدی نمیگیرد

سیدی سال 1359 در رشت به دنيا آمد. پس از پایان دوره متوسطه و دریافت دیپلم گرافیک کار خود را با حضور در کلاس‌های انجمن سینمای جوان رشت و ساخت چند فیلم کوتاه آغاز کرد. سپس به تهران آمد و در کلاس‌های بازیگری پرویز پرستویی حضور پيدا کرد. سیدی کار خود را به عنوان بازیگر سینما و تلویزیون ادامه داد ولی سال 89 اولین فیلم خود را به نام آفریقا کارگردانی کرد. آفریقا که با بازی متفاوت شهاب حسینی همراه بود جایزه بهترین فیلم ویدئویی جشنواره بیست و نهم فجر را دریافت کرد.

فیلم شناسی: آفریقا، سیزده، اعترافات خطرناک ذهن من

چرا سیدی آینده‌دار است؟ سیدی از بازیگران جوان سینما ایران است که کارگردانی را هم با قدرت آغاز کرد. نوع روایت و کارگردانی «آفریقا» جدید بود و این یعنی سیدی ایده متفاوتی در ذهن دارد. «سیزده» دومین اثر او که این روزها اکران عمومی شده است یک گام رو به جلو در کارنامه سیدی به حساب می‌آید. سیدی «اعترافات خطرناک ذهن من» را در جشنواره سی و سوم دارد.

چه چيزهايي سيدي را تهديد مي‌كند؟ برای اطمینان به کارگردانی یک بازیگر نیاز به وقت بیشتری است. باید در آینده دید تمرکز سیدی بیشتر بر روی بازیگری گذاشته می‌شود یا کارگردانی. جشنواره امسال می‌تواند عیار سیدی را مشخص کند. او هم یک فیلم دارد و هم در چند فیلم به عنوان بازیگر حضور دارد.

 

رضا درمیشیان، اسیر حاشیهها

متولد سال 1360 تهران است.  فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۳۷۴ به عنوان نویسنده، منتقد و روزنامه نگار سینمایی در نشریات تخصصی سینمایی آغاز کرد و در کنار آن به عنوان دبیر تحریریه انتشارات سینمایی چندین کتاب سینمایی گردآوری و چاپ کرد. به عنوان نویسنده فیلمنامه و دستیار کارگردان و برنامه‌ریز وارد عرصه سینمای حرفه‌ای شد و با کارگردانان مطرحی چون داریوش مهرجویی، علیرضا داوودنژاد و فریدون جیرانی همکاری کرد. درمیشیان در 30 سالگی اولین فیلم خود را به نام «بغض» کارگردانی کرد.

فیلم شناسی: بغض و عصبانی نیستم

چرا درمیشیان آینده‌دار است؟ دغدغه‌های درمیشیان در سینما ایران خاص خودش است و همین موضوع فیلم‌هایش را متفاوت می‌کند. درمیشیان سعی کرده تجربه کار با کارگردان‌های بزرگ سینماي ایران را در خدمت دغدغه خود که جوانان دهه 60 و مشکلات امروزشان است به خدمت بگیرد.

چه چيزهايي درميشيان را تهديد مي‌كند؟ حواشی پیرامون درمیشیان کارهایش را برای دیده شدن سخت کرده است. باید دید درمیشیان تا کی می‌خواهد داستان‌هایش را بر روی خط قرمز روایت کند. «عصبانی نیستم» درمیشیان اکران نشده است و این یعنی دیده نشدن نصف كارهاي او تا الان.

 

بهروز شعیبی، آقا سید!

بهروز شعیبی متولد 1358 در مشهد است، در دهه 70 با حضور در نشریات سینمایی و بازی در «آژانس شیشه‌ای» خودش را به سینمای کشور معرفی کرد. در فیلم‌های زیادی مثل «قاعده بازی»، «سالاد فصل» دستیار کارگردان بود و با بازی در نقش آقا سید فیلم دوست داشتنی «طلا و مس» باعث شد مطرح شود. مدتی بعد هم که «دهلیز» را ساخت و با این‌که اولین فیلمش را تجربه می‌کرد اما در اقدامی شجاعانه نقش اول فیلم را به رضا عطارانی سپرد که تا آن وقت تقریباً فقط کمدی کار کرده بود. چند وقت قبل هم که با سریال «پرده نشین» بعد از مدت‌ها فضای راکد تلویزیون را تکانی داد. 

فیلم‌شناسی (شامل فیلم کوتاه، مستند و...): پرده نشین (سریال)، دنیای بهتر، دهلیز، باغ آلوچه، ستاره روی زمین، بال‌های خوشبختی، جامانده و... 

چرا شعيبي آینده‌دار است؟ بهروز شعیبی در سینما به دنبال شهرت و اعتبار نیست. در آثارش دغدغه‌‌هایی را پیگیری می‌‌کند که در سینمای کشور کمتر کسی به سراغ آن‌‌ها می‌‌رود یا جرات پرداختن به آن‌‌ها را دارد. موضوع حساسی مثل قصاص اگر توسط فرد دیگری و بدون رعایت جزئیات ساخته می‌‌شد می‌‌توانست حساسیت‌‌های زیادی را ایجاد کند اما شعیبی در اولین فیلم سینمایی بلند خود یعنی «دهلیز» از پس آن برآمد. 

چه چيزهايي شعيبي را تهديد مي‌كند؟ فیلم‌‌سازانی مثل شعیبی که ژست‌‌های روشنفکری نمی‌‌گیرند گزینه‌‌های خوبی برای سوژه‌‌های سفارشی سطحی هستند که به‌‌خاطر بودجه‌‌های دولتی و اعتمادی که مسئولان به امثال او دارند بسیاری ولع برانگیز است، به‌‌خصوص برای فیلمساز جوانی مثل شعیبی که برای تولید هر اثر با چالش‌‌های مادی و معنوی زیادی مواجه است و این موضوع می‌‌تواند از یک فیلمساز پردغدغه یک کارمند اداری بسازد.     

 

پي‌نوشت: در بین کارگردان‌ها جوان می‌توانستیم از نام‌های دیگری مثل حامد محمدی، جمشید محمودی، تینا پاکروان و احسان عبدی‌پور نام ببریم که شاید برای بررسی آثارشان نیاز به زمان بیشتری باشد تا با افزایش تعداد فیلم بتوان راحت‌تر درباره‌شان حرف زد. افرادی مثل نگار آذربایجانی، پیمان معادی، نرگس آبیار، پیمان معادی و... را هم به دلایل مختلفی مثل سن و سال، تجربه زیاد در عین جوانی، دغدغههای متفاوت از کارگردانی و... از این فهرست حذف کردیم. 

نظرات کاربران
کد امنیتی