از وسترن تا وسترن

از وسترن تا وسترن

نویسنده :

يادي ازکابوي‌هاي تنها و آواره به بهانه موفقيت آخرين فيلم برادران کوئن در ژانر وسترن
سينماي وسترن يکي از قديمي‌ترين ژانرهاي سينماست، به‌طوري که قدمت آن به بيش از يک قرن قبل بازمي‌گردد، يعني زماني که در سال 1903 ميلادي، يک تکنسين آمريکايي به نام «ادوين استرتن پورتر» با ساخت فيلم «سرقت بزرگ قطار» اولين فيلم وسترن جهان و يکي از مهم‌ترين فيلم‌هاي تاريخ سينما را کارگرداني کرد. مي‌توان ادعا کرد که طي دهه‌هاي 1910 تا اواسط دهه 1960 ميلادي ژانرهاي سينمايي وسترن، تاريخي و گانگستري سه رکن اساسي سينماي جهان را تشکيل مي‌دادند به‌طوري که معمولا پرفروش‌ترين و مشهورترين فيلم‌هاي روز از ميان اين سه ژانر برگزيده مي‌شد و اساتيدي مانند «جان فورد»، «ويليام وايلر» «هنري هاتاوي»، «رابرت آلدريچ»، «آنتوني مان» و «هاوارد هاکس» به اين روند قوت مي‌بخشيدند. اما اين روند بيش از پنج دهه نپاييد و با پايان گرفتن دهه 1960 ميلادي و ساخته شدن آثاري مانند «تيرانداز» و «روزي روزگاري در غرب» پرونده اين ژانر سينمايي به حاشيه رفت و درخور اشاره است که جريان‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي خاصي که در دهه 1970 ميلادي بر جامعه جهاني حاکم شد، فيلم‌سازان را به سمت نوع ديگري از سينما برد که ديگر سينماي وسترن، تاريخي و گانگستري در آن جايگاه اول را به خود اختصاص نمي‌دادند.

جاني دوباره به کالبد سينماي وسترن
هرچند که در سال‌هاي دهه 1980 افرادي مانند «لارنس کاسدان» با فيلم سينمايي «سيلورادو» سعي در زنده کردن اين نوع از سينما کردند و اتفاقا آثار خوبي هم بيرون دادند، اما موفق نشدند سر و صدايي به پا کنند و در محافل سينمايي جهان، نام وسترن را دوباره بر سر زبان‌ها بيندازند تا اين‌که در سال 1990 ميلادي، سينماگر جوان و خوش‌فکري به‌نام «کوين کاستنر» با اثر تحسين‌شده‌اي به‌نام «با گرگ‌ها مي‌رقصد» به ميدان آمد و پس از سال‌هاي طولاني که از فوت اساتيد چيره‌دست وسترن مي‌گذشت، موفق شد منتقدان را انگشت به‌دهان بگذارد، تماشاگران را به سالن‌هاي سينما بکشاند و با نامزدي در 12 رشته از جوايز اسکار که 7 تاي آن‌ها را صاحب شد، کاري بکند کارستان. در سال 1992 ميلادي يک اتفاق بزرگ ديگر رخ داد، که اين بار پيرمرد سينماي «وسترن اسپاگتي» باني آن بود، منظورمان همان سينماي به‌اصطلاح وسترني است که در استوديوهاي ايتاليايي و توسط بزرگاني مانند «سرجيو لئونه» ساخته مي‌شد و گل‌هاي سرسبدش فيلم‌هاي «به‌خاطر يک مشت دلار» و «خوب، بد، زشت» بودند. «کلينت ايستوود» پا به سن گذاشته که مدت‌ها بود از شمايل کابوي بي‌نام و نشان و آواره آثار لئونه بيرون آمده بود، فيلم تحسين شده «نابخشوده» را در ژانر وسترن ساخت و به‌چنان جايگاهي دست پيدا کرد که کسي باور نمي‌کرد پس از سه دهه، بتوان چنين حسابي روي سينماي وسترن باز کرد. نابخشوده در 9 رشته نامزد جوايز اسکار شد و جايزه پنج رشته از جمله بهترين فيلم را از آن خود کرد و هرچند که نتوانست موفقيت «با گرگ‌ها مي‌رقصد» را از لحاظ تعداد جوايز تکرار کند، ولي به‌لحاظ حضور يک ستاره قديمي وسترن به‌نام «کلينت ايستوود» در خاطره‌ها ماندگار شد. از ديگر آثار قابل توجه سينماي وسترن دهه 1990 ميلادي مي‌توان به فيلم «تومبستون» در سال 1993 اشاره کرد، که هرچند فيلم خوبي بود ولي آنچنان مشهور نشد؛ اثر درخور توجه ديگر دهه 1990 فيلم سينمايي «وايات ارپ» به کارگرداني «لارنس کاسدان» و تهيه‌کنندگي «کوين کاستنر»، محصول سال 1994 بود که آن‌چنان ضعيف ساخته و پرداخته شده بود که جوايز بدترين بازيگر، بدترين کارگردان، بدترين بازسازي و بدترين کارگرداني سال را نصيب سازندگانش کرد.

نظر مثبت تماشاگران و منتقدان
اين فيلم 110 دقيقه‌‌اي که با بودجه‌‌اي 38 ميليون دلاري تهيه شده است، پس از سه هفته نمايش به فروشي بالغ بر 110 ميليون دلار (فقط در آمريکاي شمالي) دست پيدا کرده که، احتمالا صاحب عنوان پرفروش‌ترين فيلم برادران کوئن خواهد شد. داستان فيلم درباره دختر 14ساله يک مزرعه دار به نام «متي رز» است که پدرش توسط «تام چايني» با بازي جاش برولين به قتل رسيده است. اين دختر به دنبال آن است که هر طور شده، چايني را پيدا کرده و انتقام مرگ پدرش را از او بگيرد. متي رز براي تحقق اين خواسته به سراغ يکي از سرسخت‌‌ترين و کهنه‌‌کارترين مارشال‌‌هاي ايالتي به نام «روبن جي کاگبرن» با بازي جف بريجز مشهور به «روستر» مي‌رود که خشونت و شهامتش زبانزد خاص و عام است؛ درعين حال روستر مردي دائم‌الخمر و تنبل است که شخصيت متعادلي ندارد، اما متي به هر حال بر همراهي او تأکيد دارد. در ادامه اين راه يک رنجر تگزاسي به نام «لابوئف» با بازي مت ديمن هم که به دلايل شخصي به دنبال چايني است به آن‌‌ها مي‌‌پيوندد. در حال حاضر ميانگين امتيازات اين فيلم در سايت اينترنتي IMDB (با کسب 18 هزار و 400 راي) رقم 3/8 مي‌‌باشد و «راجر ابرت» سخت‌گير نيز به آن 5/3 ستاره داده و بازي‌‌هاي جف بريجز و هايلي استنفيلد را لايق نامزدي اسکار دانسته است که با اين شرايط مي‌توان اميدوار بود که اين فيلم در بين ده نامزد اسکار بهترين فيلم امسال قرار بگيرد. برادران کوئن در سال 1997 براي فيلم «فارگو» برنده اسکار بهترين فيلمنامه غيراقتباسي شدند و سال 2008 نيز با فيلم «جايي براي پيرمردها نيست» چهار جايزه اسکار از جمله بهترين فيلم و کارگرداني را دريافت کردند. «بزرگ کردن آريزونا»، «تقاطع ميلر»، «بارتون فينک»، «وکيل هادساکر»، «لبووسکي بزرگ»، «بي‌رحمي تحمل‌ناپذير»، «قاتلان پيرزن»، «يک مرد جدي» و «پس از خواندن بسوزان» از ديگر ساخته‌‌هاي برادران کوئن است.

دهه 2000 ميلادي ، خوابي که شکسته شد
در سال 2000 ميلادي واقعا خبري از سينماي وسترن درجه يک نبود، ولي به لطف آثاري چون «دشت باز» در سال 2003 و «3: 10 به يوما» و «قتل جسي‌جيمز به دست رابرت فورد بزدل» که در سال 2007 ساخته شدند، اين ژانر سينمايي به نفس کشيدن ادامه داد تا اين‌که در اواخر سال 2010 ميلادي برادران «کوئن» خبر از ساخت فيلم جديدشان در ژانر وسترن به‌نام «شهامت واقعي» دادند که به قول بعضي‌ها بازسازي فيلمي به همين نام، به کارگرداني «هنري هاتاوي» و با بازي «جان وين»، «رابرت دووال» و «دنيس هاپر» بود که در سال 1969 ميلادي ساخته شده بود. روايت برادران از «شهامت واقعي» که با بازي «جف بريجز»، «هايلي استنفيلد»، «مت ديمن» و «جاش برولين» در نقش‌هاي اصلي ساخته شده است و به قول سازندگانش نه‌تنها يک بازسازي از نسخه 1969 نيست بلکه خيلي بيشتر به رمان «چارلز پورتيس» که منبع الهام فيلمنامه هردو اثر مي‌باشد وفادار مانده است؛ کوئن‌‌ها معتقد بودند که نسخه هاتاوي به‌اندازه کافي بامزه و خشن نبوده و همين موضوع باعث شده آن‌‌ها به فکر اقتباس دوباره از رمان پورتيس بيفتند. «شهامت واقعي» سال 1969 يک وسترن عالي و تمام عيار بود و موفق شد در سال‌هاي پاياني زندگي «جان وين» جايزه اسکار بهترين بازيگر مرد سال را براي او به ارمغان بياورد ولي ظاهرا وسترن برادران کوئن قرار است بالاتر از جد خود قرار بگيرد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
برای اولین بار رونمایی از راهنمای اصطلاحات جلسه موضوع ویژه

از همش نزن تا خیارشورکنار جوجه!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

خلاق‌های اینستاگرامی

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
درباره تعطیلات و فرهنگ تعطیلی به بهانه احتمال اضافه شدن یک روز تعطیل دیگر به تقویم کشور از سال آینده

فیتیله چندتا تعطیله؟!

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
گپی با قربان محمدپور کارگردان سلام بمبئی که فیلمش رکورد فروش در روز اول اکران را زد

سینمای من جشنواره‌ای نیست، برای مردم است

٩٥/٠٩/١٨