برگه‌ها بالا...
فصل امتحانات و يك دنيا خاطرات استرسي در قاب تصوير

برگه‌ها بالا...

نویسنده : سعید برند

که این روزها این قدر دلتان از دستش پُر است و این قدر بد عنق شده‌اید که با پنج من عسل هم نمی‌شود قورت‌تان داد ولی باور کنید دست خودم نیست، من از همان کودکی و دوره دبستان دوستش داشتم، تا این که در دوران دانشگاه فهمیدم حسابی شیفته و عاشقش شدم!

 

امتحانات را می‌گویم ...

همان دورانی که شب‌هایش با شب زنده‌داری و صرف انواع قهوه، کاپوچینو و زبانم لال چیز و ایضا میز شناخته شده است و روزهایش با استرس و ناخن‌جوی!

اما می‌شود جور دیگری هم نگاه کرد، شب‌هایی که تا صبح بیدار می‌ماندیم و باعث تعجب‌زدگی خورشید می‌شدیم و تازه می‌فهمیدیم که یافتن یافته‌های علمی چقدر می‌تواند لذت بخش باشد. به خصوص وقتی بعد از یک ترم تازه در شب امتحان بوی صفحات نو و تا نخورده کتاب به مشام‌مان می‌رسید.

 

و اما روزهایی که مثل نوروز بود ...

روزهای امتحان شاید از این بابت که فقط در آن روزها تقریبا همه همکلاسی‌ها را یک جا دور هم می‌دیديم، حتی با آن‌هایی که شاید از روز انتخاب واحد دیگر گذرشان به کلاس و درس نیفتاده بود آشنا می‌شدیم، برایم شبیه نوروز بود. با این تفاوت که به جای پوشیدن کفش و لباس‌ نو با صورتی نشسته، چشمانی خواب‌آلود و قیافه‌ای خسته و نالان می‌‌آمدند.

من امتحانات را دوست داشتم، برای سکوت بی‌مثالش در سر جلسه، برای صدای دلهره‌آور پای مراقب و البته برای دورهم‌نشینی‌های بعد از امتحان در تریای دانشگاه و گفتن – شما بخوانید انتقال تجربه- از «امدادهای جیبی» و انواع و اقسام خلاقیت‌های نمره آور که هر کدام سهم موثری در 12 یا 13 شدن آنالیز ریاضی و رگرسیون داشتند! 

دوران مدرسه هم که محشر بود، به خصوص وقتی ناظم می‌گفت که بعد از امتحان، دیگر کلاس تشکیل نمی‌شود و می‌توانید به خانه‌هایتان برگردید ولی نمی‌دانم چطور می‌شد که یک راست سر از پارک جنگلی وکیل آباد در می‌آوردیم! 

یا وقتی مسئولان مدرسه حریف میز و نیمکت‌های کنده‌کاری شده و چفت در چفت نمی‌شدند و همه بچه‌ها را در نمازخانه به خط می‌کردند، چه کیفی می‌داد چهار زانو امتحان دادن! به خصوص وقتی معلم چشم را چپ می‌کرد و ما با حفظ وضعیت چهارزانو حداقل یکی دو وجب به هم نزدیک‌تر می‌شدیم تا برگه‌ها کمی قابل رویت باشد! 

و البته کارنامه‌ای که هر ثلث داده می‌شد تا به امضای والدین برسد و من چشم انتظار ثلث سوم بودم تا شاید به آن دوچرخه دسته خرگوشی قرمز دست پیدا کنم، که عاقبت هم نصیبم شد...

 

نظرات کاربران
کد امنیتی
Narges_V
Narges_V
٩٣/١٠/٢١
٠
٠
عالییی بود ممنون
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

سر‌پل‌ذهاب با «ذال» نوشته می‌شود، نه با «ز» زلزله

٩٦/٠٨/٢٥
درباره حضور پرتعداد بازیگران در جایگاه اجرا، به بهانه عبدی‌شو

پا تو کفش من نکن!

٩٦/٠٨/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 512

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

خدمت خالصانه

٩٦/٠٨/٢٥
تلگجیم

تلگجیم 512

٩٦/٠٨/٢٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای ما در مقایسه با سبک زندگی پیامبر (ص) و امامان‌ معصوم‌مان(ع)

پدران ما و ما

٩٦/٠٨/٢٥
آنتن

جیم بدون نمک!

٩٦/٠٨/٢٥
چهره هفته

سوشا در جستجوي پاتريك

٩٦/٠٨/٢٥
جارچی

جارچی 512

٩٦/٠٨/٢٥
پایان نامه

مثلا ما همه مقصریم ...

٩٦/٠٨/٢٥
درباره جایزه‌های ادبی و کتاب سال ایران به بهانه برگزاری اولین دوره جایزه احمد محمود

قلم های مطلا

٩٦/٠٨/٢٥
کافه جهان نما

اراک، دیاری در مسیر جاده ابریشم...

٩٦/٠٨/٢٥
گفت‌و‌گو با حجت الاسلام واعظ موسوی درباره سحر و جادو

سحر و جادو دکان است

٩٦/٠٨/٢٥
شگرد

قبل از فروش گوشی آیفون‌ چه کنیم؟

٩٦/٠٨/٢٥
مهدی برادران رئیس هیئت فوتبال استان خراسان در گفت و گو با جیم خبر داد

به دنبال حذف ورزشگاه ثامن نیستیم

٩٦/٠٨/٢٥
شاخ هفته

قطار بازی

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

بازار رمالی در فوتبال دودوتا چارتای ساده

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

اندر حکمت قیمه و ماست!

٩٦/٠٨/٢٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 512

٩٦/٠٨/٢٤
دات کام

ساوند کلاود؛ غنیمتی برای موزیک دوستان

٩٦/٠٨/٢٥
تبلیغات