طبیبی که دنبال دردها می‌گردد
محرمانه مستقیم

طبیبی که دنبال دردها می‌گردد

نویسنده : صدیقه سادات بهشتی

دست‌ها و پاهای‌شان بسته بود، به سختی و آهسته راه می‌رفتند، از مقابلش که رد شدند لبخندی زد، یکی از اسیرها به دست‌هایش اشاره کرد و گفت به حال ما می‌خندی و به این‌که دست‌های‌مان بسته است؟ پیامبر (ص) جواب داد: خنده من برای این است که شما از جهنم جدا شدید و حالا قرار است به بهشت بروید و من از این‌که مسیر شما تغییر کرده خوشحالم، ما شما را دست بسته به بهشت می‌بریم.

این ماجرای پیامبر مهربانی است، پیامبری که برای هر کسی متناسب با شخصیتش راه و روش داشت تا نشانش دهد و راهش را برایش روشن کند. توی مطب دکتر منتظر بودم، مستأصل و خسته، یک نفر داشت از پیامبر حرف می‌زد: «طبیب الدوار بطبه» محمد(ص) طبیبی دوره گرد بود که در کوچه‌ها دنبال مریض می‌گشت تا درمانش کند، تا از شر بیماری‌های کوری دل و کری وجود، نجاتش دهد.

به بیماری‌های خودم فکر کردم و بیماری‌های مردمی که هستیم و بیماری‌های دنیا. دنیایی که این روزها درگیر بیماری است و این بیماری از جنس ابولا و ایدز و سرطان نیست تا امیدوار باشیم برایش واکسنی ساخته شود و مردم درمان شوند. بیماری‌ها از جنس تفکر و انديشه هستند، از جنس روح و قلب و این بیماری‌ها پزشک مخصوص می‌خواهد. پزشکی که طبابتش از جنس دیگری باشد، علمش علم دیگری باشد. برای درمان این بیماری‌ها، کسی باید باشد که با انسانیت آشنایی داشته باشد با خدا قرابت داشته باشد، اصلا خدا او را فرستاده باشد. باید بتواند وارد ضمیر آدم‌ها شود و این طبیب پیامبر است.

زمانی که رسول اکرم (ص) مبعوث شدند، خداوند به همه عالمیان طبیبی نشان داد که این طبیب حاصل علم خداییش بود، یعنی روش طبابت پیغمبر(ص) همان روش طبابت خداوند مهربان است. طبیبی که از جنس انسان و همنوع انسان است، طبیبی که نسبت به بیمارانش نگرانی شدیدی داشت، طبیبی که از رفتن مردم به جهنم و در آتش بودن آن‌ها رنج می‌برد و متاثر می‌شد که گاهی از شدت تاثر ایشان، خدا او را آرامش و گاه تسلیت می‌داد.

طبابت رسول اکرم (ص) مانند طبابت خداوند متعال دائمی است، نسخه درمان پروردگار قرآن کریم است که حالا کنار ماست و نسخه درمان پیامبر اکرم (ص) که درمان‌کننده تمامی دردها و رنج‌های انسان‌های عالم است و سنت و مدل زندگی‌اش است.

دردهای بشر امروز با تکنولوژی و صنعت و سرعت و ارتباطات فقط پوشانده می‌شود و درمان نمی‌شود. برای درمان بشر امروز و جوامع بشری سنت و سبک زندگی پیامبر لازم است. پیامبری که فقط مربوط به عصر و زمان خودش نبوده است. پیامبری که از او دین و سنتی به جا مانده که می‌تواند محل رجوع باشد. کافیست سری بزنیم به زندگی پیامبر و کارهایی که در طول زندگی انجام می‌داده است. در جنگ اُحد، پيامبر(ص) را مجروح كردند، دندانش را شكستند و پيشانی‌اش را شكستند. پاي‌شان مجروح شد، بعضى از اصحاب خدمت پيغمبر(ص) بودند، گفتند: آقا اين مردم را نفرين كن، تو براى هدايت اين‌ها مبارزه می‌كنى، به خاطر سعادت آن‌ها مبارزه می‌كنى اما بعد آن‌ها اين‌گونه برخورد می‌كنند. اما پيامبر(ص) دندانشان را روى دست گرفتند و رو به آسمان گفتند: «خدايا، مردم را هدايت كن، راه را به آن‌ها نشان بده، اين‌ها نمی‌دانند.» پیامبری که نفرینش هم دعا بود، پیامبری که درد مردم زمانه‌اش را خوب می‌دانست، خوب می‌فهمید این مردم نمی‌دانند. درد این روزهای جامعه بشری همین است، این مردم نمی‌‌دانند. ما نمی‌دانیم و طبیبی می‌خواهیم که دردهای‌مان را بشناسد. چه‌قدر دنیا این روزها جای خالی این طبیب را احساس می‌کند.

نظرات کاربران
کد امنیتی