حماسه ای از جنس ملبورن...
شاخ هفته

حماسه ای از جنس ملبورن...

نویسنده : t.m - گرانپایه

حماسه ای از جنس ملبورن...

t.m

13/10/93

یادداشت کاربران – محرمانه

ساعت 14

 

هر چقدر هم که از فوتبال بد بگویند؛ هر چقدر هم طعنه بزنیم به فوتبال؛ هر چقدر هم سرزنش کنیم که کمی از والیبال؛ بسکتبال؛ و حتی فوتبال ساحلی‌مان یاد بگیرید. آهای فوتبالیست‌ها؛ باز هم عشق به فوتبال در رگ‌های‌مان انگار جاریست! وقتی حتی بعد از باخت به آرژانتین؛ آن‌چنان می‌ریزیم به خیابان‌ها...

شاید عجیب باشد ولی هست! وقتی استرالیا را بردیم و نامش را گذاشتیم حماسه ملبورن؛ وقتی کره را ذوب کردیم و باز هم رفتیم به خیابان‌ها. هر چقدر هم این فوتبال و کارهایش ما را حرص داده باشد؛ اما باز هم تیم ملی کشورمان است. کشوری که دوستش داریم و هیچ‌ وقت دوست نداریم شکستش را ببینیم. اما این روزها انگار حال تیم ملی خوب نیست. نمی‌دانم چرا اما همه انگار پشت کرده‌اند به تیم حتی در لحظه پرواز. هر قدر کی‌روش از نظر بعضی‌ها بد باشد و بی‌احترامی کند به مربیان ایرانی، اما سرمربی تیم‌مان است! تیمی که اگر صعود کنیم به مرحله بعد؛ باز هم مطمئنم می‌رویم به خیابان‌ها!

هیچ موج مثبتی انگار نیست پشت تیم، همه منتظرند انگار حذف شویم در مرحله گروهی و بلافاصله سایه کی‌روش را با تیر بزنند... او را برکنار کنند و... و سال‌های بعد هی تمجید کنند که قدر کی‌روش را ندانستیم؛ چقدر خوب بود! عجب کره را برد؛ عجب بازی در برابر آرژانتین شد.

همه انگار تیم را تنها گذاشته‌اند! اما این دل‌ها! این دل‌ها باز هم می‌تپد به عشق فوتبال! می‌تپد باز هم به امید حماسه‌ای از جنس ملبورن.

 

علیرضا گرانپایه

می‌دانیم ولی عاشقیم

همه ما می‌دانیم که فوتبال ورزش اول کشورمان نیست، می‌دانیم که در مسابقات المپیک و آسیایی دل‌مان را نباید به مدال‌هایش خوش کنیم، می‌دانیم که در بین بهترین‌های دنیا جایی نداریم، می‌دانیم که 39 سال است که حتی نتوانستیم قهرمان آسیا شویم ولی این را هم می‌دانیم که همه ما عاشق فوتبال هستیم حتی اگر بدانیم تیم‌مان این روزها کمی حالش بد است و به قول سرمربی تیم ملی در رده آخر آماده‌سازی قرار دارد. ما عاشق فوتبال هستیم و می‌دانیم که چه با کی‌روش و چه بدون کی‌روش تیم ملی‌مان را حمایت می‌کنیم تا حماسه ملبورن را باز هم رقم بزند و در اوج ناامیدی اهالی فوتبال مقابل دوربین‌های تلویزیونی دست‌هایمان را گره کنیم و بگويیم دیدید که توانستیم. یادمان نرود فوتبال ما به پیروزی در اوج ناامیدی عادت دارد.

 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧