ورزشگاه بدون فحش هم ممکن است!
محرمانه مستقیم

ورزشگاه بدون فحش هم ممکن است!

نویسنده : مازیار حکاک

هفته گذشته بعد از 5 سال یکی از دو تیم سرخابی پایتخت میهمان مشهد بود. بازی که باعث شد استادیوم ثامن الائمه بعد از مدت‌ها پر شود و الحق پدیده تیم شهرمان برابر استقلال عالی بازی کرد و شایسته پیروزی بود. از آن دست بازی‌های که واقعا بابت پخش نشدنش و نبود آرشیو ویدیویی‌اش باید غبطه بخوریم. اما فارغ از همه این زیبایی‌ها ورزشگاه پر بود از فحش‌هایی که مثل نقل و نبات از زبان هواداران جاری می‌شد. اگرچه در این بازی فحش هماهنگ(!) که این روزها در وزشگاه‌های ایران مد شده است کمتر داشتیم، اما گوشه گوشه ورزشگاه پر بود از انواع فحش‌های مدل سال که عمدتا ربطی به بازی نداشت. در سال‌های گذشته و زمانی که مسئولین فوتبال کشور به فکر فرهنگ‌سازی ورزشگاه‌ها افتادند، معمولا فحش‌ها در راستای عدم دقت به موقع داور، مربی یا بازیکن بود؛ اما الان ایجاد موقعیت هم از سوی هواداران تیم رقیب فحش‌خورش ملس است!

بعد از بازی یکی از دبیران آموزش و پرورش را دیدم که به خاطر بچه‌هایش برای اولین بار به ورزشگاه آمده بود ولی متعجب بود از این همه فحش و جو مسموم ورزشگاه! تعریف می‌کرد که در دقایق ابتدایی این قدر الفاظ رکیک بوده که سعی داشته گوش بچه‌هایش را بگیرد ولی دست کم می‌آورده(!) و بعد از مدتی این قدر فحش از این و آن طرف شنیده که خودش بی‌خیال این موضوع شده است. تنها توصیف او از بازی به این زیبایی جو مسموم و ورزشگاه بود و این که اگر بمیرد دیگر پایش را به ورزشگاه نمی‌گذارد. دوستی دیگر را هم بعد از بازی دیدم که می‌گفت علاوه بر فحش بازی را در مه و دود تماشا کرده و این قدر سه چهار نفر جلوی او سیگار کشیدند که او یکی از گل‌های بازی را ندیده است. این دو تنها نمونه کوچکی از اتفاقات ورزشگاه بود و چه بسیار از این دست اتفاقاتی که قطعا کسانی که آن روز به ورزشگاه ثامن رفته‌اند، دیده‌اند.

شاید عده‌ای علت این جو را خالی کردن هیجانات و انرژی بدانند و بسیار هم از این بابت راضی باشند، اما آیا راه دیگری برای تخلیه این انرژی وجود ندارد؟! همه ما وقتی صحبت راه دادن خانم‌ها به ورزشگاه می‌شود پز روشنفکری می‌گیریم و این را حق مسلم خانم‌ها می‌دانیم اما به واقع با این شرایط ممکن است؟! وقتی عده‌ای از کودکان به خاطر این جو از ورزشگاه رفتن محروم می‌شوند چطور می‌شود برای ورزشگاه رفتن خانم‌ها کاری کرد. بدتر از همه این که به ورزش دوستان و ورزشگاه برو‌ها هم دیگر نگاه خوبی در جامعه وجود ندارد و این هم ناشی از همین سطح فرهنگی در ورزشگاه‌هاست. 

همه ما و تمام کسانی که به ورزشگاه می‌روند فوتبال را دوست دارند اما فوتبال ما برای یک تفریح نیست و از ورزشگاه رفتن لذت نمی‌بریم. این قدر تعصبات تیمی و باشگاهی بر ما قالب است که یادمان می‌رود اصلا برای چه به ورزشگاه آمده‌ایم! اگرچه مسئولان باید برای جلوگیری این وضع در ورزشگاه‌ها کاری کنند و خیلی بیشتر از کانون هوادارن و زیر پوشش قرار دادن لیدرها برنامه‌ریزی کنند اما به نظر قبل از هر کاری باید از خودمان شروع کنیم. هفته گذشته تیم فوتبال رم باخت سنگین 7 بر يك را در ورزشگاه خانگی برابر بایرن مونیخ متحمل شد. در آخر بازی هواداران رم که این باخت را از نزديك ديده بودند، ایستادند و برای بازیکنان تیم‌شان دست زدند بدون فحش و فضیحت! دیگر هر اتفاقی که در ورزشگاه‌های ما بیفتد از باخت 7 بر یک سنگین‌تر نیست. گو این که این روزها در ورزشگاه‌ها برای فحش دادن وقوع اتفاقی هم لازم نیست!

نظرات کاربران
کد امنیتی