درس را شروع میکنیم... تبلتها روی میز!
ورود تکنولوژیهای روز به مدارس، شاید وقتی دیگر

درس را شروع میکنیم... تبلتها روی میز!

نویسنده : مریم شیعه زاده
دی ماه سال گذشته بود که برای نخستین بار زمزمه‌ها‌ی ورود تبلت‌ها‌ی فاقد سیم کارت به مدارس به گوش رسید. زمانی‌­که يوسف نوري رئیس مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات وزارت آموزش و پرورش؛ در یک کنفرانس خبری عنوان کرد: «تبلت در تمام دنیا به عنوان یک وسیله آموزشی شناخته می‌‌شود و برای استفاده از تبلت در مدارس ایران نیز یک پیوست فرهنگی تهیه کرده‌ایم که یک نسخه آن به شورای عالی آموزش و پرورش ارائه شد.» پس از آن به صورت آزمایشی و در سال تحصیلی گذشته، تعدادی از مدارس پایتخت به تبلت مجهز شدند اما دیگر خبری از موفقیت یا عدم موفقیت این طرح منتشر نشد! 
این روز‌ها فناوري‌هاي جدید خواه ناخواه با سرعتی بالا از راه می‌رسند و اگر به همراه آن رشد فرهنگی و آگاهی نباشد، واپسگرایی یا بحران هویت ملی پیش می‌آید و می‌تواند مشکلات زیادی را برای مردم به وجود آورد. اما این­که چرا با گذشت سال‌ها هنوز نتوانسته‌ایم رشد فرهنگی و آگاهی لازم را در محیط‌های آموزشی همچون مدرسه به‌وجود آوریم، سوالی است که در این گزارش به دنبال پاسخ آن هستیم.
براي دخترم زود است كه تلفن همراه داشته باشد

تهدید‌ها از فرصت‌ها پیشی می‌گیرند
مریم جهانگشته نویسنده است و دختری 16 ساله دارد. بعد از اینکه درمورد موضوع گزارش باهم صحبت می‌کنیم، در همان ابتدا به این نکته اشاره می‌کند که دخترش تلفن همراه ندارد. دلیلش را جویا می‌شوم و پاسخ می‌دهد: «احساس می‌کنم کمی زود است و به محض ورود به دانشگاه برایش تهیه می‌کنم. از تلفن همراه زیاد خوشم نمی‌آید و اخیرا که در دبیرستان دخترم 17 گوشي مخفی از دانش آموزان گرفته‌اند کاملا از خرید آن منصرف شدم. به نظرم آسیب‌های تلفن همراه برای دانش‌آموز بیشتر از فواید آن است.» از او می‌خواهم تا نظر خودش را در باره تبلت و ورود فناوري به مدارس بازگو کند که می‌گوید: «به نظرم ورود آنها به مدارس کار اشتباهی‌ است. به دو دلیل، اول اینکه دانش‌آموزان در این سن به شدت تحت تاثیر دوستانشان هستند و اگر دو نفر از آن‌ها استفاده نابجا داشته باشند ممکن است روی بقیه هم تاثیر بگذارند. دوم اینکه نوجوانان کمی بی پروا هستند و دوست دارند هرچیزی را تجربه کنند.»
باید از هوش فرزندان‌مان استفاده کنیم
لیلا کریمی سه فرزند دارد که یکی از آن‌ها دانشجو است و دو نفر دیگر در مقطع دبیرستان مشغول به تحصیل‌اند. از رابطه فرزندانش با فناوري‌هاي ارتباطی جدید می‌پرسم و پاسخ می‌دهد: «هر سه از آن‌ها استفاده می‌کنند و من هم مثل آن‌ها معتقدم در این زمانه نمی‌شود بدون این وسایل زندگی کرد. وقتی بچه‌ها بیرون از منزل هستند با آن‌ها در تماس هستم و اگر تحقیقی داشته باشند سری به اینترنت می‌زنند. از این ابزار استفاده‌های مفید زیادی می‌توان کرد به شرطی که نظارت باشد.» از ورود این ابزار ارتباطی به مدارس می‌پرسم که بعد از کمی فکر کردن پاسخ می‌دهد: «اگر به بچه‌ها استفاده صحیح را آموزش دهیم و خط قرمز‌هایی را در استفاده از این ابزار برای‌شان در نظر بگیریم می‌تواند مفید باشد. فرزندان ما باهوش هستند و باید هوش آن‌ها را به کار گیریم.»
خيلي‌هاي يواشكي‌گوشي‌شان را به مدرسه مي‌آورند

دانش‌آموزان می‌توانند خوب و بد را تشخیص دهند
«شاید بشود گفت که هر روز، همه همکلاسی‌هایم تلفن همراه باخودشان به مدرسه می‌آورند، هرچند طبق قوانین مدرسه ممنوع است.» این‌ها بخشی از اظهارات علی 18 ساله است که نمی‌خواهد نام خانوادگی و نام مدرسه‌اش درج شود. او ادامه می‌دهد: «گوشی‌های آندروید برای خودشان دنیایی دارند و نمی‌شود گفت که دقیقا بچه‌ها چه استفاده‌ای از آن‌ها می‌کنند، اما گاهی وارد شبکه‌های اجتماعی می‌شوند، گاهی پیامک می‌خوانند و نماهنگ می‌بینند یا بازی می‌کنند و از نرم افزارهایش استفاده می‌کنند. مثلا سرکلاس زبان، فرهنگ لغت خیلی به کارمان می‌آید.» از علی می‌پرسم اگر ورود تلفن همراه و لپ‌تاپ به مدرسه آزاد شود، فکر می‌کنی چه اتفاقی بیفتد که فورا می‌گوید: «مگر در دانشگاه که آزاد است همه کارهای خلاف می‌کنند؟! چرا همیشه منفی فکر می‌کنیم؟ دانش‌آموزان هم می‌توانند خوب و بد را از هم تشخیص دهند. از آن برای ارائه و تحقیق استفاده کنند و جزو لوازم درسی­‌شان باشد. چرا ما باید اینقدر کاغذ مصرف کنیم و همه چیز را دستی انجام دهیم؟ چه اشکالی دارد مدارس ما هم مثل مدارس خارجی، هوشمند باشد؟!» 
هیچکس راه و رسم استفاده را آموزش نمی‌دهد
غزاله نوروزی دانش‌آموز 16 ساله است و می‌گوید گاهی تلفن همراهش را به مدرسه می‌برد. می‌گوید چون مشکل رفت و آمد دارد از این طریق با خانواده‌اش در تماس است. از غزاله می‌خواهم صادقانه بگوید در مدرسه چه استفاده‌هایی از تلفن همراه می‌شود، که می‌گوید: «همان استفاده‌هایی که در بیرون از مدرسه مي‌شود. فقط در حد تماس با خانواده‌ام از آن استفاده می‌کنم.» در ادامه گفت‌و‌گو غزاله به این نکته اشاره می‌کند که مدرسه‌اش دولتی نیست و در ساعاتی که معلم‌ها نمی‌آیند و بچه ها کاری ندارند، می توانند زیر نظر مسئول کارگاه رايانه از اینترنت استفاده کنند. به او می‌گویم: «تا به حال شده برای‌تان کلاسی ترتیب دهند و در آن استفاده صحیح از اینترنت و شبکه‌های مجازی را با شما در میان بگذارند؟» کمی فکر می‌کند و پاسخ می‌دهد: « تقریبا می‌توانم بگویم هیچ‌کس چنین کاری را برایم انجام نداده است! زمانی که استفاده از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی را آغاز کردم، کسی در رابطه با این‌ها چیزی به من نگفت. خودم به مرور زمان طرز برخورد و حرف زدن با دیگران را در فضای مجازی یاد گرفتم، البته می‌دانم همه‌اش همین نیست.»
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیدن یک موقعیت شغلی متفاوت

عشق و زندگی در نقطه‏ صفر مرزی

٩٦/٠٤/٠١
تلگجیم

تلگجیم 491

٩٦/٠٤/٠١
هر سال احسان علیخانی در ماه عسل یادمان می‌اندازد که بعضی‌ها عجیب دوست دارند مشکلات زندگی‌شان را در بوق

کی از همه بدبخت ‌تره؟!

٩٦/٠٤/٠١
برگزیده سایت

سه راهکار تضمین شده برای کوتاه‌ نویسی!

٩٦/٠٤/٠١
شاخ هفته

کاش حوصله شان سر برود

٩٦/٠٤/٠١
معرفی تلگرام‌های غیررسمی و پاسخ به این سـوال که آیا آن‌ها قابل اعتمادند؟

تلگرام‌ های فارسی!

٩٦/٠٤/٠١
پایان‌نامه

به دولت کمک کنید!

٩٦/٠٤/٠١
چهره هفته

من هم یک خمار هستم!

٩٦/٠٤/٠١
جانونی

قصه شیخ بهایی و اختراع نان سنگک!

٩٦/٠٤/٠١
جارچی

جارچی 491

٩٦/٠٤/٠١
حکایت هفته

اندر حکایت دزدیده شدن شمشیر نادرشاه و مریدان

٩٦/٠٤/٠١
دات کام

کلاس ترک اعتیاد اسمارت فون‌ها

٩٦/٠٤/٠١
مینیمال

قحطی پوشک در ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ!

٩٦/٠٤/٠١

پاسخ به یک سوال مهم آیا تیم‌های ایرانی می‌توانند سیاست بایرن را در نقل و انتقالات دنبال کنند؟

٩٦/٠٤/٠١

نگاهی به رایج‌ ترین موقعیت‌ هایی که یکهویی بیچاره‌ ترین می‌شویم!

٩٦/٠٤/٠١
ناصرخان آکتور سینما

حكمت همه و هيچى!

٩٦/٠٤/٠١
فتوچاپ

فتوچاپ 491

٩٦/٠٤/٠١
گپ وگفتی با «پیمان خاکسار»، مترجمی که در بازار کساد نشر کارهایش با استقبال مواجه می‌شود

از تدوین «شیار ۱۴۳» تا ترجمه «جزء از کل»

٩٦/٠٤/٠١
شگرد خفن

Adsl ندارید؟ هات‌اسپات کنید

٩٦/٠٤/٠١
درباره فصلِ نقل و انتقالات لیگ برتر و اشکالاتی که به آن وارد است

ما بلد نیستیم!

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات