ما و این همه صندلی خالی
پایان نامه

ما و این همه صندلی خالی

نویسنده : سعید برند
به حق چیزهای دیده و ایضا با گوش خود شنیده، آقای معاون وزیرعلوم گفته: «امسال حداقل 170 هزار صندلی خالی در دانشگاه‌ها موجود است.» 
اینجانب ضمن عرض «بابا تو دیگه کی هستی» به آن 170 هزار داوطلب کنکوری که حس و حال رفتن به دانشگاه را نداشته‌اند، پیشنهاد‌هايي به شرح زیر برای این صندلی‌ها دارا می‌باشم!
1- تا بوده همین بوده! یکی از چاقی می‌نالد یکی از لاغری! باور بفرمایید همین حالا خیلی از جاها، بر سر صندلی خالی دعواست، از جمله بر سر انواع صندلی ریاست، معاونت، نمایندگی و از این قبیل خدمتگزاری‌های احساس تکلیف برانگیز! لیکن تقاضا می‌شود این صندلی‌های بلااستفاده را به بخش‌های نیازمند صندلی خالی تقدیم کنید.
2- صندلی‌ها را گردتاگرد هم چینانده و یک ورزشگاه 170 هزار نفری برای مردم یکی از شهرهای بی‌ورزشگاه احداث کنید.
3- بخشی از این صندلی‌ها را وسط اتوبوس‌ها بچینید تا کمبود صندلی خالی در اتوبوس‌ها جبران شود، برای این منظور می‌توان از پشت بام اتوبوس هم استفاده کرد. همچنین طرح «هر سالمند یک صندلی» نیز مناسب است. به این طریق که به هر سالمند یک صندلی تعلق گیرد تا در اتوبوس و صف گوشت(*) بتوانند بنشینند.
4- اگر نمی‌خواهید این صندلی‌ها بیرون از دانشگاه مصرف شود، لااقل این 170 هزار صندلی را به مابقی صندلی‌های دانشگاه به گونه‌ عدالت آمیزی جوش دهید تا جا پلقی گشادتر شود و دانشجو بتواند راحت‌تر سرکلاس چرت بزند، طبیعی است که شهریه چرت‌گیری سهل الوصول از دانشجویان گرفته خواهد شد.
*: گوشت، ظاهرا یک خوردنی گرانبها است که به دو قسم قرمز و سفید تقسیم می‌شود. در گذشته افراد پس از گرفتن پاداش بازنشستگی می‌توانستند مقداری از این خوردنی را خریداری کنند. شاعر می‌فرماید: «گوشت را فلکم رایگان نداد/ این چیز را به پاداش بازنشستگی خریده‌ام»
نظرات کاربران
کد امنیتی