تیم ملی امید ناامیدتر از همیشه!
فوتبال خيلي زود از مسابقات آسيايي اينچئون حذف شد

تیم ملی امید ناامیدتر از همیشه!

نویسنده : مجيد حسين زاده

اگر فوتبال‌دوستان ایرانی از بهت و حیرت خشک‌شان بزند، نباید فردی بر آن‌ها ایراد بگیرد. تیم‌ملی فوتبال امید ایران با هدایت «نلو وینگادا» کابوس‌‌وارتر از آن چیزی که انتظارش می‌رفت در مسابقات آسیایی ظاهر شد. وقتی تیم ملی امید ایران در آسیا تحقیر می‌شود، باید هم چند ده سال در آرزوی المپیک مانده باشد. البته با توجه به این که امسال بازی‌های مقدماتی المپیک از زمستان شروع می‌شود، کاش مسئولان، مربیان و بازیکنان تیم‌ملی امید به خواب زمستانی بروند تا کمتر آبروی‌مان برود و کمتر حسرت بخوریم. البته قبول دارم که باخت در فوتبال گریبان همه تیم‌های بزرگ(!) را می‌گیرد اما بازی‌های بدون برنامه، بدون انگیزه و پر اشتباه، فوتبال‌دوستان ایرانی را ترسانده است.

در آرزوی کسب مدال طلا
26 اسفند 1392 بود که «نلو وینگادا» قرارداد رسمی‌اش را با تیم امید ایران امضا کرد. او در اولین نشست خبری‌اش گفت: «اولین هدف ما بازی‌های آسیایی اینچئون در سال 2014 است. ایران موفق‌ترین تیم در بازی‌های آسیایی بوده که سال 2002 هم قهرمان این مسابقات شده است. ما باید این موفقیت را تکرار کنیم. اگر در آسیا موفق شویم، مشخص است که در راه درستی برای صعود به المپیک قرار داریم. تلاش ما این است که قهرمانی سال 2002 را تکرار کنیم.» بعد از آن و با توجه به فرصت کم تا زمان شروع بازی‌های آسیایی، قرار شد که به محض امضا شدن قرارداد، تمرینات تیم امید شروع شود اما مشکلات نلو باعث تاخیر 50 روزه شد تا اولین تمرین تیم ملی امید از 13 اردیبهشت کلید بخورد. 
آبرویی که در آسیا ریخت
«نلو» بعد از هر تمرین با تیم ملی امید می‌گفت که هدف ما کسب مدال طلا در بازی‌های آسیایی و صعود به المپیک است و تیمی که در بازی‌های آسیایی شرکت می‌کند، همان تیم المپیک خواهد بود و این یعنی بازیکن بالای 21 سال نخواهیم داشت. با نزدیک شدن به زمان شروع بازی‌های آسیایی در چرخشی 360 درجه، «وینگادا» 7 بازیکن بالای 21 سال را به تیم دعوت کرد تا کفه تجربه تیم را بالا ببرد و هیچ وقت مشخص نشد چرا به جای 7 بازیکن زیر 23 سال، 7 بازیکن با تجربه به تیم ملی امید دعوت نشدند تا بازیکنان از تجربه آن‌ها استفاده کنند و تحقیر نشوند. به طور مثال، دوره گذشته مهدی رحمتی،‌ غلامرضا رضایی و سید جلال حسینی که از تجربه خوبی بهره می‌بردند، به تیم دعوت شدند و حداقل آبروی ایران نرفت و تیم با باخت به کره جنوبی، چهارم شد.
تراژدی غم انگیز تیم امید
تیم ملی امید ایران در اولین بازی خود در بازی‌های آسیایی 2014 در یک بازی عجیب و غریب که با بهت و حیرت ویتنامی‌ها همراه شد با نتیجه 4-1 به ویتنام باخت که این سومین شکست سنگین فوتبال ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی محسوب می‌شد. همچنین تیم ملی فوتبال امید کشورمان در دومین بازی خود در مقابل قرقیزستان به تساوی دست یافت تا به قول مجری بازی، تراژدی غم‌انگیز تیم فوتبال امید کامل شود.
مگر خواب المپیک را ببینیم
گاهی اوقات انسان‌ها آرزوهایی دارند که رسیدن به آن‌ها در واقعیت امکان‌پذیر نیست. در این مواقع، دیگران به او می‌گویند که اگر شانس بیاوری، می‌توانی رسیدن به این آرزویت را در خواب ببینی! قصه المپیکی شدن تیم ملی امید ما هم این گونه است و زنگ خطر برای تداوم آرزوی المپیکی شدن از همین حالا شنیده می‌شود. این روزها تیم ملی امید در منجلاب حاشیه و اختلاف دست و پا می‌زند. نمی دانم باید امیدوار باشیم که مسئولان فدراسیون به خودشان بیایند و با یک برنامه‌ریزی خوب شرایط را برای موفقیت تیم امید در بازی‌های مقدماتی المپیک فراهم کنند یا در این زمان محدود باقی مانده، ناامید و بی‌خیال باشیم. بدون شک هر انسان فوتبال دوستی به راحتی درک می‌کند که روند حرکت تیم ملی امید در وضعیت حال حاضر، هیچ گاه به موفقیت ختم نخواهد شد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
ferry_jooon
ferry_jooon
٩٣/٠٧/٠٤
٠
٠
من که گفتم فوتبالی که رتبش 48 دنیا باشه به هیچ در دی نمی خوره.بریم والیبال بازی کنیم که 6 دنیا هستش
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧