طرح ایرانی روی دست می‌ماند
دو تولید کننده پوشاک معتقدند لباس با طرح ایرانی خریدار ندارد

طرح ایرانی روی دست می‌ماند

نویسنده : مريم شيعه زاده-عليرضا خورسندي

«اینجا مد است که حرف اول را می‌زند» این را بیشتر فروشنده‌ها و تولید کننده‌های پوشاک به خصوص پوشاک بانوان می‌گویند. رمضانعلی ولی‌پور هم جزو همین تولیدکننده‌هاست. او 11 سال است که در این حرفه فعالیت می‌کند.

 

‌‌ طرح‌های لباس‌های‌تان را چطور انتخاب می‌کنید؟

 طرح‌های ما بیشتر از روی کارهای ترک، استانبول، باکو و آستارا هستند که بیشتر بر روی مد روز پیش می‌رود. طراح نداریم و امکان دارد در شرایط خاص در یک مدل خودمان تغییراتی بدهیم که آن هم تجربی است.

‌‌ طراحی هم داشته‌اید تا برایتان طرح‌ ایرانی بزند؟

 نه! به نظر من در حرفه ‌ما هیچ وقت هیچ کس این کار را نمی‌کند! چون مشتری اصلی ما خانم‌ها هستند ما باید با مد روز پیش برویم. خودتان می‌دانید که یکی از دغدغه‌های اصلی خانم‌ها، این است که «لباس چی بپوشند؟!»؛ به همین دلیل ما اگر با مد روز پیش نرویم، کالایمان فروش نمی‌رود و روی دستمان می‌ماند! اینجا مد است که حرف اول را می‌زند.

‌‌ پس فکر می‌کنید طرح ایرانی نمی‌تواند تبدیل به مد شود؟

 طرح ایرانی یک واژه مبهم برای صنعت پوشاک است! یعنی این که می‌گویید «طرح ایرانی» برای من و مردم شناخته شده نیست! به نظر من مردم اول باید تعریف درستی از طرح ایرانی داشته باشند و بعد از آن، نوبت به طراح‌های داخلی است، آن‌ها باید خودشان را نشان دهند و اگر طراحی می‌کنند متناسب با نیاز جامعه باشد.

‌‌ در این مدت، مشتری داشتید که دنبال طرح ایرانی بگردد؟

 چنین مشتریانی داشته‌ایم ولی شاید از انگشتان یک دست هم کمتر باشند! مثلا یادم می‌آید 2 سال پیش بود که یک خانواده به ما مراجعه کرده بودند و فقط دنبال کار ایرانی می‌گشتند که طرحش هم ایرانی باشد. اما ما چنین کالایی نداشتیم.

‌‌ اصلا طرح لباس ایرانی برای خانم‌ها داریم؟!

 من که الان 11 سال است در این حرفه کار می‌کنم تا به‌حال طرح ایرانی که بگوییم ویژه خانم‌ها باشد ندیده‌ام! شاید روسری یا شالی باشد که نقش‌های اسلیمی- ایرانی داشته باشد که آن‌ها هم بیشتر چاپ شده و کارخانه‌ای هستند، اما لباسی مثل دامن یا شلوار را ندیده‌ام که اینطور باشد!

‌‌ اتحادیه شما، کاری هم در این زمینه انجام داده است؟ مثلا شما را موظف به استفاده از طرح ایرانی کند؟

 اتحادیه فقط برای استفاده نکردن از طرح‌های غیر مجاز به ما هشدار می‌دهد و اصلا کاری ندارد که ما از طراح استفاده می‌کنیم یا نه! ایرانی یا خارجی بودنش پیشکش!

 

ضامن فروش تولیدات داخلی، برند خارجی است!

به خاطر این که نگویید چرا فقط رفته‌ایم دنبال تولیدی‌های پوشاک زنانه؛ این بار به سراغ یک تولیدی پوشاک برای آقایان رفتیم. محمد مصلحی 15 سالی می‌شود در زمینه تولید پوشاک مردانه فعالیت می‌کند و تولید کننده پیراهن و شلوار است. در تمام تولیدات آن‌ها اگر بگوییم یک علامت که نشان دهنده ایرانی بودن آن‌ها باشد ندیدم، دروغ نگفتیم! خودش می‌گوید مشتریانش همه دنبال مارک خارجی هستند! 

‌‌ طرح‌های اولیه‌ لباس‌هایتان را چطور می‌زنید؟

 ما حداقل سالی یک بار ترکیه می‌رویم و با مدل‌های جدید آشنا می‌شویم و یا از نمونه‌هایی که در بازار داخلی می‌بینیم، خودمان از هر طرح یک قسمت خوبش را انتخاب می‌کنیم و یک طرح جدید می‌زنیم. البته به دلیل این که ما از برندهای ترکی استفاده می‌کنیم، یک طراح ترک هم در تهران داریم.

‌‌ چرا دنبال طرح و طراح ایرانی در تولیدات‌تان نمی‌روید؟

 به خاطر این که کسی دنبال طرح ایرانی نیست! همه به دنبال طرح‌های خارجی و به‌روز هستند! جدا از این، مثلا فرم پیراهن ثابت شده است و نمی‌شود تغییر خیلی خاصی در آن داد چه برسد به آن‌که بخواهیم در آن طرح ایرانی بزنیم.

‌‌ مواد اولیه تولیدات‌تان هم ایرانی است؟

 تا جایی که مواد اولیه ایرانی باشد از آن‌ها استفاده می‌کنیم مثلا پیراهن‌های نخی همه از مواد اولیه ایرانی تولید می‌شوند، اما مواد اولیه شلوارها همگی چینی هستند.

‌‌ چرا همه تولیدات‌تان برندهای خارجی دارند و اصلا نامی از خودتان یا تولیدی‌تان روی‌شان نیامده است!؟

 به دلیل این که مثلا اگر ما بیایيم بزنیم «تولیدی برادران مصلحی» بعد آن‌وقت غیر از قشر محدودی از جامعه، فرد دیگری جنس ما را نمی‌خرد! ولی الان که ما اسم یک برند معروف و معتبر ترک را روی کارهای مان می‌زنیم، همه افراد جامعه به راحتی از آن استفاده می‌کنند. علاوه بر این چون در ایران قانون کپی رایت وجود ندارد، ما هم مشکلی برای استفاده از نام این برندها نداریم.

‌‌ یعنی مشتریان شما به کیفیت کار نگاه نمی‌کنند و دنبال مارک آن هستند؟

 بله! متاسفانه خیلی‌ها فقط دنبال مارک هستند و شاید یکي از مهمترین دلایلی که طرح ایرانی طرفدار چندانی ندارد، همین است. چون بعد دیگر نمی‌شود یک طرح ایرانی را با برند خارجی فروخت!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

سر‌پل‌ذهاب با «ذال» نوشته می‌شود، نه با «ز» زلزله

٩٦/٠٨/٢٥
درباره حضور پرتعداد بازیگران در جایگاه اجرا، به بهانه عبدی‌شو

پا تو کفش من نکن!

٩٦/٠٨/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 512

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

خدمت خالصانه

٩٦/٠٨/٢٥
تلگجیم

تلگجیم 512

٩٦/٠٨/٢٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای ما در مقایسه با سبک زندگی پیامبر (ص) و امامان‌ معصوم‌مان(ع)

پدران ما و ما

٩٦/٠٨/٢٥
آنتن

جیم بدون نمک!

٩٦/٠٨/٢٥
چهره هفته

سوشا در جستجوي پاتريك

٩٦/٠٨/٢٥
جارچی

جارچی 512

٩٦/٠٨/٢٥
پایان نامه

مثلا ما همه مقصریم ...

٩٦/٠٨/٢٥
مهدی برادران رئیس هیئت فوتبال استان خراسان در گفت و گو با جیم خبر داد

به دنبال حذف ورزشگاه ثامن نیستیم

٩٦/٠٨/٢٥
درباره جایزه‌های ادبی و کتاب سال ایران به بهانه برگزاری اولین دوره جایزه احمد محمود

قلم های مطلا

٩٦/٠٨/٢٥
کافه جهان نما

اراک، دیاری در مسیر جاده ابریشم...

٩٦/٠٨/٢٥
گفت‌و‌گو با حجت الاسلام واعظ موسوی درباره سحر و جادو

سحر و جادو دکان است

٩٦/٠٨/٢٥
شگرد

قبل از فروش گوشی آیفون‌ چه کنیم؟

٩٦/٠٨/٢٥
شاخ هفته

قطار بازی

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

بازار رمالی در فوتبال دودوتا چارتای ساده

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

اندر حکمت قیمه و ماست!

٩٦/٠٨/٢٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 512

٩٦/٠٨/٢٤
دات کام

ساوند کلاود؛ غنیمتی برای موزیک دوستان

٩٦/٠٨/٢٥
تبلیغات