چخوف  این چخوف عجیب!
جاكتابي

چخوف این چخوف عجیب!

نویسنده : الهام يوسفي

 کسی نمی‌داند؟! که آیا این 

از اقبال روس‌هاست یا از بد اقبالی سایر نقاط جهان. شاید هم این را باید در آب‌ و هوای اجتماعی و سیاسی و مذهبی روسیه جست، که غول‌های ادبیات را در خود پرورده... چه کسی است که اهل داستان و ادبیات و رمان باشد، اما تولستوی، داستایوسکی، بولگاکف، گوگول و چخوف، این چخوف نازنین! را نشناسد.

چخوفی که بیمار بود و تنها 44 سال زیست، اما بیش از 700 اثر ادبی خلق کرد. داستان‌های‌ کوتاهش بی‌رقیب بود و نمایش‌نامه‌های بی‌نظیرش او را بعد از شکسپیر بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس جهان کرد. اگرچه نمایش‌نامه‌های چخوف، از اهمیت ویژه و غیرقابل انکاری برخوردارند، اما باید به وقت خود از آن‌ها سخن گفت. اکنون سخن از داستان‌های کوتاهی است که چخوف در این سال‌‌های کوتاه زندگی و در کنار اشتغال به طبابت، آن‌ها را نوشت. داستان‌هایی که هر کدام خواننده را با نمایی از زندگی مردمان و آدم‌هایی که نمی‌شناسد و فرصت شناختن آن‌ها را هم ندارد، مواجه می‌کند. چخوف، خالق داستان‌های تراژیکی است که در بطن خود نوعی طنز تلخ را به کام مخاطب می‌ریزد. چخوف آینه‌دار فضای اجتماعی عصری است که در آن زیسته و خوب و بد و زشت و زیبایش را در کالبدی هنرمندانه ریخته و با جهان شگرف کلمات، دنیایی را تصویر می‌کند که هست، اما کاش نبود... 

 

طبیب روزهای دردمند روسیه...

داستان‌های چخوف به درد این روزهای ما می‌خورد، روزهایی که رمان و ادبیات، در یک اقدام اجتناب‌ناپذیر به سوی سیاهی و پوچی گام برمی‌دارد. اما چخوف مانند یک انسانِ دردمند و نگران، تصویرگر جهانی شده که می‌بیند، جهانی که آدم‌ها در آن حرف هم را نمی‌فهمند، بر مبنای ارزش‌های غلط رفتار می‌کنند، در مقابل شر و بدی منفعل‌اند، و فقر و فحشا و تضاد طبقاتی دارد از پا در می‌آوردشان. داستان‌های کوتاه چخوف به صورت پراکنده ترجمه و چاپ شده است. اما کامل‌ترین مجموعه منتشر شده از او، مجموعه‌ای است 10 جلدی، که دربردارنده داستان‌های کوتاه او نیز هست و با ترجمه بسیاری خوب «سروژ استپانیان»، یک بسته عالی مطالعاتی برای روزهای‌ باقی‌مانده سال، مخصوصاً برای روزهای پاییزی که به زودی از راه می‌رسند.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧