رنگ و بوی آخرین حرف‌ها
آنچه مي‌توان در وصيت‌نامه نوشت

رنگ و بوی آخرین حرف‌ها

نویسنده : محمد امين شركت اول

وصیت‌نامه را می‌توان حاصل عمر هر فرد دانست، چرا که در آن نکته‌هایی را می‌گوید که در زندگی خود به آن‌ها رسیده است یا در حسرت به دست آوردنشان بوده، مسیرهای خطایی که رفته را می‌گوید تا بازماندگانش از آن مسیرها دوری بجویند و بسیار حرف‌های دیگر. در اسلام به نوشتن وصیت‌نامه بسیار تأکید شده است، وصیت‌نامه‌نویسی هم آدابی دارد که اسلام آن‌ها را برای ما گفته است.

با حجت‌الاسلام سیدمهدی واعظ‌موسوی به گفت‌وگو می‌نشینیم تا برای‌مان از آداب وصیت‌نامه نویسی در اسلام بگوید.

نوشتن وصیت‌نامه بر دو گروه از مردم واجب شده است، یک گروه کسانی هستند که از خود مالی را به جای می‌گذارند و دیگری گروهی که حقی برگردن‌شان است، خواه آن حق از سمت خدا باشد و خواه از سمت مردم. تقریباً می‌توان گفت که تمامی انسان‌ها حداقل در یکی از این دو گروه جای می‌گیرند و به همین سبب برای هر زن و مردی که به سن تکلیف رسیده‌ واجب است که وصیت‌نامه‌ای برای خود بنویسند.
هر فرد باید در وصیت‌نامه خودش تکلیف اموالش را مشخص کند، اگر حق الناسی بر گردنش هست ذکر کند تا در صورت امکان ورثه او آن را پرداخت کنند، اگر نماز قضا یا روزه‌ای دارد باید به تعداد ذکر کند تا برایش انجام دهند.
با این حال وصیت‌نامه بیشتر رنگ و بویی معنوی و عرفانی دارد تا مالی و دنیوی، فرد در وصیت‌نامه خود قرار است آخرین حرف‌هایش را با اطرافیانش بزند، می‌توان از احادیث ائمه یا سخنان بزرگان استفاده کند یا تجربه‌ای از زندگی خود را بگوید. وصیت‌نامه به دلیل نوع موقعیتی که در بین اطرافیان دارد می‌تواند تأثیر زیاد بر آنان بگذارد و حتی می‌تواند نوعی باقیات‌الصالحات باشد به طوری که با تذکر نکته‌ای به افراد، آن‌ها را از یک کار بیهوده باز دارد و حتی به سمت یک کار نیک و پسندیده سوق دهد.
همان طور که وصیت‌نامه‌های معصومین (ع) و سایر بزرگان دین ما همیشه به عنوان الگویی جامع، چکیده و کاربردی برای همه مسلمانان بوده است، حرف‌هایی که بهترین انسان‌های خلقت در اواخر زندگی‌شان گفته‌اند به طبع باید حرف‌ها و نکته‌هایی مهم و کارآمد برای ما باشد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧