یک چوب  برای عاشقی
بیس‌بال و سافت‌بال از فیلم‌های هالیودی تا زمین‌های خاکی مشهد

یک چوب برای عاشقی

نویسنده : مازیار حکاک

بیس‌بال از آن دست ورزش‌های محبوب و پرطرفداری است که در کشور ما  مهجور واقع شده است. بیشترین اطلاعات ما از این رشته ورزشی محدود به فیلم‌های آمریکایی و کودکان عشق بیس‎بال است. جالب است بدانید این ورزش در کنار دیگر ورزش‌هاي مشتق شده از آن یعنی سافت‌بال در مشهد فعال است. در این مطلب نگاهی داریم به این ورزش مهیج که به گفته دبیر انجمن لذت یک بار زدن توپ بیس‌بال کافی است برای عاشقی.

 

بیس‌بال از کجا شروع شد؟

بیس‌بال از بازی‌های متعددی که با چوب و توپ بازی می‌شدند مشتق شده است، از جمله این بازی‌ها می‌توان ورزش قدیمی «راوندر» که در آمریکای شمالی بازی می‌شد، ورزش انگلیسی «کریکت» و ورزش بسیار قدیمی رومانیايی «اُینا» را نام برد. اگر چه بیس‌بال امروزه در آمریکاي شمالی توسعه بسیار زیادی پیدا کرده اما در حقیقت مهد اولیه آن مشخص نیست و در ابهام است. بسیاری از ورزش‌های بومی و محلی شبیه این ورزش در جای‌جای جهان وجود دارند که می‌توانند به عنوان ریشه ورزش بیس‌بال مورد استناد قرار بگیرند. با این حال بیس‌بال ورزش ملی یا پرطرفدارترین ورزش ایالات متحده آمریکا، کوبا، پورتوریکو، دومینیکن، پاناما، نیکاراگوئه، ونزوئلا در قاره آمریکا و همچنین ژاپن، کره جنوبی و تایوان در آسیا است. در آمریکا لیگ حرفه‌ای بیس‌بال جزو پر طرفدار‌ترین ورزش‌هاست و ستارگان بیس‌بال درآمدی چند برابر فوتبالیست‌های معروف دارند. نزدیک 32 تیم و باشگاه در ام‌ال‌بی یا لیگ برتر بیس‌بال آمریکا فعالیت دارند و ورزشگاه‌های بسیار مجهز برای این ورزش وجود دارد. جالب است بدانید بعد از آمریکا بیس‌بال ژاپن در جهان مطرح است و لیگی معتبر با گردش مالی بالا دارد. 

 

 

ورزشی مهیج با کلی قاعده و قانون

 در بیس‌بال ۹ بازیکن در هر تیم حضور دارند که هر نفر پست ثابتی دارد. در هر مسابقه بیس‌بال دو تیم هر کدام با ترکیب ۹ بازیکن در مقابل هم قرار می‌گیرند. تیمی که داخل زمین قرار می‌گیرد، تیم مدافع و تیمی که برای زدن توپ و گرفتن امتیاز اقدام می‌کند را، تیم مهاجم می‌گویند. هر مسابقه بیس‌بال در ۹ ست یا اینینگ برگزار می‌شود که در هر اینینگ بازیکنان هر تیم یک‌بار در قالب مهاجم و یک‌بار در قالب مدافع انجام وظیفه می‌کنند. تمام بازیکنانی که در حالت دفاع قرار می‌گیرند دارای دستکش می‌باشند. ضمنا تنها بازیکن مدافع که دارای حفاظ می‌باشد، گیرنده است و گوشه زمین مستقر است. زمين بيس‌بال از دو مربع كوچك و بزرگ تشكيل مي‌شود. طول هر ضلع مربع بزرگ بيش از سه برابر مربع كوچك است. مربع كوچك در يكي از گوشه‌هاي مربع بزرگ قرار دارد و در هر گوشه آن يك خانه يا قرارگاه است. در واقع دو تا زمین فوتبال را باید کنار هم بگذارید تا یک زمین بیس‌بال داشته باشیم.

در یک توضیح ساده در بازی توپی توسط بازیکنی به نام «پیچر» به سوی بازیکنی از تیم حریف که «بتر» نام دارد، پرتاب می‌شود. او با یک چوب دایره‌وار و نرم که بت نامیده می‌شود، به توپ ضربه می‌زند. بازیکنان تیم مدافع برای دریافت توپ در جای جای زمین موضع گرفته‌اند. اگر یکی از بازیکنان تیم مهاجم بتواند قبل از گرفته شدن توپ توسط بازیکنان تیم مقابل، سه علامت مشخص شده در زمین را که بیس نام دارند لمس کرده و در نهایت دست خود را به جایی که در انتهای مسیر مشخص شده بگذارد، امتیاز به نام تیم آن‌ها به ثبت خواهد رسید. 

 

بیس‌بال و نسخه کوچک شده‌ای به نام سافت‌بال!

اگر بخواهید خیلی ملموس تفاوت سافت‌بال و بیس‌بال را لمس کنید، تفاوت این دو شبیه فوتبال و فوتسال است. با این تفاوت که توپ سافت‌بال نسبت به بيس‌بال بزرگتر و سنگين‌تر است. به علاوه این که سافت‌بال در زمين كوچك‌تري برگزار مي‌شود و تعداد اينينگ‌ها 7 است. به همین خاطر است بیس‌بال را در تقابل با سافت‌بال، هاردبال هم می‌نامند. جالب است بدانید که سافت‌بال و بیس‌بال تا قبل از المپیک لندن، المپیکی بوده‌اند و در تقابل با کشتی فعلا از بین ورزش‌های المپیکی حذف شده است، اما بناست بعد از المپیک 2016 ریو برای حضور این ورزش در المپیک رای‌گیری شود. البته با ذکر این نکته که سافت‌بال بانوان و بیس‌بال آقایان در المپیک حضور داشته‌اند. در ایران هم سرمایه گذاری روی این دو رشته به همین ترتیب است.

البته اوضاع ایران در آسیا چندان مناسب نیست و فاصله زیادی بین بیس‌بال ایران و شرق آسیا وجود دارد. با این حال بیس بال ایران در رده 48 ام رنکینگ جهانی است که از زمان حضور مربیان خارجی همین رتبه محقق شده است. 

نظرات کاربران
کد امنیتی