يك سال پيش،همين روزها
يك سال پيش،همين روزها

يك سال پيش،همين روزها

نویسنده : گروه صفحه آرایی

دشمنان سياسي در برابر هم: باراك اوباما رودر روي بن‌لادن. رقباي تجاري: بيل گيتس در برابر استيو جابز (اين هم مثل بن‌لادن آن موقع كه كه در قيد حيات بود البته). رقباي ورزشي: گوارديولا و مورينيو، مسي و رونالدو و خيلي‌هاي ديگر كه مردم كوچه و بازارعاشق شايعاتي هستند كه درباره‌ دعواهايشان ساخته مي‌شود. رودررويي اين رقبا يكي از هيجان‌انگيزترين صحنه‌هاي دنياي امروز است. روزنامه‌هاي زرد تيترهاي جنجالي از پينگ پنگ‌هاي لفظي اين زوج‌ها را بزرگ مي‌كنند و در وسايل نقليه عمومي (بدون ذكر نام و صنف خاص!) حرف از دعواهاي صريح‌تر آن‌هاست. مثل دورهمي‌هايي كه از دعواهاي خروس‌جنگي‌ها لذت مي‌برند و مثل جنگ‌هاي گلادياتوري روم باستان، لذت حيرت‌انگيزي از اين شاخ به شاخ شدن‌ها نصيب تماشاچي‌ها مي‌شود. دنياي گرافيك هم سر و كارش با تماشاچي‌هايي ا‌ست كه به سياق نياكانشان همين خلق و خو را دارند. اگر زوج‌هاي متمدن سياسي و اقتصادي و ورزشي در دنياي مدرن ادب و احترام را در ظاهر حفظ مي‌كنند و تمام توان‌شان را به كار مي‌برند كه بدترين چيزها را در هاله‌اي از بهترين‌ الفاظ بپيچند، با اين حال تاثيري كه در ذهن مردم مي‌گذارند، همان برخوردهاي صريح و فيزيكي است. نبرد قلعه‌نويي و علي دايي چه در فضاي تك و پاتك‌هاي كلامي، چه در زمين چمن، در ذهن تماشاچي و مخاطب همان دست به يقه شدن‌هاي فيزيكي را تداعي مي‌كند. طرح يك سال قبل جيم هم همان چيزي است كه در ذهن مردم از اين برخوردها نقش مي‌بندد. تركيبي  از تصوير فريادهاي علي دايي و قلعه‌نويي با مچ انداختن دو تا از بچه‌هاي جيم.

نظرات کاربران
کد امنیتی