سه قلوهای یک روحانی شوخ طبع
در باره فیلم فرشته‌ها با هم می‌آیند تازه‌ترین اثر سینمای ایران درباره روحانیت

سه قلوهای یک روحانی شوخ طبع

نویسنده : احسان رحیم زاده

 

 

«فرشته‌ها با هم می‌آیند» فیلمی است که از دیدنش پشیمان نمی‌شوید‌؛ به شرطی که سطح توقع‌تان را متعادل کنید و انتظار یک فیلم درخشان درجه یک را نداشته باشید. فیلم دستتان را می‌گیرد و شما را داخل زندگی خصوصی یک روحانی جوان می‌برد. طلبه‌‌ای که مثل مردم عادی شغلی خدماتی (برق کار ساختمان) دارد و با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کند. «حامد محمدی» کارگردان فیلم در نمایش ریزه‌کاری‌های شخصیت یک روحانی موفق عمل کرده است. او زندگی روزمره طلبه جوان را در دل مناسبات خانوادگی و اقتصادی بررسی می‌کند و نشان می‌دهد قهرمان قصه‌اش یک مرد عجیب و غریب دست نیافتنی نیست. او هم دغدغه نان دارد و برای تامین هزینه اجاره خانه و سیرکردن شکم بچه‌ها باید صبح تا شب بدود. با این حال فیلمنامه در همین نقطه متوقف می‌ماند و از مرحله توصیف فراتر نمی‌رود. داستان بر بستری کم تنش روایت می‌شود و خبری از نقطه عطف و تحول شخصیت نیست. به دنیا آمدن نوزادان سه قلو واقعه‌ای نیست که بشود قصه را بر مبنایش به دو نیمه دسته‌بندی کرد. بعد از به دنیا آمدن این کودکان تغییر و تحولی در رفتار و نگرش طلبه جوان ایجاد نمی‌شود و او بر همان مدار ابتدایی حرکت می‌کند. به‌همین خاطر است که هنگام تماشای فیلم احساس می‌کنید با یک فیلم ساده تلویزیونی طرف هستید. فیلم ساختن درباره زندگی روحانیون زمانی برای مخاطبان کنجکاو کننده بود؛ اما در چند سال اخیر، فیلم‌های زیادی در این حوزه ساخته شد و تماشاگران بازیگران زیادی را در نقش روحانی  مشاهده کردند. سینمای ما در این مرحله به فیلم‌هایی نیاز دارد که بتوانند روحانیت را در موقعیت‌های جدید داستانی قرار دهند. در بین فیلم‌های ساخته شده آن‌هایی موفق‌تر بوده‌اند که شخصیت روحانی را در مواجهه با مردم کوچه و خیابان تصویر کرده‌اند. در فیلم «فرشته‌ها با هم می‌آیند» طلبه جوان در یک پروژه سینمایی به عنوان بازیگر مشغول به کار می‌شود تا جنبه‌های اجتماعی اثر تقویت شود. البته حجم زیادی از فیلم به ماجراهای این پروژه سینمایی اختصاص پیدا می‌کند و یکدستی اثر دچار خدشه می‌شود. با وجود نقاط ضعف مورد اشاره برای توصیه فیلم به شما خوانندگان محترم دلایل زیادی داریم. منوچهر محمدی، تهیه کننده فیلم (پدر کارگردان!) آثار موفقی چون «مارمولک»، «زیر نور ماه» و «طلا و مس» را در کارنامه دارد و رکورد تهیه فیلم‌های مرتبط با روحانیت را از آن خود کرده است. جواد عزتی نیز برای سومین بار در نقش یک روحانی ظاهر شده و در خلق شخصیت یک روحانی شوخ طبع و بامزه موفق عمل کرده است. حامد محمدی، کارگردان اثر نیز همانی است که فیلمنامه‌های «طلا و مس» و «حوض نقاشی» را نوشته است. او در اولین فیلمش نشان داده ‌علاقه‌ای به جذب مخاطبان خاص و جشنواره‌ای ندارد و می‌خواهد قصه‌گویی را در سینما تمرین کند.

 

نظرات کاربران
کد امنیتی