وقتی روی‌تان کم است!
وقتی روی‌تان کم است!

وقتی روی‌تان کم است!

نویسنده : وجیهه محمد پور

درد بی درمان بعضی افراد که هم حرف برای گفتن دارند و هم نظرات‌شان به درد به خور است اما در جمع حرف نمی‌زنند، «کمرویی» است! این افراد از حضور در جمع احساس ناراحتی می‌کنند و واهمه دارند مورد تمسخر قرار بگیرند یا دیگران آن‌ها را تحقیر کنند. برای همین نمی‌توانند با اطرافیان ارتباط خوبی برقرار کنند. وقتی هم در جمعی حضور پیدا می‌کنند کلی سرخ و سفید می‌شوند و قلب‌شان آن قدر تند می‌زند که صدایش را همه می‌شنوند! پس مقالبه با کمرویی و درمان این درد خودش برای خیلی‌ها نصف راه مهارت حرف زدن است.

 اول از همه شما سلام کنید. هم ثوابش را می‌برید و هم شما اولین قدم برای ارتباط با دیگران را برداشته‌اید. بعد از سلام شروع کنید به احوال‌پرسی و حال و احوال دیگران را بپرسید. در مورد کارشان یا حتی مدل موی‌شان سئوال کنید یا اگر جای تعریف دارد از آن تعریف کنید. وقتی شروع در جمع با شما باشد به شما اعتماد به نفس می‌دهد.

 فکر نکنید آدم ضعیفی هستید و آدم‌ها با دیدن‌تان از شما ایراد می‌گیرند یا حرف‌های‌تان به درد نمی‌خورد، تمرین کنید در مورد خودتان جملات مثبت به کار ببرید؛ مثلا من آدم توانمندی هستم، من می‌توانم مهربان باشم، من می‌توانم خوب حرف بزنم، من شخصیت محترمی دارم و...

 به روابط‌تان مثبت فکر کنید. اگر فکر کنید همیشه روابط‌تان با شکست مواجه می‌شود و مزخرف است بلافاصله در ارتباط با یک نفر دچار دلهره می‌شوید پس نسبت به روابط خود خوشبین باشید.

 با حضور در جمع یک گوشه ننشینید، سعی کنید در مرکز جمع بنشینید و اگر نمی‌خواهید خیلی حرف بزنید حداقل درباره صحبت‌های دیگران اظهار نظر کنید. نظرتان را بدون موضع و تهدید بیان کنید. همیشه حرف واقعی خودتان را بزنید و نخواهید ادای دیگران یا نظر دیگران را بنویسید.

 با اطرافیان‌تان مهربان باشید، با آن‌ها همدلی کنید، آن‌ها را دوست داشته باشید تا آن‌ها شما را دوست داشته باشند. رابطه عاطفی به ما جرات حضور در جمع و بعد جرات حرف زدن می‌دهد.  

 تحمل خودتان را زیاد کنید و آدم ریسک پذیری بشوید. چون ممکن است نظر شما با استقبال مواجه نشود، پس انتظارات واقع‌بینانه از خودتان داشته باشید. قرار نیست همه صحبت‌های شما مورد توجه باشد به خودتان یادآوری کنید این موضوع برای همه همین جوری است نه فقط برای شما.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
کافه جهان نما

دهلی نو شهر سکانس های بی پایان

٩٥/١١/٢٨
شگرد خفن

چگونه از دست اینترنت اکسپلورر خلاص شویم

٩٥/١١/٢٨
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١١/٢٨
شاخ هفته

پلک بگشا صنما، صبح مرا روح ببخش

٩٥/١١/٢٨
تلگجیم

تلگجیم 475

٩٥/١١/٢٨
درباره شخصیت‌های فیلم‌های ماجرای نیمروز، سیانور و امکان مینا و تصویری که از سازمان منافقین برای ما می‌

ماجرای منافقین

٩٥/١١/٢٨

نفس های آخر

٩٥/١١/٢٨
چند روایت برای این‌که روزهای قبل از عیدمان متفاوت شود

عید نوروز را از اسفند شروع کنیم

٩٥/١١/٢٨
آنتن

ظرفیت پشت یخچال تکمیل است

٩٥/١١/٢٨
مستند «فیلمی ناتمام برای دخترم سمیه»؛ روایتی پی پرده از گروهک تروریستی منافقین

قربانی ایدئولوژی پدر

٩٥/١١/٢٨
جاکتابی

مردی که گورش گم شد

٩٥/١١/٢٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا 475

٩٥/١١/٢٨
فتوچاپ

فتوچاپ 475

٩٥/١١/٢٨
مینیمال

کی عروسی گرفتن از مد می افتد؟

٩٥/١١/٢٨
درباره برد شیرین آبی‌ها در دربی یکشنبه که به یک قهرمانی می‌ارزید

تیم خوب منصوریان، تیم بد برانکو!

٩٥/١١/٢٨
چهره هفته

در چیستی اصولگرایی

٩٥/١١/٢٨
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و ناله های ایشان

٩٥/١١/٢٨
درباره انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال و پایان کشمکش برای نیمکت

«ویچ» غیر کروات این بار برای والیبال

٩٥/١١/٢٨
جارچی

جارچی 475

٩٥/١١/٢٨
نکاتی درباره زندگی ورزشی و شخصی مربی جدید تیم‌ملی والیبال ایران

کولاک کن کولاکوویچ!

٩٥/١١/٢٨
تبلیغات
تبلیغات