وقتی روی‌تان کم است!
وقتی روی‌تان کم است!

وقتی روی‌تان کم است!

نویسنده : وجیهه محمد پور

درد بی درمان بعضی افراد که هم حرف برای گفتن دارند و هم نظرات‌شان به درد به خور است اما در جمع حرف نمی‌زنند، «کمرویی» است! این افراد از حضور در جمع احساس ناراحتی می‌کنند و واهمه دارند مورد تمسخر قرار بگیرند یا دیگران آن‌ها را تحقیر کنند. برای همین نمی‌توانند با اطرافیان ارتباط خوبی برقرار کنند. وقتی هم در جمعی حضور پیدا می‌کنند کلی سرخ و سفید می‌شوند و قلب‌شان آن قدر تند می‌زند که صدایش را همه می‌شنوند! پس مقالبه با کمرویی و درمان این درد خودش برای خیلی‌ها نصف راه مهارت حرف زدن است.

 اول از همه شما سلام کنید. هم ثوابش را می‌برید و هم شما اولین قدم برای ارتباط با دیگران را برداشته‌اید. بعد از سلام شروع کنید به احوال‌پرسی و حال و احوال دیگران را بپرسید. در مورد کارشان یا حتی مدل موی‌شان سئوال کنید یا اگر جای تعریف دارد از آن تعریف کنید. وقتی شروع در جمع با شما باشد به شما اعتماد به نفس می‌دهد.

 فکر نکنید آدم ضعیفی هستید و آدم‌ها با دیدن‌تان از شما ایراد می‌گیرند یا حرف‌های‌تان به درد نمی‌خورد، تمرین کنید در مورد خودتان جملات مثبت به کار ببرید؛ مثلا من آدم توانمندی هستم، من می‌توانم مهربان باشم، من می‌توانم خوب حرف بزنم، من شخصیت محترمی دارم و...

 به روابط‌تان مثبت فکر کنید. اگر فکر کنید همیشه روابط‌تان با شکست مواجه می‌شود و مزخرف است بلافاصله در ارتباط با یک نفر دچار دلهره می‌شوید پس نسبت به روابط خود خوشبین باشید.

 با حضور در جمع یک گوشه ننشینید، سعی کنید در مرکز جمع بنشینید و اگر نمی‌خواهید خیلی حرف بزنید حداقل درباره صحبت‌های دیگران اظهار نظر کنید. نظرتان را بدون موضع و تهدید بیان کنید. همیشه حرف واقعی خودتان را بزنید و نخواهید ادای دیگران یا نظر دیگران را بنویسید.

 با اطرافیان‌تان مهربان باشید، با آن‌ها همدلی کنید، آن‌ها را دوست داشته باشید تا آن‌ها شما را دوست داشته باشند. رابطه عاطفی به ما جرات حضور در جمع و بعد جرات حرف زدن می‌دهد.  

 تحمل خودتان را زیاد کنید و آدم ریسک پذیری بشوید. چون ممکن است نظر شما با استقبال مواجه نشود، پس انتظارات واقع‌بینانه از خودتان داشته باشید. قرار نیست همه صحبت‌های شما مورد توجه باشد به خودتان یادآوری کنید این موضوع برای همه همین جوری است نه فقط برای شما.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

سر‌پل‌ذهاب با «ذال» نوشته می‌شود، نه با «ز» زلزله

٩٦/٠٨/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 512

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

خدمت خالصانه

٩٦/٠٨/٢٥
درباره حضور پرتعداد بازیگران در جایگاه اجرا، به بهانه عبدی‌شو

پا تو کفش من نکن!

٩٦/٠٨/٢٥
تلگجیم

تلگجیم 512

٩٦/٠٨/٢٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای ما در مقایسه با سبک زندگی پیامبر (ص) و امامان‌ معصوم‌مان(ع)

پدران ما و ما

٩٦/٠٨/٢٥
آنتن

جیم بدون نمک!

٩٦/٠٨/٢٥
درباره جایزه‌های ادبی و کتاب سال ایران به بهانه برگزاری اولین دوره جایزه احمد محمود

قلم های مطلا

٩٦/٠٨/٢٥
چهره هفته

سوشا در جستجوي پاتريك

٩٦/٠٨/٢٥
جارچی

جارچی 512

٩٦/٠٨/٢٥
کافه جهان نما

اراک، دیاری در مسیر جاده ابریشم...

٩٦/٠٨/٢٥
پایان نامه

مثلا ما همه مقصریم ...

٩٦/٠٨/٢٥
شگرد

قبل از فروش گوشی آیفون‌ چه کنیم؟

٩٦/٠٨/٢٥
مهدی برادران رئیس هیئت فوتبال استان خراسان در گفت و گو با جیم خبر داد

به دنبال حذف ورزشگاه ثامن نیستیم

٩٦/٠٨/٢٥
گفت‌و‌گو با حجت الاسلام واعظ موسوی درباره سحر و جادو

سحر و جادو دکان است

٩٦/٠٨/٢٥
شاخ هفته

قطار بازی

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

اندر حکمت قیمه و ماست!

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

بازار رمالی در فوتبال دودوتا چارتای ساده

٩٦/٠٨/٢٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 512

٩٦/٠٨/٢٤
دات کام

ساوند کلاود؛ غنیمتی برای موزیک دوستان

٩٦/٠٨/٢٥
تبلیغات