اسب حیوان نجیبی است!
پرونده‌ای برای معرفی ورزشی گران، اما مهیج

اسب حیوان نجیبی است!

نویسنده : محمدرضا ضیا

سوارکاری ورزشی مهیج است که مدال‌های آن، تقریبا منحصر به اروپا و مخصوصا کشورهای انگلیس و آلمان شده است. ورزشی که برای ما فقط در حد یک تفریح مهیج است. کورس، پرش با اسب و درساژ سه رشته‌ متداول حرفه‌ای سوارکاری هستند که در گوشه و کنار دنیا رشته‌های بومی دیگری هم هستند. از ارابه‌رانی که از تمدن رم و یونان می‌آید و هنوز هم جریان دارد گرفته تا چوگان که رشته‌ بومی ایرانی است، این رشته‌ها در مسابقات بین‌المللی کمرنگ‌ترند.

سرعت نامحدود

سوار اسب‌تان می‌شوید و از یک نقطه‌ شروع به تاخت می‌روید تا یک خط پایان! طول این خط پایان در مسابقات کورس در بیشتر موارد از 5 کیلومتر تجاوز نمی‌کند. تصاویر مسابقات این‌چنینی را در کشور خودمان، فقط گاهی در شهر گنبد دیده‌ایم. مسابقات کورس در المپیک جایی ندارد، اما به صورت بین‌المللی و تورنومنتی برگزار می‌شود.

پرواز بدون بال




پرش با اسب متداول‌ترین رشته سوارکاری است. رشته‌ای که می‌توان خود آن را هم به دو نوع تقسیم کرد. 

اولی پرش از روی موانع میله‌ای با ارتفاع‌های مختلف که انداختن هر کدام از میله‌ها برای سوار و سوارکار امتیاز منفی است. ارتفاع و عرض هر مانع هم متغیر است. این نوع پرش به صورت جداگانه یک مدال تیمی و یک مدال انفرادی در المپیک دارد.

 نوع دوم هم پرش صحرايي است. در اين رشته سواركار از روی موانع پیش ساخته شده‌ طبیعی یا غیر طبیعی مثل تنه‌های بزرگ درخت روی هم چیده شده، چاله‌های پر شده با آب، دیوار یک کلبه‌ی چوبی است. معمولا راه هم ناهموار و در شیب ساخته می‌شود. سختی این رشته به عجیب غریب و بدون نظم بودن مانع‌ها و شكل زمين مسابقه است. این مسابقات در المپیک، به صورت ترکیبی با رشته‌ پرش و درساژ در دو بخش انفرادی و تیمی است. در ایران ما فقط نوع اول را داریم و تقریباً تمام تمرکز سوارکاری ایران روی پرش با اسب کلاسیک و از روی موانع میله‌ای روی هم قرار گرفته است. تیم ملی‌ نیز اگر تشکیل و برای مسابقاتی فرستاده می‌شود، در همین رشته است!

رقصِ اسب!

درساژ نهایت هنر آموزش دادن به اسب و نهایت ارتباط عاطفی بین اسب و سوار آن است. در این رشته شما با حرکات بدن‌تان روي اسب، به او یاد می‌دهید که با قدم برداشتن منظم و خاص پاها و دست‌هایش، حرکات ریتمیک و زیبا انجام دهد! در یک کلام می‌شود اسم درساژ را «باله اسب» گذاشت. در این رشته معمولا خانم‌ها جلوتر از آقایان مقام‌ها را درو می‌کنند!

در ایران فعالیت در رشته درساژ خیلی کم و فقط محدود به تهران و یکی دو استان است.

راه ورود به این ورزش گران!

اول از هر چیز خیال‌تان را راحت کنیم که در مشهد فعلا به جز پرش با اسب، رشته‌ حرفه‌ای دیگری در سوارکاری نداریم.13 باشگاه فعال در مشهد وجود دارد که بیشتر آن‌ها یا در شاندیز و طرقبه هستند و یا در جاده چناران. برای این که بخواهید سوار اسب شوید، اول باید به یکی از این باشگاه‌ها بیایید و در یک کلاس آموزشی ثبت نام کنید. کلاس‌های همه باشگاه‌ها تقریبا در همه‌جا یک قیمت است. برای مثال در باشگاه انجمن سوارکاری مشهد که زیر نظر هیئت سوارکاری است، 10 جلسه‌ 45 دقیقه‌‌ای، 300 هزار تومان برای‌تان آب می‌خورد. البته قبل از آن باید یک سری لباس و وسیله هم بخرید که حدود قیمت‌شان را در جدولی آورده‌ایم. قیمت‌شان هم به خارجی یا ایرانی بودن و کیفیت‌شان بستگی دارد. طبق معمول، شما در این 10 جلسه، سواری گرفتن از اسب و کنترل آن را مقدماتی یاد گرفته‌اید. بقیه‌ کار به استعداد شما بستگی دارد و مدت خاصی ندارد. دوره‌ها همین طور 10 جلسه به 10 جلسه ادامه دارد و شما برای هر کدام 300 هزار تومان پول می‌دهید. در دوره‌های بعدی پریدن را از ارتفاع‌های پایین شروع می‌کنید و پله پله بالا می‌روید تا برای شرکت در مسابقه آماده شوید. بعضی باشگاه‌ها هم به جای 10 جلسه، 30 جلسه‌ای قرارداد می‌بندند و همان اول 900 هزار تومان می‌گیرند. 

برای مسابقه دادن هم حتماً نباید اسب مال خودتان باشد. با صاحب یک اسب توافق می‌کنید و استارت شرکت در مسابقات استانی را می‌زنید و می‌روید به سوی حرفه‌ای شدن. نخواستید حرفه‌ای شوید هم هر از چندگاهی تجربه کردن این ورزش پر هیجان، انگیزه کمی برای یادگیری‌اش نیست! 

اگر هم بچه مایه‌دارید می‌توانید اسب بخرید. دارندگی و برازندگی! منتها قیمت اسبی که سرش به تنش بی‌ارزد از 15-20 میلیون تومان شروع می‌شود و سقفی هم ندارد. هزینه‌ نگهداری‌اش هم ماهانه بین 700 هزار تا یک میلیون تومان است و این هزینه را به باشگاه می‌دهید تا اسب‌تان را نگه دارد و علوفه و غذایش را تامین کند.

 کف قیمت(تومان)سقف قیمت(تومان)

شلوار سوارکاری130،0001،200،000

کلاه60،000500،000

چکمه250،0001،300،000

تی‌شرت100،000200،0000

کت(برای مسابقه رسمی)800،0001،500،000

 

تنها ورزشی که محدودیت جنسيت ندارد!

شاید در مسابقات سوارکاری جهانی دیده باشید که زنان و مردان در درساژ و پرش جدا از هم نیستند و سوارکاری از معدود ورزش‌هایی است که توان خانم‌ها و آقایان در آن یکسان در نظر گرفته شده است.

در ایران هم این امکان وجود دارد و این تنها ورزشی است که در آن خانم‌ها و آقایان در یک مسابقه با هم می‌توانند در کشور رقابت کنند.در پرش تیمی، هم اعضای تیم می‌توانند از زن و مرد تشکیل شوند.

نظرات کاربران
کد امنیتی