ممکن است در سری جدید با چهره‌های سیاسی شوخی کنیم
گفت وگو با امیرحسین قهرایی کارگردان پرمخاطب‌ترین دوربین مخفی‌های ایرانی

ممکن است در سری جدید با چهره‌های سیاسی شوخی کنیم

نویسنده : مريم ضيغمي

شوخی با هنرمندان، فوتبالیست‌ها، خوانندگان و بازیگران مطرح کشورمان آن هم در حالی که مقابل دوربين مخفی قرار می‌گیرند و در مقابل یک اتفاق واكنش نشان می‌دهند برای خیلی از مردم جالب و تماشایی است. امیرحسین قهرایی به عنوان کسی که از ظرفیت‌های دوربین مخفی برای سرگرم کردن مخاطب استفاده می‌کند مدتی است سری جدید برنامه‌هایش را به‌نام «شوخی با شما» در ادامه برنامه‌های «شوخی با ستارگان» عرضه کرده است و این جسارت را داشته تا به سراغ افراد شناخته شده و محبوب مردم برود. با «امیرحسین قهرایی» به عنوان یکی از معدود کسانی‌که برنامه دوربین مخفی را در کشور تولید می‌کند درباره تولید این اثر و مشکلات آن گفت‌وگویی انجام دادیم که می‌خوانید.

  چرا دوربین مخفی در ایران جدی گرفته نمی‌شود و تعداد کمی از کارگردانان به سراغ تولید آن می‌روند؟
 
 چون تولید دوربین مخفی کار بسیار دشواری است، نوع شوخی که می‌کنی، با چه افرادی باشد، یعنی وقتی ما 5 دقیقه دوربین مخفی می‌سازیم ممکن است نصف روز تولیدش طول بکشد، در صورتی که در این مدت زمان می‌توان فیلم و سریال ساخت! بنابراین تهیه کنندگان زمان خود را برای ساخت این‌گونه برنامه‌ها هدر نمی‌دهند. من چند مرتبه از دوستان فیلم‌نامه نویس خواستم تا برایم بنویسند اما دیدم هیچ کدام نمی‌توانند بنابراین به اتفاق همسرم برای این اثر می‌نویسیم.
 شاید یکی از دلایلی که دوستان نمی‌توانند بنویسند خط قرمزهاست...
  درست است، ببینید دوربین مخفی باید به گونه‌ای نوشته شود که وقتی شما عملی انجام می‌دهی واكنش طرف مقابل جالب باشد، به‌طور مثال در یکی از شوخی‌هایی که با شهرام شکوهی و مجید مشیری داشتیم به فراخور واکنشي که بازیگران انجام می‌دادند از توی گوشی راهنمایی می‌کردم که بازی دیگری را اجرا کنند؛ مثلاً زمانی که مجید مشیری به لباس‌های نظامی بازیگرانم نگاه کرد و گفت شما لباس‌های‌تان تقلبی است از توي گوشی به بازیگرانم گفتم پس شما پلیس‌هایی هستید که آمده‌اید اخاذی کنید و به این سمت بروید و سپس زیر گریه بزنید تا مشیری گیرتان بیندازد و از او بخواهيد تا شما را ببخشد. باید بگویم که ما یک طرحی می‌نویسیم اما وقتی شوخی را شروع می‌کنیم، در آن عکس‌العمل هست و غیر قابل پیش‌بینی است و در مقابل عکس‌العمل‌ها تغییر روش می‌دهیم و مطابق طرح کار نمی‌کنیم.
پس ایده‌هایی که می بینیم برای هر فرد طراحی نشده است؟

 ببينید یک شوخی طراحی می‌شود و تمام بازیگران من گوشی دارند و با من در تماس هستند و در پشت صحنه‌های منتشر شده هم شاهدش هستید وقتی کار شروع می‌شود من و همسرم با بازیگران در ارتباطیم و با توجه به عکس‌العمل آن فرد راهنمایی می‌کنیم که چه کاری انجام دهند، خلاصه ما نمی‌دانیم که طرف مقابل چه واكنشی نشان می‌دهد که بخواهیم طرحی بر اساس او بنویسیم. 
 چرا از هنرمندان نمی‌پرسید که علت عکس‌العمل‌شان چیست؟

 توی واکنش‌شان مشخص است. همه آن‌ها اول می‌ترسیدند که کارشان را از دست دهند چون جایی آمده‌اند که اجازه پخش نداشته!
 آیا اتفاق افتاده که مردم یا هنرمندان معروف ناراحت شوند؟

 بله، تاکنون با 300 نفر شوخی کرده‌ام و ممکن است از میان آن‌ها 3 نفرشان بنا به دلایلی ناراحت شوند. من همیشه وقتی می‌خواهم شوخی را شروع کنم اولین دعایم این است که خدایا اگر فردی قرار است ناراحت شود اولین نفر نباشد تا روحیه عوامل
 تخریب نشود چون به محض این‌که تیم ناراحت شود روی همه تاثیر می‌گذارد، در این صورت مجبور می‌شوم شوخی‌ام را شُل کنم. مثلاً در «شوخی با ستارگان» آن قسمتی که آقای توکلی خیلی وحشت کرد آخرین شوخی‌ام بود؛ اگر اولی بود شوخی‌های دیگر را ملایم‌تر می‌کردم و نگران می‌شدم نکند آن‌ها بترسند.
 مشکلات پیش تولید و تولیدتان چه بود؟




 بزرگ‌ترین مشکل من یافتن بازیگر است، یعنی بازیگری را باید پیدا کنم که به جای من بازی و شوخی کند. من برای کارم از بازیگران تئاتر استفاده می‌کنم که در مقابل عکس‌العمل‌ها بتوانند بداهه بازی کنند، بنابراین بخش زیادی از کارم صرف انتخاب بازیگر می‌شود. در مدت 16 روز من از 50 نفر تست گرفتم و از میان آن‌ها 4‌5 نفر را انتخاب کردم که 2 نفرشان را هم به دلیلی ناتوانی در اجرا اخراج کردم. بعد از انتخاب بازیگر مشکل بزرگ دیگرمان آوردن افراد در تله‌مان است، یعنی جایی که دوربین کار گذاشته شده و موقعیت شوخی را فراهم کرده‌ایم. مثلا با مازیار فلاحی یا شهرام شکوهی شوخی کردیم و می‌خواستیم توی کار بیاوریم که کار سختی بود چون آدم‌های معروفی هستند و هزار دغدغه و درگیری دارند و وقت ندارند، معمولاً 3-2 نفر هم همراه‌شان هستند و باید آن‌ها را با ترفندی تنها گیر می‌آوردیم که کار سختی است.
 چرا در تلویزیون ما مانند کشورهای خارجی دوربین مخفی ساخته نمی‌شود؟

 اکنون تنها در کانادا دوربین مخفی ساخته می‌شود و افرادی که می‌سازند زیاد نیستند چون کار سختی است و آدم‌های کار بلد هم کم هستند و نمی‌خواهند خطر کنند. باید طوری شوخی کنیم که به کسی برنخورد و همه چیز باید تحت کنترل باشد، اگر خوب کنترل نکنی ممکن است آدم‌ها ناراحت شوند بنابراین باید خیلی مواظب باشی.
 آیا دوربین مخفی علاوه بر جنبه سرگرم کنندگی کارکرد دیگری هم دارد؟

 شوخی با ستارگان، شوخی با هنرمندان و شوخی با شما را با این هدف تولید کردیم که روی انسانی ستارگان، بازیگران، ورزشکاران و خوانندگانی که شما دوست شان دارید ببینید، علاوه بر آن می‌خواهیم بگوییم که در مقابل یک اتفاق یکسان هر کدام از
 افراد مطرح عکس‌العمل‌های متفاوت انجام می‌دهند و چیزی بیاموزیم.
 برنامه آینده‌تان چیست؟

 تولید این اثر را ادامه خواهیم داد و اکنون در حال نگارش متن‌ها هستیم. قرار است در سری جدید هم با افرادی که مردم دوست شان دارند شوخی کنیم و ممکن است یک آدم سیاسی هم باشد و سراغ فردی خواهیم رفت که ظرفیت شوخی را داشته باشد، فعلا نمی‌گویم که قرار است با چه افرادی شوخی کنیم که آماده نشوند.
نظرات کاربران
کد امنیتی