این گواهینامـــــه تزیينی است!
چرا بعضی از افراد گواهینامه رانندگـــی دارند ولی رانندگی بلد نیستند؟!

این گواهینامـــــه تزیينی است!

نویسنده : مريم شيعه زاده

 

شاید جمله «چه کسی به او گواهینامه داده» را بارها و بارها شنیده باشید. جمله معروفی که بعضا افراد پس از دیدن متخلفان سوار بر مرکب بیان می‌کنند. این بار عزم‌مان را جزم کردیم تا ببینیم چطور ممکن است کسی گواهینامه داشته باشد ولی مهارت رانندگی نداشته باشد؟! چند روزی آموزشگاه‌های رانندگی شهر را زیر پا گذاشتیم و چند نفر از همین افراد را شناسایی کردیم. پس از آن هم گفت‌وگویی داشتیم با مربی‌هایشان و درآخر هم با رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی استان.

ساعت آموزش افراد کم است

بهناز 37 ساله است و می‌گوید چند سالی می‌شود که تعلیم رانندگی می‌دهد. از دوره‌های آموزشی می‌پرسم که می‌گوید: «به نظرم هرکسی نمی‌تواند راننده خوبی باشد مگر به شرط تمرین. ساعات آموزش عملی رانندگی کم است و فرد شاید بتواند جلوی افسر خوب دور بزند و به موقع راهنما بزند اما حقیقت این است که با این ساعات کمی که افراد آموزش می‌بینند، هیچکس راننده تمام و کمال نمی‌شود.»

 

 

مربی دلسوز!

می‌گوید: «از مربی‌ام راضی نیستم. چندین ساعت است تحت تعلیمم اما هنوز آن‌طور که باید آموزش ندیده‌ام» از نرگس می‌خواهم برای ساعت تمرینش که چند دقیقه دیگر آغاز می‌شود من هم با او بروم، مرا به عنوان همراه به مربی معرفی می‌کند و هر سه سوار پراید سفید رنگ می‌شویم. چند متری از آموزشگاه فاصله می‌گیریم که تلفن همراه خانم مربی به صدا در می‌آید و گرم صحبت می‌شود. دقایق می‌گذرد و همین طور که چشمش به خیابان است و گهگاهی به نرگس نکاتی را متذکر می‌شود با تلفن همراه‌اش مشغول گفت‌وگوست. از او می‌پرسم: «حواستان به رانندگی نرگس هست؟» با گوشه چشم نگاهی می‌کند و با اکراه می‌گوید: «مراقبم!» کم‌کم از خیابان شلوغ «حر عاملی» فاصله می‌گیریم و در کوچه‌ای عریض و خلوت از نرگس می‌خواهد ماشین را پارک دوبل کند. نرگس چند بار جلو و عقب می‌رود اما موفق نمی‌شود. مربی می‌گوید: «همین جا باش تا برگردم و دوباره برایت توضیح دهم.» از ماشین پیاده می‌شود و نرگس در این فرصت کوتاه لب به گلایه می‌گشاید و مدام می‌گوید: «دیدی گفتم!» چند دقیقه بعد خانم مربی با دو پاکت شیر از سوپر مارکت بیرون می‌آید ...

 

 

شاگرد بی‌استعداد و آموزش در خیابان‌های شهر!

مربی با ناراحتی وارد دفتر می‌شود. برگه‌ای را روی میز رئیس آموزشگاه می‌گذارد و می‌گوید: «یک میلیون و سیصد هزینه صافکاری شد!» پای صحبت‌هایش می‌نشینم، از دختر جوان تحت تعلیمی گلایه می‌کند و می‌گوید که خودرواش را در چشم به هم زدنی به تیر چراغ برق کوبیده است و به این نکته اشاره می‌کند برخی‌ها وقتی احساس خطر می‌کنند فقط پای‌شان را روی پدال ترمز فشار می‌دهند، که البته بعضی اوقات هم پدال گاز را با ترمز اشتباه می‌گیرند، مثل شاگرد من که هنوز بعد از کلی تمرین این اشتباه فاحش را مرتکب می‌شود، اصلا نمی‌تواند خودرو را کنترل کند، نمی‌دانم چه اصراری دارد که گواهینامه بگیرد، تازه الان من کنارش هستم، فردا که گواهینامه گرفت می‌خواهد چه کار کند؟!! 

 

 

قبولی با شانس!

مصطفی 42 سال دارد و چند سالی است که در یکی از آموزشگاه‌های رانندگی به عنوان مربی مشغول به کار است. وقتی موضوع گزارش را برایش شرح می‌دهم می‌گوید: «چندین بار اتفاق افتاده است که به افراد پس از قبولی در امتحان رانندگی توصیه کرده‌ام چند ساعت دیگر هم تحت آموزش باشند. فرقی ندارد با من یا با مربی دیگری چرا که برای‌شان لازم است و هنوز تسلط کافی بر روی خودرو ندارند! به نظرم این افراد خوش‌شانس هستند که در چند دقیقه آزمون عملی خوب می‌رانند!

 

 

دست و پایم را گم می‌کنم!

طیبه 32 سال دارد و می‌گوید چند باری در امتحان عملی رد شده است. علتش را که می‌پرسم پاسخ می‌دهد: «دست و پایم را گم می‌کنم. وقتی با مربی یا همسرم رانندگی می‌کنم خوب می‌رانم اما افسر را که می‌بینم خودرو خود به خود خاموش می‌شود!! اما به امید خدا این بار گواهینامه‌ام را می‌گیرم»

 

 

روزی امتحان می‌دهم که افسر مهربان باشد!

«کنکور که تمام شد، 3-2 روز بعد در آموزشگاه رانندگی ثبت نام کردم» این جمله را عاطفه می‌گوید که کلاس‌های آموزش رانندگی را می‌گذراند. می‌پرسم رانندگی‌ات چطور است؟ با خنده پاسخ می‌دهد: خیلی تعریفی ندارد! قرار شد روزهای تعطیل را با پدرم تمرین کنم. البته نگران قبولی نیستم. برادرم هم دست فرمان خوبی نداشت اما خیلی راحت قبول شد، بستگی به این دارد که افسر آن روز عصبانی باشد یا نه؟!

 

 

از رانندگی می‌ترسیدم

زهرا می‌گوید: «بیش از 15 سال است که گواهینامه دارم. آن اوایل فقط به اصرار همسر و فرزندانم گواهینامه گرفتم و چون از رانندگی می‌ترسیدم و چند باری تصادف کردم به همین خاطر اصلا پشت فرمان نمی‌نشستم. پس از فوت همسرم و قبولی فرزندانم در دانشگاه تهران مجبور شدم خودم رانندگی کنم.» می‌پرسم پس چطور گواهینامه گرفتید؟ پاسخ می‌دهد: «هنوز هم نمی‌دانم چطور قبول شدم! یادم می‌آید همان اول کار خودرو خاموش شد و افسر گفت عجله نکن و استرس نداشته باش...» 

نظرات کاربران
کد امنیتی
kimia
kimia
٩٣/٠٥/٠٢
٠
٠
اینا که همشون زن بودن .
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

سر‌پل‌ذهاب با «ذال» نوشته می‌شود، نه با «ز» زلزله

٩٦/٠٨/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 512

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

خدمت خالصانه

٩٦/٠٨/٢٥
تلگجیم

تلگجیم 512

٩٦/٠٨/٢٥
درباره حضور پرتعداد بازیگران در جایگاه اجرا، به بهانه عبدی‌شو

پا تو کفش من نکن!

٩٦/٠٨/٢٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای ما در مقایسه با سبک زندگی پیامبر (ص) و امامان‌ معصوم‌مان(ع)

پدران ما و ما

٩٦/٠٨/٢٥
آنتن

جیم بدون نمک!

٩٦/٠٨/٢٥
پایان نامه

مثلا ما همه مقصریم ...

٩٦/٠٨/٢٥
چهره هفته

سوشا در جستجوي پاتريك

٩٦/٠٨/٢٥
درباره جایزه‌های ادبی و کتاب سال ایران به بهانه برگزاری اولین دوره جایزه احمد محمود

قلم های مطلا

٩٦/٠٨/٢٥
جارچی

جارچی 512

٩٦/٠٨/٢٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و دقت کردن

٩٦/٠٨/٢٥
کافه جهان نما

اراک، دیاری در مسیر جاده ابریشم...

٩٦/٠٨/٢٥
مهدی برادران رئیس هیئت فوتبال استان خراسان در گفت و گو با جیم خبر داد

به دنبال حذف ورزشگاه ثامن نیستیم

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

اندر حکمت قیمه و ماست!

٩٦/٠٨/٢٥
شگرد

قبل از فروش گوشی آیفون‌ چه کنیم؟

٩٦/٠٨/٢٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 512

٩٦/٠٨/٢٤
یادداشت

بازار رمالی در فوتبال دودوتا چارتای ساده

٩٦/٠٨/٢٥
گفت‌و‌گو با حجت الاسلام واعظ موسوی درباره سحر و جادو

سحر و جادو دکان است

٩٦/٠٨/٢٥
درباره تکنولوژی های پیشرفته و بستر فضای مجازی که می تواند در حوادث غیرمترقبه به کمک مردم بیاید

#تکنولوژی_غیرمترقبه

٩٦/٠٨/٢٥
تبلیغات