خوراکی‌های خوشمزه و خاطره‌انگیز سینما
مروری بر معروف‌ترین خوراکی‌هایی که باعث اشتهاآور شدن سینما می‌شدند

خوراکی‌های خوشمزه و خاطره‌انگیز سینما

نویسنده : سيد مصطفي صابري

در گذشته‌ای نه‌چندان دور سینما حکم قرص اشتهاآور را داشت، هنوز دانشمندان چرایی این ماجرا را کشف نکرده‌اند اما ملت همین‌که وارد سینما می‌شدند اشتهای‌شان به شدت تحریک می‌شد. شاید الان کمی اغراق‌آمیز به نظر برسد اما این ماجرا واقعیت داشت و البته هنوز هم تاحدودی وجود دارد، اما باید ببینیم این خوراکی‌هایی که این‌قدر میل ما را به خوردن افزایش می‌دادند چه بودند؟

چیپس‌های دراز


 معروف‌ترین خوراکی سینمایی قدیم همان چیپس‌هايی بود که درون پلاستیک‌هایی دراز و شفاف ریخته می‌شد و معمولاً بِرند خاصی هم نداشت، گاهی یک اسم ساده بدون ذکر نام و نشانی کارخانه یا پروانه بهداشت روی کاغذ سفید چیپس حک می‌شد. از طعم‌های مختلف هم خبری نبود فقط و فقط چیپس نمکی شور و خوشمزه!

 تکامل یافته چیپس‌های قدیمی همین چیپس‌های متنوع و رنگارنگ امروزی است، هرچه‌قدر قدیمی‌ها فاقد هوا بود و تا خرخره بسته پر شده بود امروزی‌ها شبیه کیسه هوای خودرو هستند! 

ذرت بوداده

 ذرت بوداده هم مثل چیپس خیلی بی‌هویت بود حتی بی‌هویت‌تر، لااقل معلوم بود چیپس‌ها در خود سینما تولید نشده، اما ماجرای ذرت بوداده‌ها فرق می‌کرد. این خوراکی خوشمزه هم فقط یک طعم داشت و گاهی درون قیف‌های کاغذی یا پلاستیک به فروش می‌رسید، حتی مورد داشتیم فروشنده قبل از شروع فیلم خیلی با حوصله ذرت را با ترازوهای قدیمی وزن می‌کرد. 

 ذرت بوداده از معدود خوراکی‌هایی است که هویت سینمایی‌اش را حفظ کرده، هر چند به صورت کارخانه‌ای هم عرضه می‌شود اما در خود بوفه سینماها هم تولید می‌شود. 

ساندویچ کالباس

 یک خوشمزگی شگفت‌انگیز و غیر قابل توجیه داشت، از جمله رازهای سر به مُهری که علم بشر هیچ وقت قادر به کشف آن نیست. معمولاً دور ساندویچ کاغذ پیچیده می‌شد و گاهی برای بطری نوشابه هم گرویی گرفته می‌شد. نکته تستی هم این بود که کالباس‌ها با قطر زیاد و به وسیله چاقو برش می‌خوردند برای همین مزه کالباس بر نان برتری داشت. 

 الگوی تکامل یافته آن ساندویچ‌های خوشمزه، ساندویچ سرد امروزی است که فقط بسته بندی شکیلی دارد و دریغ از مقداری مزه خوب!

یخ در بهشت و نوشمک

 جان می‌داد برای وسط فیلم، درست وقتی که بعد از خوردن ساندویچ کالباس تشنه شده بودیم و عطش داشتیم نوجوانانی با آکاستیو داخل سینما می‌آمدند و یخ دربهشت، نوشمک، آلاسکا و کیم و... می‌فروختند، نکته قابل توجه هم ریسک‌پذیری خانواده‌ها بود که به راحتی می‌پذیرفتند این‌همه خوراکی متفاوت را پشت سر هم بخوریم! 

 چی می‌خواستید بشود مگر؟ به جرم غیر بهداشتی بودن این خوراکی‌های خوشمزه از عرصه اجتماعی طرد شدند و کیم و بستنی‌های امروزی مجال عرض اندام پیدا کردند. 

پفک نمکی

 شور و خوشمزه، بدون پنیر، بدون حاشیه و سوسول بازی، آن زمان تقریباً دو بِرند معروف در این زمینه عرضه می‌شد که چون یکی جدیدتر بود از ایده 3 تا پفک 10 تومان استفاده می‌کرد در حالی‌که محصول رقیب 5 تومان بود. 

 این‌قدر تبلیغات علیه پفک شده که بزرگترهای حال حاضر و بچه‌های دیروز جرات نمی‌کنند برای فرزندشان پفک بخرند و فقط خودشان پفک می‌خورند!

تخمه در انواع و اقسام

 در حوالی اواسط دهه 60 حتی سیگار کشیدن در سینما هم چندان غیر منتظره نبود به خصوص در لژ مجردی، تخمه خوردن که جای خود دارد، تصور کنید یک سالن شلوغ که در دو طبقه‌اش آدم نشسته، صدای تخمه شکستن، آپارات‌های قدیمی و بی‌کیفیت، صدای چک و چانه زدن مشتری با فروشنده‌هایی که داخل سالن خوراکی می‌فروختند، خانواده‌های پرجمعیتی که بچه‌ها را برای اسکی رفتن در سالن آزاد می‌گذاشتند و تصاویری که صدای‌شان را بیشتر مواقع باید حدس می‌زدیم. اما تخمه خوردن جایگاهی داشت، به‌خصوص داخل آن قیف‌های کاغذی دست ساز. 

 الان مغز تخمه به فروش می‌رسد و بردن تخمه داخل سینما ممنوع است، اما همیشه از سئانس قبلی کلی پوست تخمه روی صندلی ما ریخته است!! 

پیراشکی و سمبوسه

 سمبوسه و فلافل متداول‌تر از پیراشکی بودند، پیراشکی‌ها هم معمولاً کرِمدار بودند و با چیزی که امروز به عنوان پیراشکی گوشت و سویا و... می‌شناسیم تفاوت داشتند. معمولاً روی پیراشکی و سمبوسه‌ها یک پلاستیک هم کشیده شده بود و برای خودش وجناتی داشت اما محبوب نبود. 

 وقتی می‌شود کلی خوراکی کارخانه‌ای و بسته بندی شده، بدون دردسر فروخت معلوم است که درِ پیراشکی و سمبوسه تخته می‌شود. 

نوشیدنی‌ها

 از لیموناد بگیرین تا آب خوردن از آب سرد کن فشاری، حتی کوکا و فانتا! از آب معدنی هم معمولاً خبری نبود. مثل الان قهوه اسپرسو و کافه گلاسه هم عرضه نمی‌شد. البته دوغ هم بود که فروشنده توضیح می‌داد حواسمان باشد اگر تکانش می‌دهیم روی پیشخان نریزد. آن ساندیس‌هایی که باید نی را مثل نیزه گلادیاتوری در شکمش فرو می‌کردیم هم بود.        

 نوشیدنی‌ها در حال حاضر هویت مخصوص سینما ندارند، اما تنوع خوبی پیدا کرده‌اند که جا دارد از مسئولان بابت این موضوع تشکر کنیم.  

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

دلیل قطع تماس‌های صوتی تلگرام مشخص شد!

٩٦/٠١/٣١
پایان نامه

پول نارنگی، ما و این همه حادثه!

٩٦/٠١/٣١
جارچی

جارچی 482

٩٦/٠١/٣١
شگرد خفن

کدام خبر درست است؟

٩٦/٠١/٣١
نصیرزاده رئیس سابق کمیته تدوین مقررات فدراسیون در گفت‌و‌گو با جیم:

درج ستاره استقلال و پرسپولیس بر اساس تلقی خودشان است

٩٦/٠١/٣١
برگزیده سایت

بازخوانی

٩٦/٠١/٣١
درباره اظهار نظر عجیب سرمربی پرتغالی تیم ملی که به مذاق پرسپولیسی‌ها خوش نیامد

طبقه‌بندی هواداران به سبک استاد کی‌روش!

٩٦/٠١/٣٠
ستاره استقلالی‌ها واقعی‌تر است یا ستاره‌ای که به پیراهن پرسپولیس اضافه می‌شود؟

ستاره سُرخ در آسمان کُری

٩٦/٠١/٣١
مروری بر نویسندگانی که با آثارشان هیجانی ویژه در میان کتاب‌خوان‌ها ایجاد کردند

داستان موج‌ها و موج‌های داستانی

٩٦/٠١/٣١
کافه جهان نما

ژاپن، سرزمین آفتابِ تابانِ احترام

٩٦/٠١/٣١
شاخ هفته

نسل تنهای ما

٩٦/٠١/٣١

ستاره‌ها در آسیا

٩٦/٠١/٣١

داستان ستاره‌ها

٩٦/٠١/٣١
تلگجیم

تلگجیم 482

٩٦/٠١/٣١
حکایت هفته

اندر حکایت برنامه هفت و افخمی که رفت

٩٦/٠١/٣١
نگاهی به فیلم «خشکسالی و دروغ» با حضور محمدرضا گلزار

مخاطب پسند و قصه‌‌گو

٩٦/٠١/٣١
دات کام

آتلیه سرخود بشوید

٩٦/٠١/٣١
ذهن زیبا

ذهن زیبا 481

٩٦/٠١/٣١
فتوچاپ

فتوچاپ 482

٩٦/٠١/٣١
چهره هفته

هرگز نرسیدن بهتر از دیر رسیدن است!

٩٦/٠١/٣١
تبلیغات
تبلیغات