امام كه حاضر است
4 سوال از فرزندان آخر الزمان

امام كه حاضر است

نویسنده : وجيهه محمدپور

در بين ما راه می‌‌رود. نماز می‌خواند، نگاه‌مان می‌کند، غصه‌مان را می‌خورد. ما را می‌بیند و ما او را نمی‌بینیم و نمی‌شناسیم. در روایت می‌خوانيم که امام عصر (عج) «در بین مردم رفت‌و‌آمد ‌می‌کند، در بازارهای ایشان راه می‌رود و روی فرش‌های آن‌ها قدم می‌گذارد، ولی مردم ایشان را نمی‌شناسند. (بحار الانوار/ ج52)» میان‌مان راه می‌روی و ما تو را نمی‌شناسیم. پرده‌های گناه چه قدر ضخیم‌اند که تو را نمی‌بینیم. 

رفیق‌مان است از هزار و اندی سال پیش تا همین حالا. مراقب‌مان هست، برای‌مان دعا می‌کند، حواسش به ما هست و یادمان می‌کند. امام همان انیس و رفیق است. رفیق روزهای سخت‌مان است. رفیق لحظه‌های نا امیدی و تنهایی‌مان. حق رفاقت را بر ما تمام کرده است. امام عصر (عج) خودش می‌فرماید: ما در رسیدگی و مراقبت از شما کوتاهی نکرده و یاد شما را فراموش نمی‌کنیم. 

قلبم دارد از جا کنده می‌شود. قلبم آرام نمی‌گیرد. دائم در ذهنم تکرار می‌شود، او ما را می‌بیند، او ما را می‌بیند، او ما را می‌بیند، او ما را می‌بیند، او ما را می‌بیند، او ما را می‌بیند، او ما را می‌بیند... او مراقب‌مان است، او مراقب‌مان است، او مراقب‌مان است، او مراقب‌مان است، او مراقب‌مان است، او مراقب‌مان است، او مراقب‌مان است و...

برداشت اول

من تو را می‌شناسم؟!

همین‌قدر می‌دانیم که حالا نیست و غایب است! همین قدر می‌دانیم که روزی خواهد آمد و زمین از عدل حجت خدا پر می‌شود. همین‌قدر می‌دانیم که قرار است بیاید بدی‌ها را ببرد و خوبی‌ها را در همه جاي دنیا پخش کند. همین‌ها را می‌دانیم از امام زمان‌مان! همین‌هایی که در مدرسه یاد گرفته‌ایم، شده است تمام شناخت و معرفتی که از امام زمان داریم و خودمان را با همین شناخت منصوب به امام می‌کنیم و غصه‌ این را می‌خوریم که نکند از قافله یارانش عقب بمانیم. شاید قصه فُضَیل‌بن‌یسار هم مانند قصه ما بود که به سراغ امام صادق (ع) رفت و درباره آیه «روزی که هر مردی را با امام‌شان می‌خوانیم» پرسید. و امام جواب عجیبی به فُضَیل داد: «یا فُضَیل امام خود را بشناس. زیرا اگر معرفت امام خود را داشته باشی، جلوي افتادن یا به تاخیر افتادن این امر (حکومت ظاهری ائمه حق) زیانی به تو نمی‌زند و کسی که امام خود را بشناسد، سپس (با معرفت) قبل از آن‌که صاحب این امر قیام نماید از دنیا برود. همچون کسی است که در لشکر آن حضرت بوده باشد. نه، بلکه مانند کسی است که زیر پرچم ایشان نشسته باشد.»

 

برداشت دوم

کجاست قدم‌های ثابت در یاری امام؟

مثل نگه داشتن آتش در کف دست است نگه داشتن ایمان در آخر الزمان. و ما فرزندان آخر الزمانیم. فرزندان زمانی هستیم که حواس‌مان به سختی ایمان‌مان نیست. حواس‌مان اتفاقا به چیزهایی که قبول داریم، جان‌مان را برایش می‌دهیم، زندگی‌مان را در راهش هزینه می‌کنیم نیست. ما فرزندان همان زمانی هستیم که شناخت حق و باطل از هم آن‌قدر سخت می‌شود که تشخیص دادنی نیست. زندگی آن‌قدر بر ما سخت خواهد گذشت که صبر کردنی نیست! طاقت‌مان طاق می‌شود و صبرمان از این همه سختی و مشکلات لبریز می‌شود. ما یادمان می‌رود یاران واقعی صبر می‌کنند. در حالی که پیامبر می‌گوید: خوشا به حال صبرکنندگان در غیبت او! خوشا به حال کسانی که بر محبت ایشان پا بر جا می‌مانند! آن‌ها هستند کسانی که خداوند در کتاب خود، ایشان را چنین توصیف کرده‌اند: «کسانی که به غیب ایمان دارند» حالا این جور آدم‌ها مثل اکسیر کم می‌شوند، پیدا شدنی نیستند. اصلا به قول پیامبر کمیاب می‌شوند «آن‌ها که در زمان غیبت او بر اعتقاد به او ثابت قدم می‌مانند، از گوگرد سرخ (اکسیر) کمیاب‌تر هستند.»

 

 

 برداشت سوم

مُشکیم یا نه؟

 می‌گویند تو را به رفیقت می‌شناسند، تو را به آدم‌هایی که با آن‌ها می‌نشینی و بلند می‌شوی می‌شناسند. می‌گویند آدمی که با بزرگان می‌نشیند، حال و هوای آن‌ها را هم دارد. آدمی که خودش را به بزرگی منصوب می‌کند رفتارهایش، فکر‌هایش و حرف‌هایش شبیه اوست. ما شبیه امام زمان نیستیم؟ هستیم؟ ما مثل مشکی هستیم که بوی عطر را پخش می‌کند؟ پخش می‌کنیم؟ اگر شبیه امام نیستیم شبیه چه کسی هستیم؟ مگر نه این که باید شبیه او باشیم. مگر نه این‌که روایت کرده‌اند «خوشا به حال کسانی که امام زمان (ع) را دوست دارند و کسانی که به ایشان اعتقاد دارند، به سبب آن حضرت از هلاکت نجات می‌دهد و به سبب اقرار و اعتراف به خدا و رسول خدا و تمام امامان، خدا بهشت را برایشان می‌گشاید. مَثَل آن‌ها در زمین مَثَل مُشک است که بدون این که هرگز تغییری بکند، بویش پخش می‌شود. مَثَل آن‌ها در آسمان مثل ماه تابان است که نور آن هرگز خاموش نمی‌شود.»

 

برداشت چهارم

قلب‌مان چه رنگی است؟

غیبت دوست‌مان را می‌کنیم که چه ظاهر داغانی دارد. به همکارمان تهمت می‌زنیم که اختلاس کرده است، سر پدر و مادرمان داد می‌زنیم که چرا مسافرت نرفته‌ایم، به دروغ به رئیس‌مان می‌گوییم یادمان رفت که کارش را انجام دهیم و... اوضاع خراب‌تر است از آن چیزی که فکرش را می‌کنیم قلب‌مان خانه گناهان شده است و حواس‌مان نیست که قرار بوده سرباز امام زمان (ع) شویم! حضرت جواد‌الائمه در توصیف یاران حضرت مهدی (عج) می‌گوید: آن‌ها اهل تلاش و جدیت در اطاعت از امام زمان خود هستند. اطاعت و تلاش در راه بندگی خدا و دوری از گناه. «آن وقت قلب‌های ما رنگش تغییر کرده است. امام باقر (ع) در توضیح آیه «چنین نیست بلکه آنچه مرتکب شدند بر دل‌هایشان زنگار بست» می‌فرمايند: هیچ بنده‌ای نیست مگر آن‌که در قلبش نقطه سفیدی است، پس وقتی گناهی مرتکب شود، در آن یک نقطه سیاه پدید می‌آید. آن گاه اگر توبه کند، آن سیاهی از بین می‌رود و اگر انجام گناه را ادامه دهد، بر آن سیاهی می‌افزاید تا آن‌که سفیدی را می‌پوشاند و چون سفید پوشیده شود، صاحب آن قلب هرگز به سوی خوبی باز نمی‌گردد و...

نظرات کاربران
کد امنیتی