ما و کسی که منتظرش هستیم
محرمانه مستقيم

ما و کسی که منتظرش هستیم

نویسنده : حامد نادری راد

«آیا ما واقعا به خاطر خدا از خواب بلند می‌شویم؟ آیا به خاطر خدا صبحانه می‌خوریم؟ آیا به خاطر خدا سر کار می‌رویم؟ غذا می‌خوریم؟ می‌خوابیم؟ درس می‌خوانیم؟... به خودمان دروغ نگوییم. اگر ما دین را از زندگی خود خارج کنیم، آیا زندگی‌مان تغییری می‌کند؟ یعنی دیگر نمی‌خوابیم، از خواب بلند نمی‌شویم، صبحانه نمی‌خوریم، درس نمی‌خوانیم، غذا نمی‌خوریم؟ ما هنوز نیازمان را به خدا و به امام زمان(عج) حتی به اندازه‌ یک لیوان آب در هنگام تشنگی احساس نکرده‌ایم. بنابراین می‌بینیم که خود را خرج دنیایی می‌کنیم که در وسعت هستی، هیچ است و تازه خدا و امام زمان و دین را وسیله‌ای قرار می‌دهیم برای رسیدن به هیچ‌ها...»

آقا قرار است ظهور کنند که چه شود؟ که نان شب‌مان تأمین شود؟ که همه‌مان خانه‌دار شویم؟ که یاد بگیریم با هم مهربان باشیم؟ که دروغ نگوییم؟ که فاز معنوی بگیریم و بچه مسلمان شویم؟ نمی‌شود در نبود آقا ما آدم‌های خوبی باشیم و جامعه خوبی داشته باشیم؟ می‌بینید که وقتی با خودمان خلوت کنیم و به عمق خواسته‌های درونی‌مان توجه کنیم؛ پاسخ همه این سؤالات به طرز اعجاب‌آوری روشن است. اگر از ما بخواهند که از فردای ظهور باید تمام زندگی و کار و رفاه و آسایش و تفریح و خانواده و همسر و بچه و خوشی‌ات را رها کني و بیايي در سخت‌ترین نبرد در کنار امام زمان(عج) باشي؛ حاضریم؟! اگر بگویند در این نبرد ممکن است همه چیزت را هم از دست بدهی، باز هم حاضریم؟! شاید محکم بگوییم: بله! همانند کوفیانی که برای امام حسین(ع) نامه نوشتند، در فراق ایشان اشک ریختند و در روز موعود و وقت امتحان جا زدند و حجت خدا را رها کردند. برای کارشان هم توجیه شرعی داشتند!

مگر نه این است که حضور حضرت مهدی (ارواحنا فداه) نیاز به مقدمه دارد؟ دقیقا مشخص کنیم که کدام مقدمه را آماده کرده‌ایم؟ عقل‌هایمان را کامل کرده‌ایم؟ عدل را ولو نسبی برپا کرده‌ایم؟ در امتحان‌های سخت، مقاومت‌ کرده‌ایم؟ دین خدا را برپا داشته‌ایم؟ جامعه‌مان را در جهت حضور آقا اصلاح کرده‌ایم؟ زهی خیال باطل! فقط شعار دادیم و شعار دادیم که «آقا بیا، آقا بیا»

 

راه رسیدن به امام زمان(عج)، راه حضور انسان کامل، هنگامی هموار خواهد بود که منتظران حضرت زمینه‌سازی کنند. وقتی عقل‌ کامل می‌شود که علم گسترده شده باشد، وقتی عدل کامل می‌آید که عدل نسبی باشد، وقتی رهبر کل می‌آید که رهرو باشد و وقتی امام خواهد آمد که مأمومی پشت سرش ایستاده باشد...

و چه زیبا فرمود، زینت عارفان، مرحوم محمد تقی بهجت که اگر به دنبال ظهور حضرت هستید، به آنچه می‌دانید حق است عمل کنید و در آنچه شک دارید احتیاط کنید و از آنچه نافرمانی خداست پرهیز کنید. به همین سادگی و آسانی. حیف که اندرزها بسیارند و عمل‌کنندگان اندک!

1- بخشی از مقدمه کتاب اندیشه‌های پنهان / علاء‌الدین اسکندری

 

نظرات کاربران
کد امنیتی
radyab0
radyab0
٩٣/٠٣/٢٧
٠
٠
خیلی قشنگ بود...مرسی