فیلمی به پیچیدگی  یک ذهن خطرناک
شبکیه

فیلمی به پیچیدگی یک ذهن خطرناک

نویسنده : سید مصطفی صابری

بهرام توکلی کارگردان جوان کشورمان بعد از موفقیت‌های کم نظیرش در فیلم‌هايی مثل «پا برهنه در بهشت»، «پرسه در مه» و به‌خصوص «این‌جا بدون من» با فیلم «آسمان زرد کم عمق» سینما را میهمان توانمندی خود کرد. توکلی که در 28 سالگی اولین فیلمش را ساخت در 35 سالگی «آسمان زرد کم عمق» را روانه سینما کرد نه برای آن‌که کامل‌ترین فیلم خود را مبتنی بر نقدهای موجود در آثار قبلی‌اش بسازد، بلکه این فیلم را ساخت تا تجربه و افق تازه‌ای برای خودش و سینما در بستر یک داستان ساده با روایتی پیچیده ایجاد کند. «آسمان زرد کم عمق» که به تازگی وارد شبکه نمایش خانگی شده از زمان اکرانش در جشنواره و بعد در اکران عمومی هم هواداران سرسختی داشت هم مخالفان سرسخت و شاید این اتفاق به این خاطر باشد که توکلی به عمد بسیاری از قواعد سینما را به‌خصوص در روایت و انتخاب ژانر شکسته و اثری تجربی را ارائه کرده که بکر است اما ارتباط با آن سخت. در این روزها که موج فیلم ساختن به سبک فرهادی رونق دارد، توکلی سعی می‌کند تجربه‌های تازه‌ای داشته باشد ولو این‌که آن تجربه در مقایسه با فیلم موفقش یعنی «این‌جا بدون من» با استقبال مخاطب و حتی برخی از منتقدان مواجه نشود. این فیلم روایت زندگی از هم گسیخته زوج جوانی است که صابر ابر و ترانه علیدوستی ایفاگر نقش‌هایش هستند. مرد عکاس بوده و به‌خاطر شرایط روحی همسرش که تمام خانواده‌اش را در یک تصادف از دست داده؛ بی‌خیال عکاسی شده و در یک بنگاه کار می‌کند... یک ایده عجیب در ذهن پریشان زن وجود دارد: «نابود شدن هر چیزی در اوج زیبایی، قانون این دنیاست...» زاویه دید فیلم از نگاه مرد است اما فیلم درست مثل ذهن زن پریشان و آشفته است و انگار اتفاقات با یک جریان سیال ذهنی پشت سر هم می‌آیند و این هنر مخاطب است که بین این‌همه آشفتگی منطق موجود در داستان را بفهمد و قطعات پازل را کنار هم بچیند تا بفهمد چه بر سر این زوج جوان می‌آید...           ش

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
راه نیافتن لاجوردی‌پوشان به جام جهانی باعث شد این مسابقات دروازه‌بان افسانه‌ای ایتالیا را از دست بدهد

جانِ جانانی به نام بوفون!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره کارنامه هنری چند بازیگر دهه شصتی دیگر در سینما و تلویزیون

هم سن های نوید کجان؟

٩٦/٠٩/٠٢
تلگجیم

تلگجیم 513

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

جلوتر از همه، حتی خودش!

٩٦/٠٩/٠٢
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و آیفون 10

٩٦/٠٩/٠٢
بـررسـی اینـترنـت نامحـدود در ایـــران و دیگر کـشـورهـای جـهان

#اینترنت_نامحدود

٩٦/٠٩/٠٢
جام جهانی 2018 روسیه با فقدان کلی ستاره رنگارنگ همراه خواهد بود

ستاره‌های خاموش!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره «نهنگ عنبر 2» که به تازگی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است

سلکشن موقعیت‌های بامزه و بی ربط

٩٦/٠٩/٠٢
شگرد

چگونه از کروم به فایرفاکس کوانتوم مهاجرت کنیم؟

٩٦/٠٩/٠٢
چهره هفته

حواسمان به دل جوانان مملکت باشد

٩٦/٠٩/٠٢
مینیمال

سعدیا گفتی که مهرش می‌رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد*

٩٦/٠٩/٠٢
کافه جهان نما

بلژیک، سرزمین سرخوشی‌های بی‌پایان

٩٦/٠٩/٠٢
مینی

مینی 513

٩٦/٠٩/٠٢
نگاهی مختصر به کارنامه فعالیت حرفه‌ای نوید محمدزاده در سینما، تلویزیون و تئاتر

پُر کار و پُر جایزه

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

سه اپیزود از یک احساس

٩٦/٠٩/٠٢
جارچی

جارچی 513

٩٦/٠٩/٠٢
روایت‏هایی در مورد باید و نبایدهای داشتن حیوان خانگی که گاهی فراموش‌شان می‏کنیم

پت ما یا مای پت؟!

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

پاییز تابستانی

٩٦/٠٩/٠٢
پایان نامه

صورتی‌ها وارد می‌شوند

٩٦/٠٩/٠٢
فتوچاپ

فتوچاپ 513

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات