سلام پدران آسمانی سرزمینم
محرمانه مستقیم

سلام پدران آسمانی سرزمینم

نویسنده : سید محسن اسدی

اساسا برای یادداشت حسی نوشتن ساخته نشده‌ام... نه این‌که نسبت به احساساتم آدم کم توجهی باشم و نه این‌که آن‌را تجربه نکرده باشم، که بارها و بارها برای همین ستون سعی کرده‌ام، ولی به وسط کار که رسیده‌ و از نو خوانده‌ام با خودم گفته‌ام: این لوس بازی‌ها چیه مرد گنده، خجالت نمی‌کشی از خودت!!!... نوشتن یادداشت حسی واقعا یک فن است که بلدی می‌خواهد و من بلد نیستم.

ولی این دفعه ماجرا تاحدي متفاوت است. روز دوشنبه یعنی یک روز مانده به روز پدر، این پیامک از یک دختر شهید به دستم رسید:

«به پاس اولین بوسه‌ای که پدرم به رسم مهر در اولین ساعات تولدم به گونه‌ام زد و من نفهمیدم! و به یاد سوزنده‌ترین بوسه آخر که من به رسم وداع به صورتش زدم و او نفهمید! به یاد همه پدران آرمیده در خاک... فاتحه و صلوات»

الان فکر نکنید که به واسطه این پیامک هم بنده می‌توانم مانند خیلی از دوستان جیم‌نویس‌مان یادداشت حسی بنویسم، نه... این چشمه باید از جای دیگری بجوشد که خب... ولی ما هم دل داریم دیگر... تا حالا از این قبيل پیامک‌ها کم نداشته‌ام ولی این یکی حس و حال دیگری داشت... هنوز هم بعد ۳-۲ روز که به کلماتش نگاه می‌کنم همان حس و حال به سراغم می‌آید. شرح آن لحظه که پیامک به دستم رسید برایم سخت است،  الان وضعیت من مانند آدم لالی است که صحنه‌ایی را دیده است و می‌خواهد با دست و پا زدن‌هایش دیگران را متوجه آن کند. به هر حال من مرد گنده با این پیامک ماجرایی داشتم! فکر کردم برای‌ این‌که حالم بهتر شود چه کنم... رفتم در یکی از همین شبکه‌های اجتماعی غیرمجاز این پیامک را گذاشتم. کامنت‌ها و لایک‌های دوستان که می‌آمد، خیلی حالم را عوض نکرد، شاید هم بدتر شد... نمی‌دانم... به فکرم رسید، برای تغییر ذائقه گشتی در همین شبکه اجتماعی غیرمجاز بزنم تا حال و هوایی عوض کرده باشم و به بقیه کارهایم برسم که چشمم به این اثر مجید خسروانجم (کمیست سابق جیم) افتاد؛ تدبیر دختر بچه‌ای برای هدیه روز پدر، پدر جانبازی که یک پا ندارد...

دیگر با این کارتون می‌خواهید حتی آدمی که یادداشت حسی بلد نیست بنویسد، ننویسد؟... خب ننویسد چه کند؟... داد بزند؟... گریه کند؟... هوار بکشد؟... بمیرد؟... چه کند؟

سلام پدران آسمانی سرزمینم...

نظرات کاربران
کد امنیتی
w_ebeight
w_ebeight
٩٣/٠٦/٠٩
٠
٠
ایُّهَا الْاَحِبَّةْ، ایُّهَا الْكِرامْ، یَا اَشْرَفَ النَّاسْ وَاَطْهَرَ النَّاسْ وَاَكْرَمَ النَّاسْ، اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ